"In alle dingen"

Een sociaal werkster deed haar beklag bij de meester. Ze zou toch zoveel meer goed kunnen doen voor de armen, mocht ze niet steeds weer tijd en energie moeten besteden om zichzelf en haar werk te verdedigen tegen laster en misverstanden. De meester luisterde aandachtig. Vervolgens antwoordde hij met één zin: “Niemand gooit stenen naar een afgestorven boom.” Antony de Mello sj Anthony de Mello sj (1931 – 1987) was een  Indisch jezuïet en psychotherapeut. Hij had veel aandacht voor de dialoog tussen de ignatiaanse spiritualiteit en de Indische wijsheidstraditie.  De Mello is bekend om zijn korte verhaaltjes.

De arbeiders in de wijngaard van de Heer dienen een voet op de grond te hebben, en de ander klaar om verder te trekken. Ignatius van Loyola 

Voor het tijdschrift “Liefke” schreef ik een overweging over “Trots die dankbaar maakt”. Hier vind je uittreksels (4/8) De ervaring leert dat het vaak andere mensen zijn die je wijzen op redenen om trots te zijn: ouders, docenten, partner, vrienden, vriendinnen en tal van andere mensen. Wij mensen hebben nu eenmaal die vreemde eigenschap dat we ons kunnen blindstaren op wat we niet hebben of zijn. Datgene waar we wel goed in zijn zien we, om allerhande redenen, nogal eens over het hoofd. Een eenvoudig, oprecht woord of gebaar van een medemens kan daarom een welkome hulp zijn op het pad van zelf-ont-dekking.  Meestal zijn het de mensen die van je houden en het je gunnen om te groeien in zelfwaarde en zelfvertrouwen die je graag dat duwtje in de rug geven. Maar ook degenen die niet zo dichtbij je staan en zelfs compleet vreemden kunnen dat doen.  Iedereen die zelf lekker in zijn vel zit en zich niet bedreigd voelt door de rijkdom van de ander kan je op die...

In 1978 publiceerde Karl Rahner sj zijn « Brief van Ignatius aan jezuïeten van nu ». In dit essay van enkele tientallen bladzijden kruipt Rahner in de huid en pen van Ignatius en levert hij mijmeringen over wat het kan betekenen om vandaag jezuïet te zijn. In onderstaand uittreksel denkt Rahner na over de toekomst. Je kunt ook in de toekomst over God spreken, als je werkelijk begrijpt wat met dat woord bedoeld wordt, en er zal altijd een mystiek bestaan en een inwijden in het geheim van de onzegbare nabijheid van onze God, die andere wezens buiten zichzelf heeft geschapen om zichzelf daaraan in liefde als eeuwig leven te schenken. Het zal altijd mogelijk zijn aan mensen over te dragen, dat ze de eindige afgodsbeelden die langs hun wegen staan, omverwerpen of er onverschillig aan voorbij gaan; dat ze niets absoluut maken wat ze aan afzonderlijke en bepaalde machten en autoriteiten, ideologieën, doelstellingen en toekomsten tegenkomen; dat ze “indifferent, onverschillig” worden en dat z...

Vertrouwen. Niets is zo belangrijk. Niets is zo moeilijk.   Hoe zit dat bij jou? Wat helpt jou om te vertrouwen? Zijn er personen, plaatsen, ervaringen geweest die hierbij belangrijk zijn geweest? Klik hier of op onderstaande afbeelding om dit videootje te bekijken.

Hier vind je mijn homilie voor deze zondag. 21 ste zondag door het jaar (A) Jes 22,19-23     Ps 138(137),1-2a.2bc-3.6.8bc           Rom 11,33-36           Mt 16,13-20 Spreken is iets wat je leert. Het begint vroeg en duurt lang. Een baby begint te brabbelen aan drie maand. Tussen twee en drie jaar begint de peuter persoonlijke voornaamwoorden te gebruiken. Hij zegt niet meer “eten”, maar “ ik eten”. Het kindje begint te beseffen dat het bestaat los van mama of papa en laat dat duidelijk blijken. Op sommige ogenblikken kan het erop lijken dat het woord “ik” het belangrijkste woord is dat er bestaat en dat “jij” of “wij” niet bestaan. Later komt er nog een andere etappe. Een die heel lang kan duren. Die van het gebruik van men en ze : “ men zegt dat” of “ ze vinden dat”. Eerder dan te vertrouwen op het eigen aanvoelen, denken of geloven, gaan we veel aandacht geven ...

Voor het tijdschrift “Liefke” schreef ik een overweging over “Trots die dankbaar maakt”. Hier vind je uittreksels (3/8) Voorwaarde voor trots als bron van levenskracht is dat die trots te maken heeft met je ware zelf en niet met een fake versie van jezelf, of van de ander op wie je trots bent. Al te vaak sluipt in trots ook een element van leugen binnen, een vals imago. Iets dat je is aangepraat of dat je jezelf, om welke reden ook, hebt aangemeten. Het lijkt mooi en aantrekkelijk omdat het blinkt, beantwoordt aan de laatste modetrend of gewoon omdat je toch zo graag zou willen dat het waar is.  Uiteindelijk verwijdert het je echter van je eigenlijke kern en kan het je zelfs beletten om daar dichter bij te komen doordat het je blind maakt voor de schoonheid die er wel is.  Bovendien is deze, misplaatste, trots vaak een hopeloze energievreter en bron van angst om ontmaskerd te worden. Het vraagt om steeds weer te investeren, in wat jij niet bent. Het is verloren...

  Kan je vergeven over de grens van de dood heen? In deze video geeft Nikolaas Sintobin sj een antwoord op deze heikele vraag. Klik hier of op onderstaande afbeelding om dit video-gesprek met Leo Fijen te bekijken.

AI hoeft niet enkel maar te leiden tot slechte dingen. Het kan ook de schoonheid van de schepping eren. Hoe gebruik jij de artificiële intelligentie? Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze heerlijke beelden te bewonderen.

Voor het tijdschrift “Liefke” schreef ik een overweging over “Trots die dankbaar maakt”. Hier vind je uittreksels (2/8) Trots kan zo’n deugd doen: trots op iets wat je moeizaam bereikt hebt of wat je zomaar in de schoot is gevallen, trots op je kind of partner, op je dorp of je land, enz. Trots kan belangrijk zijn en waardevol. Het kan ook een wat vervelende bijklank hebben. Waar gaat trots over? Trots gaat over goede dingen. Soms in het oog springend. Meestal heel gewoon maar daarom niet minder mooi. Het is belangrijk en goed je kracht en schoonheid te ontdekken en naar waarde te schatten. Een gevoel van trots voor de unieke schat die je is toevertrouwd geeft levenskracht. Het nodigt uit om je diepste verlangen, waar trots aan raakt, verder te ontwikkelen. Zolang je de belangrijke keuzes in je leven ent op dat verlangen kun je putten uit een eindeloze bron van energie. Zo kan trots je op weg helpen naar een verdere ontplooiing als mens. Nikolaas Si...

 Baltasar Gracián was een Spaanse jezuïet van wie ondermeer    een verzameling van 299 aforismen bewaard is gebleven. Vele getuigen van grote mensenkennis en wijsheid. Vele andere kunnen schokken door hun cynisme en opportunisme. Je vindt er de subtiliteit van Ignatius van Loyola in terug. De evangelische gedrevenheid is echter vaak ver te zoeken. In alles meteen het goede opmerken, het voorrecht van de juiste instelling. De bij vliegt rechtstreeks naar het zoete om de honingraat te vullen, zoals de adder afgaat op het bittere  voor het gif. Zo is het ook met de instelling van mensen: sommigen worden aangetrokken tot het slechte, anderen tot het goede. Er bestaat niets, waarin niet iets goeds is aan te treffen, vooral als het om een boek gaat, dat het resultaat van nadenken is. Sommige mensen hebben zo'n onhebbelijke instelling dat zij onder duizend volkomenheden meteen het enige gebrek vinden, dat zij veroordelen en aandikken: zij zijn vuilnisverzamelaars, ...

Voor het tijdschrift “Liefke” schreef ik een overweging over “Trots die dankbaar maakt”. Hier vind je uittreksels (1/8) Het was warm op dat strandje. Ik was er samen met een vriendin aan het zonnen. We konden het goed met elkaar vinden. Helemaal onverwacht wees ze naar mijn borstkas en zei dat ik eigenlijk best stevig gebouwd was. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik deed alsof mijn neus bloedde. Maar ik had het drommels goed gehoord. Nu nog kan ik me die scène perfect goed voorstellen. Geloof het of niet. Die op zich volstrekt banale opmerking was een keerpunt in mijn puberbestaan. Ik was een opgeschoten knaap en wist me geen raad met dat lange lijf van mij. Ik meende oprecht dat ik een hanenborst had. Op dat eigenste ogenblik veranderde de onzekerheid en de schaamte die ik tot dan toe voelde over mijn lichaam in trots. Ik was lucide genoeg om te weten dat ik niet plotsklaps een atletische hercules was geworden. Maar toch, dat lichaam van mij dat mocht blijkbaar gezien worden...

    Wat christenen over Maria   zeggen, verwijst uiteindelijk altijd naar Jezus. Christenen geloven in God en in Jezus, niet in Maria. Daarom bidden christenen tot God en tot Jezus, niet tot Maria. Toch kun je stellen dat Maria de belangrijkste vrouw in het christendom is. Wat is er zo bijzonder aan haar?   Maria is de moeder van Jezus, van wie christenen geloven dat Hij de Zoon van God is. Daarom zeggen katholieke, orthodoxe en sommige protestantste christenen over haar dat zij de moeder van God is. Maar Maria is geen godin. Ze is een mens. Een uniek mens. Daarom eren veel christenen haar op een bijzondere wijze. Je kunt zeggen dat Maria zo’n uitzonderlijk iemand was doordat zij zich honderd procent kon openen voor God. Zozeer dat zij Hem als moeder in haar schoot kon ontvangen. Katholieke christenen geloven daarom dat Maria nooit zonden heeft begaan. Anders gezegd, dat zij zich nooit, op welke manier dan ook, van God heeft verwijderd. In die zin is zij een voorbee...

  Deze avond begin ik aan mijn jaarlijkse achtdaagse stille retraite. Het worden heel stille dagen waarin ik zal bidden met de Bijbel. In onderstaande video vertel ik aan Leo Fijen wat dat stille bijbelgebed in mijn leven teweeggebracht heeft en wat het mij nog steeds bijbrengt. Mijn blog gaat gedurende die dagen ook de stilte in. Op 15 augustus ben ik er weer. Ik zal graag ook voor jou bidden, beste lezer. Aarzel niet om ook mij te gedenken in jouw gebed. Klik hier om deze video te bekijken of klik op onderstaande afbeelding.

Vandaag lezen we in de liturgie het verhaal van de gedaanteverandering van Jezus. Het is een van mijn favoriete passages. Ik smaak er iets in van wat de leerlingen ervaren hebben in hun dagelijkse omgang met Jezus: onzegbare goedheid en schoonheid. Onderstaande tekenfilm (klik op de afbeelding hieronder), hoewel puur profaan, geeft hier iets van weer. Roepen dit verhaal en/of deze tekenfilm de een of de andere herinnering of ervaring op bij jou?

"Je zal meer geholpen worden in je zorg voor andermans heil door zachtmoedigheid en nederigheid dan door gezag; je zal sneller je doel bereiken door toe te geven dan door terug te vechten." Ignatius van Loyola

  Twijfelen, is dat goed of is dat slecht? Heeft twijfelen nut of is het vooral iets dat je beter vermijdt? Voor velen heeft twijfel een nare bijklank. Wie twijfelt is iemand die niet kan beslissen. Een twijfelaar is een lanterfanter. Zonder dralen de knoop doorhakken, meteen duidelijke standpunten innemen, geen mitsen en maren, dat ligt een stuk beter in de markt. De snelheid waarmee ChatGPT een antwoord weet te bedenken op eender welke vraag versterkt nog onze drang naar onmiddellijkheid. Twijfel lijkt daar niet mee te verzoenen. Tegelijk staat buiten kijf dat elke lezer van deze blog af en toe wel eens twijfelt. De reden voor ons twijfelen is eenvoudig. De werkelijkheid is vaak complex. Een mens heeft daarom dikwijls tijd nodig om te wikken en te wegen. Een vraag dient in te dalen en nadien nog een tijdje te weken. Pas dan wordt duidelijk wat het beste antwoord is. Al te vlot toegeven aan de druk van de ogenblikkelijkheid kan een hinderpaal zijn om tot een kwaliteitsvolle beslis...

In 2014 werd bij Athenaeum  een nieuwe vertaling gepubliceerd van een boek van Baltasar Gracián (1601-1658) , genaamd “Handorakel en kunst van de voorzichtigheid” in een vertaling van Theo Kars. Baltasar Gracián was een Spaanse jezuïet van wie ondermeer    deze verzameling van 299 aforismen bewaard is gebleven. Vele getuigen van grote mensenkennis en wijsheid. Vele andere kunnen schokken door hun cynisme en opportunisme. Je vindt er de subtiliteit van Ignatius van Loyola in terug. De evangelische gedrevenheid is echter vaak ver te zoeken. De juiste keuze kunnen maken Hiervan hangt het meeste in het leven af. Om juist te kunnen kiezen dient men over goede smaak en een onafhankelijk oordeel te beschikken; ijver en kennis zijn niet voldoende. Waar niet wordt gekozen, vindt men ook geen volmaaktheid. Kiezen bestaat uit twee elementen: kunnen uitzoeken en het beste nemen. Vele talentvolle, fijnzinnige mensen, beschikkend over een scherp verstand, ontwikkeling en toe...

Pierre Favre : onderscheiden van gevoelens én gedachten Op de dag van het feest van de heilige Pierre Favre sj, een illustratie van zijn uitzonderlijke inzicht in de kunst van de ignatiaanse onderscheiding. Als ervaringsdeskundige, kan Pierre Favre ons veel leren over de praxis van de onderscheiding van de geesten. In zijn geschriften vinden we verfijnde beschouwingen over de verhouding tussen gevoel en verstand en over hoe om te gaan met beide bij het zoeken naar Gods verlangen in ons leven. In een brief aan jonge medebroeders schrijft hij : “J e mag de geest van het heilige voelen niet uitdoven met de geest van de kennis ” …“Christus verlangt dat we zijn geest krijgen, niet alleen voor het voelen van het hart , maar ook voor de kennis en het begrijpen .”   Favre stelt het intellectuele en het affectieve niet tegenover mekaar. Ze sluiten mekaar niet uit. Welintegendeel, ze zijn complementair. Een woord dat hij in deze context vaak gebruikt is het Spaanse “sentir”, da...