Posts

Posts uit februari, 2020 weergeven

Wat ik leerde van de bekoring van paus Franciscus

Afbeelding
--> 1 ste zondag van de 40-dagentijd (A) Uit het boek Genesis 2,7-9.3,1-7. In het begin boetseerde God, de Heer, de mens uit stof, van de aarde genomen, en Hij blies hem de levensadem in de neus: zo werd de mens een levend wezen. God, de Heer, legde in het oosten, in Eden, een tuin aan en daarin plaatste Hij de mens die Hij had gemaakt. Hij liet uit de aarde allerlei bomen opschieten die er aanlokkelijk uitzagen, met heerlijke vruchten. In het midden van de tuin stonden de levensboom en de boom van de kennis van goed en kwaad. Van alle dieren, die God, de Heer, gemaakt had, was er geen zo sluw als de slang. Ze zei tot de vrouw: “Heeft God werkelijk gezegd dat ge van geen enkele boom in de tuin moogt eten?” De vrouw zei tot de slang: “Wij mogen wel eten van de vruchten van de bomen in de tuin. God heeft alleen gezegd: van de vruchten van de boom, die midden in de tuin staat moogt ge niet eten; ge moogt ze zelfs niet aanraken; anders zult ge sterven.” Maar

Recept om je vastentijd te kruiden

Afbeelding
De 40-dagentijd is een weg waarop God ons vooruit duwt als individuen. Het is ook een gemeenschappelijke reis. We reizen nooit alleen, hoe eenzaam we ons soms ook voelen. We reizen altijd samen met anderen. Als we onze reis kunnen ervaren als een gemeenschapsgebeuren, dan wordt het zoveel duidelijker dat wij allen dezelfde reis ondernemen. Als we onze ervaringen kunnen delen met een dichte vriend of met onze kerkgemeenschap, dan genieten we van elkaars steun. Dit laat de genade groeien. Laten wij op deze pelgrimstocht naar de Paasvreugde bidden voor elkaar. In het bijzonder voor hen die nood hebben aan en verlangen naar een ander hart. Kiezen voor de 40-dagentijd en er werk van maken is belangrijk,   omdat we mensen zijn met een ziel en een lichaam. Met onze zintuigen ervaren we allerlei dingen. Met onze verbeelding kruiden we die. Als we met onze harten en handen werken met en voor elkaar, dan delen we zo in Gods liefdevolle scheppingswerk. Andy Alexan

Zalige 40-dagentijd!

Afbeelding
Vandaag begint de 40-dagentijd. Ik ben elk jaar blij als het weer zover is. Het is goed dat de Kerkgemeenschap elk jaar ons oproept om gedurende 40 dagen bijzondere aandacht te hebben voor onze godsverbondenheid. De drie pijlers van de 40-dagentijd zijn complementair: gebed, soberheid en concrete daden van naastenliefde. Aan elke christen om hier een persoonlijke invulling aan te geven. Bij het opleggen van het askruisje zegt de voorganger: “ Gedenk, o mens, dat gij van stof gemaakt zijt en dat gij tot stof zult wederkeren .” Of nog: “ Bekeer u en geloof in de Blijde Boodschap ”. Het eerste zinnetje kan wat luguber klinken. We zijn het niet gewoon om zo boud onze vergankelijkheid te horen benoemen. Het tweede is meer een uitnodiging die voortvloeit uit de eerste vaststelling. Mogen de komende weken een tijd zijn van inkeer, van verdieping, van uitzuivering en, daardoorheen, van groeiende vreugde. Zalige 40-dagentijd!

Vergeving is een mooi idee, totdat ...

Afbeelding
Iemand vergeven kan heel moeilijk zijn. C.S. Lewis schreef: “Iedereen vindt vergeving een mooi idee, totdat er iets te vergeven valt”. Wanneer wij niet kunnen vergeven, worden we geketend aan het kwaad dat ons is aangedaan. We kunnen dan niet vooruit. Als je bereid moet zijn zevenenzeventig maal vergiffenis te schenken, dan moet je ook bereid zijn vergeving te vragen en te geloven dat je vergeving heb gekregen – zevenenzeventig maal.

In welke God geloof jij?

Afbeelding
Fundamenteel is een mens meer aangewezen op de anderen dan op zichzelf. Ik moet dus kunnen terugvallen op  mensen, of op iemand die, omdat hij mij echt aanvaardt zoals ik ben, het juiste beeld van mezelf naar me toe weerkaatst. Iemand die, omdat hij ook van me houdt zoals ik ben, me ertoe brengt mezelf ook te aanvaarden zoals ik ben, en zelfs gelukkig te mogen zijn met wie ik ben. zonder dat ik naar beelden of maskers moet grijpen. De vraag is : wie is voor mij die 'iemand' ? Kan ik aanvaarden dat, naast enkele mensen met wie ik me nauw verbonden voel, vooral God die iemand is? Of zit ik vast in godsbeelden die me doen geloven dat ik me eerst moet 'zuiveren' van alle kwaad, of al mijn wegen moet hebben rechtgetrokken, alvorens ik voor God mag verschijnen en alvorens Hij echt van mij kan houden ? Klinkt voor mij de gedachte dat God van mij houdt zoals een vader of een moeder van zijn of haar kind puu