"In alle dingen"

Voor LFK schreef ik een essay over intuïtie. Hier enkele uittreksels – 3/9 Ten eerste, durven vertrouwen op je intuïtie is geen vrijkaart voor magie: alsof het antwoord op je vraag zomaar, als bij wonder, uit de hemel zou komen nederdalen. Het vooronderstelt kennis en voorbereiding. Wil je ergens over schrijven, dan moet je eerst opzoekingswerk doen. Wil je een zinvolle professionele keuze maken, dan is het wenselijk dat je je dossiers goed op orde hebt en ook nog eens grondig bestudeert. Dan is de kans veel groter dat die intuïtie van jou niet berust op zandkastelen. Wel op de concrete feitelijkheid, met al zijn subtiliteit én zijn hardheid. Hart en verstand zijn geen concurrenten. Ze gaan hand in hand. Nikolaas Sintobin sj

Graag deel ik met u de homilie die ik maakte voor deze zondag. Homilie voor de ZESDE ZONDAG VAN PASEN - Jaar A Hand. ‪ 8,5-8.14-17       
 1 Petrus ‪ 3,15-18                 Johannes ‪ 14,15-21     Een slordige 30 jaar geleden woonde ik in Parijs. Ik was er jonge jezuïet in opleiding, en begon er mijn theologiestudie. In mijn kamer – met uitzicht op de Eiffeltoren – bracht ik talrijke uren door tussen boeken en cursussen allerhande. Een van de eerste cursussen die ik te verwerken kreeg was die van de geschiedenis van het dogma van de Drieëenheid. Tot mijn verwondering werd die cursus een van de meest aangrijpende en indringende intellectuele maar ook geloofservaringen die ik ooit had. Niet in het minst door de kracht van de teksten van het Johannesevangelie die zo belangrijk zijn geweest voor de geleidelijke uitwerking van het dogma van de Drievuldigheid. D...

Voor LFK schreef ik een essay over intuïtie. Hier enkele uittreksels – 2/9 Intuïtie, wat is dat eigenlijk? Van de Amsterdamse filosoof Baruch Spinoza (1632-1677) leerde ik iets over een welbepaalde vorm van intuïtie. Voor hem is intuïtie de hoogste vorm van intelligentie. Zo hebben sommige mensen een buitengewone intuïtie voor wiskunde. Als je hen een complex wiskundig probleem voorlegt, weten zij meteen het antwoord. Andere mensen moeten zo’n vraagstuk stukje voor stukje ontleden om zo, hopelijk, geleidelijk tot een oplossing te komen. Niet zo voor wie zo’n wiskundige intuïtie heeft. Die ziet het meteen. De intuïtie zoals Spinoza ze omschrijft, is iets wat aangeboren is. Je hebt ze, of je hebt ze niet. Dat ligt anders met het soort intuïtie waarop ik een beroep doe bij het schrijven ( zie mijn eerste bijdrage van twee dagen geleden ). Dat is intuïtie die je, alvast tot op zekere hoogte, kunt aanleren en steeds meer verfijnen.  Hoe dan? Daar gaan de volgende stukjes ...

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Theresia van Lisieux een van de grote heiligen van de Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel. Het getuigt van een uitzonderlijk geloof, onderscheidingsvermogen en ervaring in de liefde. Graag dit uittreksel. “Op een avond na de completen zocht ik tevergeefs mijn kleine lampje op de planken waar die lampjes normaal te vinden zijn. Het was groot silentium. Onmogelijk dus erom te vragen. Ik begreep dat een zuster het mijne meegenomen had in de mening haar eigen lampje te pakken te hebben. En ik had het lampje juist zo nodig.  Maar in plaats van er verdrietig om te zijn dat het mij ontnomen was, was ik erg gelukkig. Ik begreep dat armoede niet alleen erin bestaat het zonder aangename zaken te moeten stellen, maar zelfs zonder onmisbare. Zo werd ik in die uiterlijke duisternis innerlijk verlicht.”

Voor LFK schreef ik een essay over intuïtie. Hier enkele uittreksels – 1/9 Ik heb een deel van mijn studies in Frankrijk gedaan, het land van de Verlichting en de Rede. Naar het einde van dat traject toe moest ik een scriptie schrijven. Het was de eerste maal dat ik een echt lange tekst moest produceren. Mijn begeleidster vroeg me om, naar goede Franse gewoonte, eerst een plan uit te werken. Het eigenlijke schrijven zou dan niet meer zijn dan het invullen van die gedetailleerde inhoudstafel.  Na een tijd piekeren en worstelen ging ik met een klein hartje naar haar terug: Isabelle, zo kan ik niet werken. Mijn gedachten ontwikkelen zich maar terwijl ik aan het schrijven ben. Ik laat me leiden door wat zich aandient. Als ik mijn ideeën vanaf de aanvang moet opsluiten in een strakke dwangbuis, dan word ik verlamd. Haar antwoord was bevrijdend. Nikolaas, ik snap wat je bedoelt. Durf maar te vertrouwen op je aanvoelen. Dat plan zal dan geleidelijk aan wel duidelijk worden . H...

Deze foto maakte ik in ons bezinningscentrum in Drongen, de Oude Abdij . Dit citaat van medebroeder Jan Koenot sj kan je daar lezen in het park, op een sprekende achtergrond. “Wie omwegen maakt om aan het kruis voorbij te gaan, loopt gevaar ook aan het leven voorbij te gaan. Wie in zijn leven de werkelijkheid van zijn eigen kruis aanvaardt, geraakt stilaan voorbij het kruis, in het Leven.” Jan Koenot sj

Een tip over hoe omgaan met geheimen . "Als je iets zegt in het geheim, spreek alsof je sprak tot de hele wereld." Ignatius van Loyola

Op 25 april ll was ik te gast in Axel, in Zeeuws-Vlaanderen. Ik heb er een voordracht gehouden over hoe je kan luisteren naar Gods Geest. Anders gezegd, hoe de ignatiaanse onderscheiding je kan helpen om God op het spoor te komen in je dagelijks leven. Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze voordracht te beluisteren.

Onlangs kreeg ik in een interview de vraag: spiritualiteit, wat is dat? Hieronder mijn antwoord. Je hebt het Evangelie en de brede christelijke ervaring en traditie.  Vergelijk het met een weidse oceaan. De vraag is: hoe ga je je oriënteren? Hoe ga je ermee om?  Spiritualiteit is een bepaalde bril, een bepaald bootje, een concrete pedagogie waarmee je je christen zijn concreet gaat vormgeven.  Aan het eind van mijn studies was ik een belijdende gelovige katholieke christen. Maar ik voelde dat er iets ontbrak. Ik kende het woord spiritualiteit wel, maar ik wist niet wat het inhoudelijk betekende. Mijn innerlijke ervaring was heel erg mager. Ik kwam nog een jaar in Leuven studeren en ik hoopte daar nog wat spirituele vorming te krijgen. En zo heb ik de Geestelijke Oefeningen van Ignatius ontdekt. Ik heb die spiritualiteit leren zien als een manier om mijn openheid naar de persoon van Jezus concreet te maken. Om er woorden voor te krijgen. Het was ...

Homilie voor de vijfde zondag na Pasen - jaar A Jaren geleden was ik met studenten op inleefreis in Karnataka, in het Zuidwesten van  India. We gingen  er om  een schooltje te bouwen in een afgelegen dorp. Na afloop reisden we enkele dagen rond. We bezochten allerhande tempels. Heel oude maar ook moderne. Groot was mijn verwondering toen we rondwandelden in zo’n recent gebouwde tempel. Een van de ruimtes die we bezochten leek wel een kapel: allerhande beelden van katholieke heiligen, een mooi beeld van Maria en in het midden een groot kruisbeeld. De gids legde ons uit dat dit helemaal niet uitzonderlijk was in hindoetempels. De hindoes hebben er helemaal geen last mee om religieuze figuren uit andere godsdiensten te vereren. Voor hen geldt, bij manier van spreken, hoe meer goden of heiligen hoe liever. Veel hindoes hebben dan ook een grote achting voor Jezus. Net zoals ook andere grote religieuze tradities, in het bijzonder de islam, een bijzondere plaats ...

Het liedje is van 1969. Het heeft niets van zijn kracht verloren. In “Mon vieux Joseph” bezingt Georges Moustaki het grootse drama van de keuze van Jozef.  Klik hier om dit lied te beluisteren en te kijken naar de beelden of klik op onderstaande afbeelding. Onderaan vind je de originele Franse tekst een Nederlandse vertaling. Voilà c'que c'est, mon vieux Joseph Que d'avoir pris La plus jolie Parmi les filles de Galilée Celle qu'on appelait Marie Tu aurais pu, mon vieux Joseph Prendre Sarah Ou Déborah Et rien ne serait arrivé Mais tu as préféré Marie Tu aurais pu, mon vieux Joseph Rester chez toi Tailler ton bois Plutôt que d'aller t'exiler Et te cacher avec Marie Tu aurais pu, mon vieux Joseph Faire des petits Avec Marie Et leur apprendre ton métier Comme ton père te l'avait appris Pourquoi a-t-il fallu, Joseph Que ton enfant Cet innocent Ait eu ces étranges idées Qui ont tant fait pleurer Ma...

In dit korte boekje verzamelde ik citaten uit de geschriften en de interviews van wijlen paus Franciscus. Een aantal ervan heb ik de voorbije weken opnieuw op mijn blog geplaatst.  Alle mogelijke onderwerpen komen aan bod: barmhartigheid, hoe Jezus geneest van haat, internet als een geschenk van God, de kerk als veldhospitaal, wat het betekent om een jezuïet als paus te hebben en veel meer.   Klik hier om dit boekje nú te bestellen.  (11,99€)

Menselijkerwijze lijkt vijandsliefde niet mogelijk. Je kan en mag niet vragen aan een mens om zijn of haar vijand graag te zien. Zeker niet als die vijand weigert schuld te bekennen en veel kwaad (heeft) verricht en dit wellicht zal blijven doen.   Zijn wij mensen dan veroordeeld tot haat? Een tijd geleden las ik “Terra Alta”, een schitterende roman/detective van de Spaanse schrijver Javier Cercas. Haat is een rode draad doorheen dit verhaal. Olga, een van de hoofdpersonnages, zegt er het volgende: Iemand haten is net als het opdrinken van een glas met vergif en geloven dat je daardoor diegene die je verafschuwt gaat doden. Wie zich laat meeslepen door haat, anders gezegd, dreigt zichzelf te straffen. Is er dan geen hoop? Het getuigenis van Jezus gaat lijnrecht in tegen wat de meeste mensen als normaal beschouwen. Hij ervaart de vijandsliefde wel degelijk. In gruwelijke omstandigheden: terwijl Hij, onschuldig, hangt te sterven aan een kruis en zijn moordenaars niet het minste teken...

Ik heb een nieuw boek klaar: een dankretraite. Ik heb het geschreven samen met Romy Kersten, een jonge influencer. Het is een origineel dankboek: het leert je danken voor alle mogelijke aspecten en ervaringen uit je leven: in vreugde en verdriet, als het je voor de wind gaat en ook als je op je tanden moet bijten. In dit retraiteboek krijg je 31 dagen lang impulsen om al biddend met een verrassende Bijbeltekst  je te oefenen in dankbaarheid.  Nikolaas Sintobin & Romy Kersten, Dankretraite, 31 dagen danken , Kokboekencentrum, 2026; 22,99€.  Bestel hier het boek  en krijg een gesigneerd exemplaar met wat extraatjes erbij, de dag zelf dat het in de boekhandel ligt (begin juni 2026)

Anthony de Mello sj (1931 – 1987) was een  Indisch jezuïet en psychotherapeut. Hij had veel aandacht voor de dialoog tussen de ignatiaanse spiritualiteit en de Indische wijsheidstraditie. De Mello is bekend om zijn korte verhaaltjes. De wijze werd een levende legende. Men zei dat zelfs God hem eens om advies vroeg: “Ik wil wel eens verstoppertje spelen met de mensheid. Ik heb de engelen al gevraagd wat de beste plek is. Sommigen zeiden de bodem van de diepste zee. Anderen de top van de hoogste berg. Weer anderen suggereerden de andere kant van de maan, of een ster. Wat denk jij?” De wijze antwoordde: “Verstop U in het hart van de mens – dat is de laatste plaats waar ze zullen zoeken.” Anthony de Mello sj

Een tijd geleden werd ik geïnterviewd voor "Visie", het ledenblad van de EO. Hieronder een  uittreksel. Nikolaas kijkt even naar buiten, waar meeuwen krijsend langs glijden, en zoekt naar woorden. Met een hand tegen zijn borst: “Ik ervoer een innerlijke leegte. Alles was er, maar het gaf me geen perspectief. Althans: geen volledig perspectief. Ik kon mij geven, maar niet helemaal. Ik was niet echt op mijn plek, en had geen idee waar dit aan lag. De horizon was niet open.” In het najaar van 1988 deed hij samen met zijn gebedsgroepje een stilteretraite in de abdij van Leffe. “Op vrijdagavond 11 november 1988, tijdens de gebedstijd, kwam opeens deze vraag in mijn hart: ‘Nikolaas, je hebt de laatste maanden iets nieuws ontdekt en ervaart sindsdien zo’n vreugde... heb je eraan gedacht om dit op de eerste plaats in jouw leven te zetten; wat als jij je leven helemaal beschikbaar stelt aan God en jezuïet wordt?’  Die vraag had ik mezelf nooit gesteld. Nooit eerder in m...

Hier vind je de tekst van mijn homilie voor deze zondag.  4 de zondag van Pasen A Hand. 2,14a.36-41       Ps. 23/22       1 Petr. 2,20b-25         Joh. 10,1-10 De evangelietekst die we net te horen kregen kan schokken. Als mensen van de 21 ste eeuw zijn we meer en meer gewend aan het samenleven met mensen van andere godsdiensten en overtuigingen. Voldoende om te weten dat daar heel wat mooie en goede dingen te rapen vallen. Het Tweede Vaticaans Concilie stelde reeds in 1965 dat de niet christelijke godsdiensten “ niet zelden een straal weerkaatsen van de Waarheid, die alle mensen verlicht.” Is dit wel verenigbaar met de harde woorden die Jezus hier spreekt over de valse en misdadige herders die Hem zijn voorgegaan. Is Jezus dan tegen oecumene?  Dit was de vraag die spontaan bij me opkwam bij het lezen van deze tekst. Op zich lijkt dit me een zinvolle vraag. Alleen, het heeft niet veel zin o...

Onderstaand citaat komt uit een brief van Ignatius van Loyola aan Francisco de Borja, hertog van Gandía en onderkoning van Spanje. Ignatius schreef deze brief aan Francisco kort nadat deze, eerst in geheim,   jezuïet was geworden. Hij was toen nog steeds onderkoning van Spanje. De later heilige Francisco de Borja sj besteedde vele uren per dag aan gebed. Té veel, vond Ignatius. Hij schrijft :   “ Ik verkies dat de helft van die tijd omgezet wordt in studietijd, want de kennis … blijkt altijd heel belangrijk of nuttig voor de toekomst. Besteed die tijd voor het bestuur van uw staat, voor geestelijke gesprekken … Het leidt geen twijfel dat er meer verdienste is voor de ziel en meer genade als ze van haar Heer kan genieten in verscheiden activiteiten en op verschillende plaatsen, eerder dan in één enkele …” (20 september 1548) God kan je vinden in alle dingen , niet alleen in gebed.