"In alle dingen"

Wie is er geroepen om heilig te worden? Nr 12:  Om heilig te zijn is het niet noodzakelijk bisschop, priester, religieus of religieuze te zijn. Vaak hebben wij de verleiding te denken dat heiligheid voor hen is weggelegd die de mogelijkheid hebben afstand te houden van gewone bezigheden om veel tijd aan het gebed te wijden. Dat is niet zo. Wij zijn allen geroepen heilig te zijn door in liefde te leven en ieder in de bezigheden van iedere dag, daar waar hij zich bevindt, een eigen getuigenis af te leggen.  Hoe kan je groeien in heiligheid? Nr 16: Deze heiligheid waartoe de Heer je roept, zal groeien door kleine gebaren. Bijvoorbeeld: een dame gaat naar de markt om boodschappen te doen, ze ontmoet een buurman en begint te praten, en de kritiek komt. Maar deze vrouw zegt in zichzelf: "Nee, ik zal over niemand kwaad spreken". Dit is een stap naar heiligheid. Thuis vraagt haar kind haar om over zijn fantasieën te praten en, zelfs als ze moe is, zit ze naast hem en...

Gedurende de maand augustus 2013 mocht Antonio Spadaro sj Paus Franciscus interviewen. Hieronder een uittreksel: ‘Als een christen droomt van restauratie of legalistisch is, of als hij alles helder en zeker wil hebben, dan vindt hij niets. De traditie en het geheugen van het verleden moeten ons echter wel helpen om met moed nieuwe ruimten open te stellen voor God. Wie vandaag steeds disciplinaire oplossingen zoekt, wie op een overdreven manier naar doctrinaire ‘zekerheid’ neigt, wie hardnekkig het verloren verleden zoekt te recupereren, heeft een statische visie die de klok terugdraait. Op die manier verwordt het geloof tot een van de vele ideologieën. 

Op maandag 19 augustus 2013 had Antonio Spadaro sj een exclusief interview met Paus Franciscus.  In dit uittreksel gebruikt hij een vergelijking die de geschiedenis in is gegaan. ‘Wat heeft de Kerk het meest nodig op dit historische moment? Zijn hervormingen nodig? Wat zijn uw verlangens voor de Kerk van de komende jaren? Van welke Kerk droomt u?’. Ik beschouw de Kerk een beetje als een veldhospitaal net na een slag. Het heeft geen zin om aan een zwaargewonde te vragen hoe hoog zijn cholesterolgehalte is en hoe het zit met zijn suikergehalte. Met moet eerst zijn wonden helen, pas nadien kan men over de rest praten. Wonden helen, wonden verzorgen… en men moet van onderuit beginnen’. ‘De Kerk heeft zich soms laten inkapselen in details en kleine voorschriftjes. Het belangrijkste is nochtans de Blijde Boodschap: “Jezus Christus heeft  je gered!” Daarom dienen de kerkbedienaars wezenlijk bedienaars van de barmhartigheid te zijn. 

  In het vierde deel van deze minicursus over het ignatiaanse bijbelgebed bespreek ik, Nikolaas Sintobin sj,  het slot van het bidden met een Bijbeltekst. Ik behandel hierbij de volgende punten:   * Je gebed met een Bijbeltekst "afwerken", heeft dat zin?   * Waarom de laatste vijf minuten van je gebed zo belangrijk zijn.   * Wat is de samenspraak en hoe kan je je gebed zo afsluiten dat je terug in verbinding staat met de ruimere Kerk?   * Terugblikken op je gebed met een Bijbeltekst, hoe doe je dat? Klik hier om deze video te bekijken of klik op onderstaande afbeelding.   Wil je meer te weten komen over de ignatiaanse wijze van bidden met de Bijbel, lees dan mijn boek: Bidden met de Bijbel. In de leer bij Ignatius van Loyola. Bestellen kan hier: https://platform-ignatiaanse-spiritualiteit.org/nieuws/bidden-met-de-bijbel-in-de-leer-bij-ignatius-van-loyola/. De prijs is 29,99€

Op 10 september 2013 bracht Paus Franciscus een bezoek aan het Centro Astalli, een vluchtelingenhuis van de Italiaanse jezuïeten in hartje Rome. Hieronder enkele uittreksels van de stevige toespraak die Franciscus er hield. Velen onder u zijn moslims of behoren tot andere godsdiensten; jullie komen uit heel wat landen, met verschillende situaties. We mogen geen schrik hebben voor verschillen! Broederlijkheid doet ons ontdekken dat die verschillen rijkdom zijn, een geschenk voor iedereen. … Het is prachtig dat wie hier samen met de jezuïeten werkt voor de vluchtelingen christelijke mannen en vrouwen zijn en ook niet-gelovigen of mensen van andere godsdiensten, verenigd in de naam van het gemeenschappelijke goed, dat voor ons christenen de uitdrukking is van de liefde van de Vader in Christus Jezus. De heilige Ignatius van Loyola wilde dat er, op de plaats zelf waar hij woonde, een ruimte werd ingericht om de allerarmsten te onthalen. In 1981 stichtte pater Arrupe de Jesui...

Homilie van Beloken Pasen Een tijd geleden bracht ik het WE door met een jong koppeltje. Ze zijn 25 jaar oud en kennen elkaar reeds 8 jaar. Ze wonen beiden in Parijs. Beide jonge mensen willen trouwen met elkaar en gedurende dat weekeinde hebben we hun huwelijk voorbereid. Ik vroeg hen me uit te leggen wat het christelijk geloof voor hen precies betekent.   Hoewel ze dit niet afgesproken hadden, vatten ze elk hun geloof in drie punten samen: 1)     een aantal waarden; 2)     een relatie tot een liefhebbende God; 3)     en een houding van verantwoordelijkheid naar de andere mensen. Ik zei hen vervolgens   dat christenen deze drie punten gemeenschappelijk hebben met Joden en moslims. Dat, bijgevolg, deze drie elementen, hoe belangrijk ook, niet typisch christelijk zijn. Beiden waren verbouwereerd. Ik denk nochtans dat vele christenen desgevraagd een gelijkaardig antwoord zouden geven. Het Evangelie van ...

"De vrede is de vrucht van de overwinning van Gods liefde over het kwaad. Het is de vrucht van vergeving." Paus Franciscus

Wie erop uit wil trekken om de wereld  te verbeteren moet beginnen bij zichzelf. Zoniet zijn al zijn inspanningen vergeefs. Ignatius van Loyola 

  In de serie: Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben. Dit jongetje vraagt, al snikkend, aan paus Franciscus of zijn gestorven papa in de hemel is. Zie hoe paus Franciscus hiermee omgaat. Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze beelden te bekijken.

In de zomer van 2012 gaf wijlen Frans van der Lugt sj onderstaand getuigenis over wat hij meemaakte in het belegerde Homs.   En dan het Paasfeest. Weer iedereen in de mis. Dood, leven, verrijzen. Wat hebben die mensen een natuurlijk Paasgeloof. Onder bombardementen zijn ze op de vlucht geslagen. Alles hebben ze verloren, maar hun geloof in het leven niet. Ze kunnen nog glimlachen, dienstbaar zijn, kinderen blij maken. Ze zijn naakt en met lege handen door de dood heen getrokken, op weg naar nieuwe levensmoglijkheden. Hun geloof heeft niets kunstmatigs, maar komt opborrelen uit een levensbron die diep in hun aarde huist. Laatst zat ik in mijn volkswagenbusje uit 1976 en zag ik op de weg naar Damascus vluchtelingen langs de weg staan, een paar mannen, een hoop vrouwen en kinderen. Een man droeg een oud kinderwagentje en een vrouw de baby. Iedereen, zo'n twintigtal, kon bij mij de wagen in. ‘Waar komen jullie vandaan?’ ‘We zijn weggevlucht uit ons dorp, mannen wilden o...

De verrijzenis van Jezus, wat betekent dat eigenlijk. In deze vlog legt Nikolaas Sintobin sj dit kort en bondig uit. Klik hier of op onderstaande foto om deze korte video te bekijken en te beluisteren.

De Verrijzenis komt niet zomaar uit de lucht vallen. Er gaat een lange, bewogen geschiedenis aan vooraf. Ook nadien, tot op vandaag, blijft er werk aan de winkel. Het kwaad is weliswaar overwonnen. Het is nog niet uitgeschakeld. Negen maanden heeft Garri Bardin gewerkt (lees gevouwen en geknipt) aan deze stop-motion. Het resultaat grijpt naar de keel.  Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze schitterende animatiefilm te bekijken.

EGO FLOS Ik ben een blomme  en bloeie vóór uwe oogen,                 geweldig zonnelicht,                 dat, eeuwig onontaard,                 mij, nietig schepselken,  in ’t leven wilt gedoogen                 en, na dit leven, mij                 het eeuwig leven spaart.                                       Ik ben een blomme  en doe des morgens open,            ...

Hieronder vind je mijn homilie voor de Paaswake van dit jaar Paaswake 2026, Matteüs 28,1-10. Ik zal het niet droog kunnen houden , verwittigde Petra. Mijn allerdierbaarste moment gaat over het afscheid van mijn moeder. Ik stond aan haar sterfbed. De ademhaling verzwakte. Er was al een tijdje geen contact meer. Plots kwam er op haar gelaat een prachtige glimlach. Alsof ze iets subliems meemaakte. Het duurde enkele seconden. Meteen daarna stierf ze. De stilte in het gespreksgroepje waarin de   niet meer zo jonge dame haar verhaal had gedaan was om te snijden. Petra weende zachtjes. Ja , antwoordde ze op de niet uitgesproken vraag van haar toehoorders. Ik weet heel zeker wat er gebeurd was. Ze had Onze Lieve Heer gezien. Ik hoorde dit verhaal in een gespreksgroepje. Sommigen waren christen. Anderen niet. Het verhaal raakte iets diep in mij. Het herinnerde me aan het overlijden van mijn vader en mijn broer. En daardoorheen aan zo mogelijk de meeste fundamentele vr...

In de lezingendienst van het brevier vinden we op Stille Zaterdag een boeiende uitleg van Karl Rahner sj over Stille Zaterdag. Enkele uittreksels. “Als we denken aan Stille Zaterdag, valt iets merkwaardigs op: in ons godsdienstig leven slaan we deze dag over. We vieren Goede Vrijdag en Pasen, … Wat er tussen deze twee dagen ligt, namelijk Stille Zaterdag, slaan we over. … Toch belijden we, telkens als we de apostolische geloofsbelijdenis … uitspreken: Hij is nedergedaald ter helle . En dit is de tekst die bij Stille Zaterdag hoort. … Het betekent op de eerste plaats: Jezus is waarlijk gestorven. … De dood heeft Jezus vastgehouden als in banden. Hij was in de dood. … Omdat wij uit hetzelfde hout gesneden zijn en ook midden in het leven reeds onze dood sterven, kunnen wij zijn lot niet enkel van buiten af begrijpen, maar wij kunnen het delen. Gelovend ervaren wij dat zijn nederdaling in de machteloosheid van  ons mens-zijn alle paaszaterdag-uren van ons leven geheiligd ...

In deze vlog leg ik uit hoe Jezus zélf bad op Goede Vrijdag en wat wij, vandaag, daar kunnen van leren. Klik hier of onderstaande afbeelding om deze korte video te bekijken.

Witte Donderdag  2026 Als   jezuïet in opleiding woonde ik in Parijs. Elke zaterdagmorgen was ik er vrijwilliger op een dienst voor palliatieve zorgen. De helft van de bedden was voorbehouden voor terminale aidspatiënten. Een van hen was Jean-Louis, een dertiger. Hij was vel over been. Gevolg van chronische diaree. Ik stapte zijn kamer binnen om wat bij te praten. Op dat eigenste ogenblik zag ik Jean-Louis uit zijn bed opspringen. Net op tijd om te voorkomen dat hij zichzelf zou bevuilen door de gevolgen van een zoveelste oncontroleerbare darmkramp. De geur was onuitstaanbaar. Maar nog pijnlijker was de gelaatsuitdrukking van die naakte man. Hij wist niet waar te kruipen van schaamte en walging. Ik ook niet … Amper een minuut later stond er een verpleegster. Een jong meisje met een prachtige glimlach. Met een kwinkslag stapte ze, door de smurrie heen,   naar Jean-Louis toe. Ze reinigde hem en hielp hem terug zijn bed in. Haar eigen baby had ze niet met meer zacht...

Ik moet echter zelf goed beseffen dat ik, met al mijn eigen verklaringen, de lijdende mens nooit tegemoet kom. En ook niet goed met eigen leed zal kunnen omgaan. Iemand die verzinkt in het lijden heeft aan geen enkele verklaring een boodschap. Omgekeerd dreigen de verklaringen van de ander mijzelf te vervreemden van hem, of van mezelf, omdat ik mij, met mijn rationele benadering, riskeer niet meer op de juiste manier te laten raken door zijn lijden. Het komt er niet zozeer op aan wat we over het lijden denken, of hoe wij het kwaad verklaren, maar hoe wij, bij het lijden of het verdriet dat wijzelf en anderen doorstaan, onze medemenselijkheid beleven, onze 'menswording'. Het komt erop aan de zachte weg te vinden om met eigen lijden om te gaan, zodat wij ook heel dicht bij het lijden van anderen komen staan. ('stabat mater'). … Ik denk aan de priester, de leviet en de barmhartige Samaritaan. Ik denk ook aan Jezus, die perfect doorziet hoe het kwaad zijn weg gaa...

Zoek ik verder naar algemene verklaringen voor het kwaad, of naar inzichten in wat het in wezen is, dan levert me dat hoogstens een intellectuele bevrediging op. Misschien ook een stukje berusting. Maar, kan ik als mens wel 'zin' geven ? Wij kunnen misschien zinvolle systemen uitdenken en uitbouwen, systemen met een interne logica, als een schaakspel, of een roman (denk aan 'Het geheim van de kaarten' van Jostein Gaarter). De zin die wij trachten te geven is als een grote stelling die wij rond de toren van de werkelijkheid optrekken, om die toren 'aan te kunnen'. Maar plots komt er dan een stuk van die stelling los, en heel onze stelling stort in elkaar. De diepere zin die al deze zinsystemen opneemt en transcendeert in een soort verticale beweging moet ons van buitenaf aangereikt worden. Alleen God geeft zin aan het zinloze, en een heel andere zin dan wij zouden geven : 'zalig de armen, de treurenden, zij die onrecht, die vervolging lijden....

Ik kan ook bedenken dat het kwaad, in zijn diepste wortels, het zich afsluiten is voor de enige relatie die me ten volle kan doen bestaan, de relatie die mij uit mijn zelfbeslotenheid haalt en in de liefde vestigt. Liefde als een wisselwerking tussen aangeboden en ontvangen zelfgave, zowel naar God als naar mensen toe.   In plaats daarvan maakt de mens zichzelf tot middelpunt en bekijkt alles enkel vanuit zijn gezichtshoek en in verhouding tot zichzelf. Dat is die moeilijke copernicaanse revolutie. Afstappen van de houding waarbij ik mezelf als centrum stel. Maak ik mezelf tot zon, dan beschouw ik al de rest en al de anderen als planeten die rond mij (moeten) draaien en gebruik ik al mijn energie om te bekomen dat heel de schepping zich naar mij schikt. Of nog, blijf ik niet gericht naar de zon, dan zit ik te werken in mijn eigen schaduw, en werp ik mijn schaduw op alles en op allen met wie ik bezig ben. Wauthier de Mahieu sj

Heel lang kan ik meestal niet bij de gedachte verwijlen dat het allemaal wondermooi is in Gods schepping, en dat de mens, het laatste werk van Gods handen, de bekroning is van dat wonder. Vrij vlug komt mij de wrange smaak in de mond, en in het hart van zoveel pijn, zoveel leed, zoveel ellende, zoveel verdriet die mij voor de ogen worden gegooid, of die ik soms zelf moet meemaken.   Natuurrampen, dodelijke of aftakelende ziekten die de uitbloei van een liefdesweg onmogelijk maken.   Zaken die soms zo mooi begonnen waren en plots afgebroken worden. En, afschuwelijker nog, de wreedheden door mensen aan mensen aangedaan.   Zoveel goede of onschuldige mensen getroffen door het kwaad. En diep in mij draag ook ik de kwetsuren die mijzelf door het leven of door medemensen werden aangedaan. Zoveel dat mij soms naar de rand drijft van een afgrond van zinloosheid waarin ik mezelf wel eens te pletter zou willen gooien. Wel mogen wij niet vergeten dat de ervaring van he...