Waarom in godshemelsnaam?
Waarom zou je nu in godshemelsnaam naar de mis gaan?
De reis van de Drie Koningen, T.S. Eliot - het mooiste gedicht ooit over de Drie Koningen
Vandaag vieren we het feest van de Drie Koningen. Het mooiste gedicht dat ik ken over deze mysterieuze heren is van T.S. Eliot. Hieronder kunt u Elliot zelf zijn gedicht horen voorlezen. De oorspronkelijke tekst in het Engels wordt gevolgd door de virtuoze vertaling van Martinus Nijhoff. Klik hier of op onderstaande afbeelding om TS Eliot te beluisteren. Journey of the Magi ( Nederlandse vertaling hieronder) "A cold coming we had of it, Just the worst time of the year For a journey, and such a long journey: The way was deep and the weather sharp, the very dead of winter." And the camels galled, sore-footed, refractory, lying down in the melting snow. There were times we regretted the summer palaces on slopes, the terraces, And the silken girls bringing sherbet. Then the camel men cursing and grumbling and running away, and wanting their liquor and women, And the night-fires gong out, and the lack of shelters, And the cities hostile and the towns unfriendly ...
Reacties
"Dit alles heeft een betekenis. Want hier in mijn appartement op de vijfde verdieping van Lower East Side, met uitzicht op het Empire State Building -het centrum van de wereld, een dwaze, kapotte, maar ook wonderbare wereld- neem ik brood. Ik neem brood zoals ik het in Chicago gedaan heb in het tehuis voor daklozen, brood dat ik bij de armenzorg gebedeld heb. Ik neem brood zoals ik dat in de Kerstnacht op de Boerderij gedaan heb. Ik neem ook wijn, goedkope wijn die in de kroegen van de wijk verkocht wordt aan alcoholisten en die in Californië gewonnen is door het werk van uitgebuite, dikwijls clandestiene Mexicaanse arbeiders. Midden in het lawaai van de stad, sirenes van politie en brandweer, muziek, geschreeuw en ruzie, celebreer ik helemaal alleen de mis. Een stuk brood, een beetje wijn. En God is daar, de Schepper van het heelal, hier in dit lawaaierige en afzichtelijke getto. God. Een stuk brood. Hij is hier, levend, hij die eens uitgescholden is voor gulzigaard en wijndrinker, hij die gestorven is tussen de misdadigers. Hij is hier, levend, in deze armzalige wereld, met zijn menselijk lichaam en goddelijke liefde. Nu ga ik zijn zending een beetje beter begrijpen."
Benoît Charlemagne, Een kameel in het oog van een naald, p. 191.
Dit fragment ontroert mij telkens opnieuw. Wat doen we als we de kerk laten verdwijnen? God doet het niet, wij doen het, maar wat moet God anders met lege kerken dan ze maar opdoeken? O ik, rampzalige, verdwaalde, eeuwig drogredenerende mensheid. Als ik de kerk verspeel ben ik erger dan iemand die een winnend staatslot weggooit in een pak oude kranten, oneindig veel erger.