Spijt

“Ik ben er beschaamd over”. “Ben je niet beschaamd?” … Ik hoor of zeg het wel eens. Ik denk dat ik dit minder ga doen.

Niet zozeer omdat er voortaan minder aanleiding toe zou zijn. Wel omdat ik meer en meer tot het inzicht kom dat schaamte nergens toe leidt. Welintegendeel. Het werpt je terug op jezelf. Niet in openheid. Wel in verborgenheid die verstikkend kan werken.

Het object van de schaamte wordt al te vlot bedekt onder een dikke laag van onbespreekbaarheid en dreigt daar te gaan rotten of gisten.

Spijt en berouw leiden tot een andere dynamiek. Die maakt dat er een ommekeer kan komen, een bekering. Met leven en groei aan de horizon.

Reacties

Meest gelezen

Waarin verschilt het christendom van jodendom en van islam?

Kom, o Geest des Heren, kom - Pinkstersequentie

Waar de Heilige Geest allemaal goed voor is - Pinkstergebed van Karl Rahner sj

Hoe komt het toch dat jezuïeten zoveel investeren in onderwijs? - Serie van Nikolaas Sintobin sj over ignatiaanse pedagogie (1/6)

Een "gevallen fiets" op een Amsterdamse brug - Mijmering van Nikolaas Sintobin sj

Een God die één en ook drie is. Hoe moet je dat in Godsnaam verstaan? - Een uitleg door Nikolaas Sintobin sj

Heilig Hart van Jezus, waarover gaat dat eigenlijk over? - Vlog van Nikolaas Sintobin sj