"In alle dingen"

Het luistergesprek of gesprek in de Geest is een toepassing van het onderscheidend luisteren en spreken in groep. Het is de gebruikelijke wijze van met elkaar in gesprek gaan binnen de Gemeenschap van christelijk leven (GCL). GCL is een wereldwijde ignatiaanse lekengemeenschap, die teruggaat op de tijd van Ignatius van Loyola. In deze voordracht geeft Nikolaas Sintobin sj uitleg bij de tweede ronde van het luistergesprek. Het is een toepassing van de onderscheidingswijsheid van Ignatius op de uitwisseling in groep. Klik hier of op onderstaande foto om te luisteren naar deze webinar Misschien vind je deze video ook wel interessant over  "Luistervriendelijk spreken: vier tips van Ignatius van Loyola"

In 1978 publiceerde Karl Rahner sj zijn intussen vermaarde « Brief van Ignatius aan jezuïeten van nu ». In dit essay van enkele tientallen bladzijden kruipt Rahner in de huid en pen van Ignatius en levert hij mijmeringen over wat het kan betekenen om vandaag jezuïet te zijn. In dit citaat denkt Rahner na over wie Jezus eigenlijk is. Let op: in onderstaande tekst verwijzen ik, mij en mijn naar Ignatius van Loyola! Voor mij was sedert mijn bekering Jezus zonder meer degene in wie God zich naar de wereld en naar mij boog. In die beweging van God is de onbegrijpelijkheid van het zuivere geheim geheel aanwezig en komt de mens tot zijn eigen volheid. De uniciteit van Jezus, de noodzaak Hem in een beperkte schat van voorvallen en woorden te zoeken, met het doel in dit kleine de oneindigheid te vinden van het onuitsprekelijke geheim, heeft mij nooit gestoord. De reis naar Palestina stelde ik mij werkelijk voor als een reis naar God in wie geen wegen zijn. En niet ik, maar jullie zijn on...

Hieronder vind je mijn homilie voor deze zondag. 12e zondag door het jaar A Jer. 20, 10-13              Ps. 69              Rom. 5, 12-15             Mt. 10, 26-33 In september 1897 lag een piepjonge zuster op haar sterfbed, ergens in een klooster in Normandië. Ze was al anderhalf jaar ziek. Het einde naderde. Op een middag stond de deur van haar kamer op een kier. Twee andere zusters wandelden door de gang en piepten even naar binnen. Ze dachten dat de zieke sliep en zegden tegen elkaar: onze medezuster zal weldra sterven. Wat zullen, in godshemelsnaam, op haar doodsprentje kunnen schrijven. Over dat brave wicht valt nu echt eens echt niets te vertellen . Die beide karmelietessen wisten niet dat, tijdens haar ziekte, dat zustertje, op vraag van de priorin, haar autobiografie had geschrev...

In 2014 werd bij Athenaeum  een nieuwe vertaling gepubliceerd van een boek van Baltasar Gracián (1601-1658) , genaamd “Handorakel en kunst van de voorzichtigheid” in een vertaling van Theo Kars. Baltasar Gracián was een Spaanse jezuïet van wie ondermeer    deze verzameling van 299 aforismen bewaard is gebleven. Vele getuigen van grote mensenkennis en wijsheid. Vele andere kunnen schokken door hun cynisme en opportunisme. Je vindt er de subtiliteit van Ignatius van Loyola in terug. De evangelische gedrevenheid is echter vaak ver te zoeken. Nooit driftig worden Een elementair voorschrift voor wijs gedrag. Het is kenmerkend voor een man met een koningshart dat hij zich nooit laat gaan, want alles wat groot is, wordt moeilijk in beweging gebracht. De emoties zijn de sappen van de ziel; bij elke buitensporige gemoedsaandoening wordt het verstand ziek. Stijgt het kwade sap zo hoog dat het de mond uitloopt, dan brengt het ons aanzien in gevaar.  Beheers uzelf...

  Webinar met Nikolaas Sintobin sj op donderdag 25 juni om 20.00 uur. De zomer brengt voor veel mensen wat meer ruimte. De dagen zijn lang, het gewone ritme verandert en misschien ontstaat er tijd om stil te staan bij de voorbije maanden. Maar hoe blik je zo terug dat het meer wordt dan een opsomming van wat er is gebeurd? Hoe ontdek je wat je ervaringen je kunnen leren over jezelf, over God en over de weg die voor je ligt? Tijdens dit korte webinar laat jezuïet Nikolaas Sintobin zien hoe je vanuit de ignatiaanse spiritualiteit op een zinvolle manier kunt terugblikken. Hij maakt daarbij gebruik van het levensgebed, een eenvoudige manier van bidden waarin je samen met God kijkt naar wat je hebt meegemaakt. Luisteren naar wat je ervaring je leert In de ignatiaanse spiritualiteit is je ervaring een belangrijke plaats om God op het spoor te komen. Waar voelde je vreugde, verbondenheid of nieuwe energie? Wat bleef schuren of trok juist het leven uit je weg? En welke patronen worden zich...

" Wanneer de duivel iemand wil aanvallen trekt hij eerst op verkenning om na te gaan aan welke zijde de verdediging het zwakste is of slecht opgesteld. Vervolgens maakt hij zijn kanonnen klaar om een doorbraak te forceren op die plaats ." Ignatius van Loyola

( 4/6) U itmuntendheid Uitmuntendheid staat centraal in de ignatiaanse pedagogie. Het betekent: groeien in waar jij goed in bent.  Vandaar, opnieuw, het belang van de terugblik om scherper te krijgen waar jouw diepere verlangen ligt: in wetenschappen, relaties, talen, religie, handwerk.   Uitmuntendheid geldt voor elk kind. Niemand is veroordeeld tot middelmatigheid. Elk kind heeft recht op de vreugde die je ervaart als je groeit in jouw unieke menszijn. Niet alleen de objectieve cijfers zijn belangrijk. Ook en soms nog meer, de persoonlijke groei van elk kind.   De ervaring leert dat je de grootste groei en dus vreugde ervaart als je leert de grens van je eigen persoontje te doorbreken, richting de ander. Dit noemen we opvoeding tot sociale verantwoordelijkheid. De sociale projecten zijn daar een toepassing van: jongeren opvoeden tot mensen voor en met anderen . Niet als een droeve plicht. Wel als bron van de grootste vreugde. Nikolaas Sintobin sj NB: In mijn boek "Op he...

  Je wil het niet geloven, maar dit is een foto van een primitieve drinkbeker. Vijfhonderd jaar geleden heeft Ignatius van Loyola die gebruikt toen hij, een jaarlang, in Manresa verbleef. Dat is een klein stadje niet zo ver van Barcelona. Ignatius werkte er de basis uit van wat later zijn beroemde "Geestelijke Oefeningen" zouden worden. Op de plaats zelf waar Ignatius verbleef in Manresa staat nu een joekel van een retraitehuis van de Spaanse jezuïeten. In het museumpje alsdaar fotografeeerde ik die beker. Wat gek, dacht ik eerst toen ik dat ding zag. De artistieke waarde ervan is nihil Toch merkte ik dat ik het aangrijpend vond om die mok te zien. Gewoon al weten dat Ignatius die een jaarlang gebruikt heeft, brengt de man op de een of de andere manier echt dichterbij. Het zicht en de verbeelding maken nu eenmaal deel uit van onze menselijkheid. Het is goed ze te gebruiken. Ze maken het mogelijk om de werkelijkheid van dichterbij en intenser te ervaren.  Ignatius wist dat maa...

  (3/6) Verstand én hart Jezuïeten staan vooral bekend voor de tien bovenste centimeter van hun lichaam. Eigenlijk is dit een karikatuur. Verstand is belangrijk. Maar de uniciteit van de persoon ligt niet in de blinde ratio, wel in de diepere gevoelservaring. De originaliteit van de ignatiaanse spiritualiteit en pedagogie is dat zij een school zijn van het hart.   Het systematisch terugblikken op de leerervaring helpt ontdekken waar je hart klopt. Niet wat men denkt of wat influencers je aanpraten. Wel datgene waar jij diep van binnen warm van wordt en dat energie en vreugde geeft.  Dit verlangen ernstig nemen en daar vervolgens leren voor kiezen dat heet vrijheid. Er is geen humaniora zonder vrijheid. De ignatiaanse spiritualiteit is één grote keuzepedagogie. Hart én verstand gaan daarbij hand in hand. Nikolaas Sintobin sj NB: In mijn boek "Op het kompas van de vreugde. Ignatius van Loyola als levensgids" ga ik uitvoerig in op diverse aspecten van de ignatiaanse pedag...

ELFDE ZONDAG DOOR HET JAAR - Jaar A   Mt. 9, 36 – 10, 8   Deze verzen uit Matteüs illustreren het heel eigen karakter van het Evangelie. De christelijke openbaring gaat niet in de eerste plaats over een leer. Het is evenmin een boek met voorschriften en regels. Het is wel het verhaal van een gebeurtenis, een ervaring. Het Evangelie is het verslag van een ontmoeting met Jezus. Een mens die zo uniek is dat mensen in Hem God zelf herkennen. Drie aspecten van de Blijde Boodschap vinden we hier uitdrukkelijk terug.   Ten eerste legt Jezus uit waarom Hij gekomen is. Hij wil ons doen leven. Hij wil de mensen genezen en bevrijden van wat hen belet om te worden wie elk is: beeld en gelijkenis van God. Hoe rijk en sterk ieder mens in de grond ook is, toch stelt Jezus vast dat de mensen die Hij om zich heen ziet afgetobd neerlagen als schapen zonder herder. De ervaring leert het ons scherper, vaker en directer dan ons lief is. We verlangen zoveel goeds en moois te doen. Dikwijls lu...

Vandaag viert de RKK het feest van het Heilig Hart van Jezus.  In deze vlog geef ik u een korte uitleg over wat we vandaag kunnen leren uit de eeuwenoude devotie tot het Heilig Hart van Jezus. Dit kan in onze geseculariseerde wereld heel ver van mijn bed lijken. Of net niet. Het spreekt namelijk over de tedere liefde en zorg van onze God voor elk van ons, in het bijzonder als we het moeilijk hebben. Om deze vlog te bekijken, klik op onderstaande  afbeelding of op deze link:  https://www.youtube.com/watch?v=Z--b3r35t6c

In 1978 publiceerde Karl Rahner sj zijn vermaarde « Brief van Ignatius aan jezuïeten van nu ». In dit essay kruipt Rahner in de huid en pen van Ignatius van Loyola en levert hij mijmeringen over het betekent vandaag jezuïet te zijn. In dit uittreksel denkt Rahner na over de jezuïtische gehoorzaamheid.  Wie inwendig vrij is, zelfkritiek heeft en bereid is tot stille dienst aan een gemeenschappelijke zaak, wie daarbij nog een beetje humor heeft en mild begrip voor al het dwaze en ontoereikende van de aardse geschiedenis, die zal ook nu geen bijzonder verschrikkelijke problemen hebben met de gehoorzaamheid in een Orde.  Ik heb zelfs de indruk dat een burgerlijke huisvader en werknemer een beperktere ruimte van vrijheid heeft in de profane maatschappij dan jullie in de Orde. In weerwil van dat domme woord in Ignatius' brief over de gehoorzaamheid hoeven jullie geen “kadavergehoorzaamheid” te beoefenen. Wel moeten jullie onbaatzuchtige, nuchtere, dienstvaardige mensen zijn. Er b...

In deze ontmoeting Leo Fijen spreek ik uitvoerig over het mysterie van de vergeving. Over hoe bevrijdend vergeving wel is, en ook boosheid en wrok als vergif zijn. Ik noem er bijzondere voorbeelden van onmogelijke vergeving die toch mogelijk blijkt.  En vooral, hoe die dan wel kan gebeuren. Klik hier of op onderstaande afbeelding om dit gesprek te volgen.

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Theresia van Lisieux een van de grote heiligen van onze Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel. Het getuigt van een uitzonderlijk geloof, onderscheidingsvermogen en ervaring in de liefde. Graag dit uittreksel. “In het begin van mijn geestelijk leven, toen ik zo’n dertien, veertien jaar was, vroeg ik me af waar ik later nog voortgang in kon boeken. Ik dacht dat ik de volmaaktheid onmogelijk nog beter begrijpen kon.  Algauw heb ik ingezien dat hoe verder iemand op deze weg komt, hoe meer hij verwijderd denkt te zijn van het doel. Nu berust ik erin mezelf nog altijd onvolmaakt te zien en vind ik er mijn vreugde in."

  (2/6) -  Het belang van de ervaring Ignatius zegt: Niet het vele weten voldoet en verzadigt de ziel. Wel het innerlijk voelen en smaken . Leerlingen hebben recht op de beste kennis. Maar kennis volstaat niet om te groeien als mens. Geen leerkracht kan qua kennis concurreren met ChatGPT. Nog belangrijker dan veel weten is wat Ignatius omschrijft als innerlijk voelen en smaken . Anders gezegd, wat doen die kennisinhouden met mij? Wat interesseert mij echt? Wat geeft mij vreugde?  Wat denk ikzelf hierover? Wat kan ik hieruit leren over wat mij echt drijft?   Vandaar het belang van de terugblik en de persoonlijke verwerking van de leerervaring. In de jezuïetencolleges uit de 16° tot 18° eeuw kregen leerlingen per dag één uur input. De rest was individuele en collectieve verwerking en terugblik. Leerkrachten én ouders kunnen hier niet voldoende aandacht aan geven. Het recente project van de ignatiaanse pauze, een dagelijks klassikaal terugblikmoment, is daar een inter...

Voor LFK schreef ik een essay over intuïtie. Hier enkele uittreksels – 9/9 Tot slot nog dit. Kenmerkend voor de verschillende gevoelens en innerlijke bewegingen die ik in deze serie heb genoemd als richtinggevend voor de intuïtie is dat ze alle, rechtstreeks of onrechtstreeks, te maken hebben met de ervaring van liefde. Geen toeval. Liefde is, wat mij betreft, het beginpunt en het eindpunt van een mensenleven. Meer in het bijzonder, het is liefde die een mensenleven zinvol kan maken. Dit is meer dan zomaar een verheven slotgedachte. Het raakt aan de kern van intuïtie. Intuïtie is meer dan even de natte vinger in de lucht steken om te voelen in welke richting de wind vandaag waait. Intuïtie is niet lukraak. Voor mij zegt het iets over hoe iemand in het leven staat en over wat goed is voor hem. Het gaat over zin versus onzin, vertrouwen versus chaos. Vandaar dat ik ervoor durf te kiezen om me toe te vertrouwen aan mijn intuïtie. Mijn intuïtie is geen persoonlijke verdienste. W...

  Sacramentsdag 2026 – jaar A Deut. 8, 2-3. 14b-16a.            Ps. 147 1 Kor. 10, 16-17 Joh. 6, 51-58   Ooit was ik schoolpastor bij 11-12jarigen. Ik herinner met een gesprek met een groepje vormelingen. Het ging over de invallen van de vikings. De kinderen waren aan het discussiëren over wat het meest waardevolle was dat die vikingen hadden kunnen roven. Ik zie nog een van die jongetjes, Pierre, heel diep nadenken vooraleer hij met grote overtuiging het antwoord gaf: het tabernakel, want dat was de plek waar God zelf aanwezig was. De andere kinderen keken hem verbauwereerd aan. Ik was eerlijk gezegd ook een beetje verbaasd. Het is wel het enige van de antwoorden dat ik heb onhouden.   Ik twijfel eraan dat de vikingen er net zo over dachten als Pierre. Toch verwoordde die jongen, in zijn kinderlijke naïviteit, iets van de kern van ons geloofsleven. Datgene dat we vandaag vieren met het feest van het heilig Sacrament. De K...