"In alle dingen"

Dit is mijn homilie voor deze zondag Jes. 5, 1-7; Phil. 4, 6-9; Mt 21, 33-43   Het is geweten dat de Griekse filosofie eeuwenlang een grote invloed heeft uitgeoefend op het zich ontwikkelende christendom. Zowel in zijn beginperiode, als tijdens de middeleeuwen. Het is daarom des te interessanter om zien hoe groot de verschillen zijn tussen het Griekse godsbeeld en dat van de joods-christelijke openbaring.   In het godsbegrip van Plato en Aristoteles is de liefde heel belangrijk. Het gaat er evenwel over de liefde van alles wat niet god is naar god toe. De schoonheid en volmaaktheid van god zijn danig groot dat elk wezen onweerstaanbaar door hem wordt aangetrokken. De Griekse godheid zelf, evenwel, is ongenaakbaar en bekommert zich in de verste verten niet om wat buiten hem om bestaat. Liefde of andere gevoelens voor iets of iemand anders dan hemzelf zijn volledig vreemd aan de god van Plato en Aristoteles.   De teksten die we vandaag gehoord hebben, maken duidelijk dat di...

Morgen vieren we het feest van de heilige Franciscus van Assisi. Onderstaande vertelling komt uit de Fioretti, een bundel van verhalen over het leven van Franciscus. Wat hij hier vertelt over de echte vreugde is adembenemend. De echte vreugde B roeder Leonardus heeft verteld dat de zalige Franciscus bij Maria ter Engelen eens broeder Leo riep en zei: Broeder Leo, schrijf op. Deze antwoordde: Ik sta klaar. Schrijf op, zei hij, wat de echte vreugde is. Er komt een bode die vertelt dat alle professoren uit Parijs tot de orde zijn toegetreden.    Schrijf op: dat is de echte vreugde niet. Ook alle prelaten van over de Alpen, aartsbisschoppen en bisschoppen; ook de koning van Frankrijk en de koning van Engeland. Schrijf op: dat is de echte vreugde niet. Ook vertelt hij dat mijn broeders naar de ongelovigen zijn gegaan en hen allen tot het geloof bekeerd hebben en ook dat ik zo'n grote genade van God heb gekregen dat ik zieken genees en veel wo...

In deze podcast met journalist Joop van der Elst vertel ik uitvoerig over het wellicht meest verbazende geschrift van Ignatius, waarbij ik een commentaar schreef.  In zijn "Verhaal van de pelgrim" vertelt Ignatius van Loyola de ene anecdote na de ander. Het is het ontroerende verhaal van zijn ontdekking van hoe je kan Gods wil op het spoor kan komen in je leven. Dat is bij hem gegaan met indrukwekkende en soms verbijsterende horten en stoten. Die kunnen verbazen en soms zelfs schokken. Vandaar dat ik tussen de tekst in een honderdtal stukjes commentaar en uitleg geef bij al die anecdotes. Klik hier of op onderstaande afbeelding om dit gesprek te beluisteren. Klik hier om dit boek te bestellen .

Vandaag viert de katholieke kerk het feest van de heilige Theresia van Lisieux. Zij is een van de favoriete heiligen. Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Theresia van Lisieux een van de meest populaire heiligen. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel.  Dit uittreksel is een van mijn favorieten. Bij het inwendig gebed zat ik vaak voor een zuster die een eigenaardige tic had. … Zodra deze zuster binnengekomen was, begon ze een vreemd geluid te maken dat een beetje leek op wat je hoort als je twee schelpen tegen elkaar schuurt. …   Ik kan u niet zeggen, moeder, hoezeer dat geluid me irriteerde. Ik had zo graag mijn hoofd om willen draaien en de schuldige aan willen kijken die zich vast niet bewust was van haar tic … Maar in mijn hart voelde ik dat het beter was het uit liefde voor God te verdragen en deze zuster ook geen pijn te doen. Ik bleef dus rustig. Ik probeerde me met de goede God te verenigen en dat ...

Spontaan gaan wij mensen bij het terugblikken op onze ervaringen eerst kijken naar wat pijn gedaan heeft, wat moeilijk verlopen is en wat we dus in de toekomst willen vermijden. Ignatius nodigt bij het levensgebed uit om heel bewust in te gaan tegen deze spontane reactie door ervoor te kiezen om eerst te kijken naar wat goed verlopen is. Ervaringen die deugd gedaan hebben, en die ook achteraf een goede nasmaak behouden, zeggen doorgaans iets over Gods aanwezigheid in je leven. Je ervan bewust worden, brengt je opnieuw dichter bij de bron, herbront reeds op zich. Het is  zoveel zinvoller en belangrijker te weten waar God aanwezig was in je leven dan uit te vissen waar hij afwezig was.  Op die aanwezigheid, hoe discreet ook, kan je bouwen, daar kan je in de toekomst meer aandacht aan geven, waardoor de afwezigheid als vanzelf minder ruimte toebedeeld krijgt. Het is zoveel vruchtbaarder om je in te zetten voor iets dan tegen iets. Het is belangrijk om er met de wil vo...

  Je hebt aan alles gedacht. Aan bijna alles … Een mens kan zich vergissen. Hoe goed hij de zaken ook heeft voorbereid. We zijn nu eenmaal beperkt.   Wat doet het met jou als je geconfronteerd wordt met je eigen stommiteiten? Klik hier of op onderstaande afbeelding om dit heerlijke videootje te bekijken.

In het station van Brussel-Zuid stond ik voor een snackautomaat. Ik was muntjes uit mijn geldbeugel aan het vissen toen ik zachtjes werd aangesproken. Mijnheer, kan ik u even spreken? Die voorzichtige woorden kwamen uit de mond van een man die jonger leek dan ikzelf.   Zijn voorste tanden was hij kwijt. Zijn kleren maakten duidelijk dat het hem niet voor de wind ging. Ik had net tussen de kopermuntjes een euromunt opgemerkt en gaf die aan de man. Meteen verscheen een brede glimlach op zijn lippen. Mijnheer, mag ik u een tip geven? Hij wees naar een andere automaat. Daar is iets verkeerd mee. Als u daar geld in stopt, krijgt u een dubbele portie . Ik dankte de man hartelijk voor de tip. Ik hoefde geen dubbele portie. Die man had me geraakt. Misschien was ik wel de honderste persoon die hij die avond had aangesproken. Hij zou me nooit meer terug zien. Mijn – minimale – vriendelijkheid voor hem had meteen een tegenbeweging van vriendelijkheid opgeroepen. Goedheid gaat...

Mijn homilie voor deze zondag 26ste   ZONDAG DOOR HET JAAR Ezechiël 18,25-28.    Psalmen 25(24),4bc-5.6-7.8-9.    Filippi 2,1-11.    Matteüs 21,28-32. Maakt u wel eens ruzie? Misschien wel zó dat u na afloop niet erg fier bent op uzelf? Hoe verloopt zo’n ruzie dan? Preciezer, hoe eindigt zo’n ruzie? Als ze ten minste beëindigd wordt. De ervaring leert dat ruzie maken op zich meestal niet zo erg is. Integendeel soms. Het kan mensen dichter bij elkaar brengen. Niet zozeer het ruzie maken op zich. Wel de daaropvolgende verzoening. Op voorwaarde dat die er komt. Het is indrukwekkend wat het aanbieden van excuses kan teweeg brengen. Ik herinner met het van toen ik leerkracht was. Als ik tijdens een les een fout had gemaakt of even uit de bocht was gevlogen en ik gaf dat toe, dan lieten mijn leerlingen meteen blijken hoezeer ze dit op prijs stelden. Je merkt het in het gezin, tussen vrienden, tussen onbekenden op straat, net...

Juist omdat bidden behoort tot het meest noodzakelijke, is het ook het meest vrije, datgene wat het gemakkelijkst te vermijden is. Het gebeurt alleen maar als wij het uit vrije wil doen, gedreven door liefde.  Daarom gebeurt het maar zelden. Het valt ons zwaar.  Wij moeten ervoor kiezen en niet afwachten tot het vanzelf gebeurt. Misschien komen we er toe tenminste dit ene tot God te zeggen: 'Heer, leer ons bidden'. Karl Rahner sj

Als wij God om licht bidden, dan vragen we Hem om dezelfde kennis te verkrijgen als die Hij bezit: kennis van goed en kwaad; voorkennis van gunstige en ongunstige dagen en allesomvattende kennis. Een goed gebed is de Vader vragen dat ik mijzelf mag leren kennen zoals de Heilige Geest mij kent: “Want de Geest doorgrondt alles, ook de diepten van God” (1 Kor 2, 10). In alles wat Hij doet wil God ons licht brengen. Op onze beurt moet ieder van ons zich klaar houden om Gods verlichting te kunnen aanvaarden. Een belangrijke wijze om klaar te zijn voor Gods licht is te bidden niet bevreesd te zijn voor het verkregen inzicht. Wij kunnen God vragen zijn licht te laten schijnen op onze normale gang van zaken en gewoontes. Maakt een goede gewoonte mij sterker? Brengt een bepaalde gewoonte me meer schade toe dan ik wil toegeven? Gewoontes hebben we nodig. Zonder vaste gewoontes zou het ontbijt alleen al ons een hele dag in beslag nemen. Maar tegelijkertijd kan bijna iedere gewoonte...

In deze korte clip leg ik uit wat dankbaarheid eigenlijk is. Ik ga daarvoor te rade bij de Franse taal, wellicht de meest religieuze taal die er bestaat. Dit is een clip uit de Pauscast 'Waarom dankbaarheid je leven verandert" van de KRO-NCRV : In deze pauscast gaat het over het boek "Dankretraite. 31 dagen danken" van Nikolaas Sintobin sj en Romy Kersten. Klik op deze link om deze clip te bekijken of klik op onderstaande video Je kan het boek "Dankretraite" kopen via deze link : (22,99€)

"Indien je iets wil betekenen voor anderen, begin dan met te werken aan jezelf: het vuur waarmee je anderen wil doen ontvlammen, moet thuis worden aangestoken." Ignatius van Loyola

  Dit is een clip uit de Pauscast ' Waarom dankbaarheid je leven verandert " van de KRO-NCRVI, waarin ik, samen met Romy Kersten, te gast was. Aanleiding was onze boek: Dankretraite. 31 dagen danken . Tijdens het gesprek vroeg Stijn Fens me hoe het komt dat dit boek, net als de andere door mij geschreven boeken over ignatiaanse spiritualiteit, uitkomen bij een protestantse uitgeverij. Mijn antwoord was kort en bondig. Klik hier of op onderstaande afbeelding om het te horen. Je kan dit boek kopen via deze link (22,99€).

Etty Hillesum was een jonge joodse vrouw. Zij leefde in Amsterdam in de tijd dat de Jodenvervolging strikter en strikter werd. Ze was heel lucide omtrent wat haar te wachten stond.  Uiteindelijk zou zij sterven in Auschwitz. Onderstaande mijmering schrijft zij in haar dagboek dd 20 juni 1942. “Ik fietste langs de Stadionkade vanochtend en genoot van de wijde hemel daar aan de rand van de stad en ademde de frisse, ongerantsoeneerde lucht in. En overal bordjes, die wegen, de vrije natuur in, voor joden versperd hielden.  Maar boven dat ene stuk weg, dat ons blijft, is ook de volledige hemel. Men kan ons niets doen, men kan ons werkelijk niets doen. Men kan het ons een beetje lastig maken, men kan ons beroven van wat materiële goederen, van wat uiterlijke bewegingsvrijheid, maar wijzelf plegen de grootste roof aan ons, wij roven ons onze beste krachten door onze verkeerde instelling. Door ons achtervolgd, vernederd en verdrukt te voelen. Door onze haat. Door branie, die angst v...

Homilie voor de 25 ste zondag door het jaar Jesaja 55,6-9;   Filippenzen 1,20c-24.27a; Matteüs 20,1-16a Marie is de jongste in een gezin van 4 kinderen waarvan de oudste 12 jaar is. Marie is een schatje. Maar als aan tafel het vlees verdeeld wordt dan eist zij, desnoods luidkeels,   haar deel op. En dat deel moet net zo groot zijn als dat van haar oudere broers en zus.   Zoals alle kinderen heeft dat meisje een sterk rechtvaardigheidsgevoel dat wel aangeboren lijkt. Iedereen gelijk voor de wet . Dat is toch evident. Daar is geen discussie over. Het spreekt voor zich dat iedereen gelijk voor de wet , een belangrijk principe is. Het beschermt tegen willekeur. Het is een basisbeginsel van onze rechtstaat. De eerste lezing uit Jesaja kondigt echter aan dat de logica van God wel eens durft te verschillen van de onze: “ Uw gedachten zijn nu eenmaal niet mijn gedachten, mijn wegen niet uw wegen - is de godsspraak van de HEER ”. In de evangelielezing hoorden we Jezus vervolg...