Paus Franciscus over “de winnaar van de nobelprijs van de heiligheid” …

Een stukje uit de preek van de Paus van deze morgen ... 

Als de hoogmoed zachtjes zijn opwachting maakt, als je jezelf gaat beschouwen als een winnaar van de nobelprijs van de heiligheid, dan is het maar goed dat er zoiets is als het geheugen.

De Bijbel zegt, “Maar … herinner je waar ik je vandaan heb gehaald, de allerlaatste van de kudde. Je liep helemaal achteraan, in de kudde.

Het geheugen is een grote genade. Wanneer een christen geen geheugen heeft  - wat ik nu ga zeggen klikt hardt, maar het is wel waar -  dan is hij geen christen, maar wel een aanbidder van afgoden. Dan staat hij immers voor een god die geen weg bewandelt, die niet weet hoe op stap te gaan. En onze God gaat net met ons op weg. Hij bevindt zich midden onder ons, Hij stapt met ons op. Hij redt ons. Hij maakt geschiedenis met ons.

Houd dit alles in je achterhoofd, en het leven wordt meer vruchtbaar, dankzij de genade van het geheugen.