"In alle dingen"

Hieronder vind je mijn homilie voor komende zondag. 5de zondag door het jaar, A Jes. 58, 7-10 + 1 Kor. 2, 1-5 + Mat 5, 13-16 Tijdens de oorlogsjaren kwam een magere jongen aan in het noviciaat van Drongen. Jefke   Van den Broeck. Jullie zullen het niet geloven. Maar het was in de Oude Abdij in de winters toen zo koud en vochtig, dat Jef TBC kreeg en uiteindelijk een long verloor. De rest van zijn leven had Jef een gezondheid van niets. Met één vinger kon je hem omver duwen. Net zoals we hoorden vertellen over Paulus, kon Jef nauwelijks uit zijn woorden komen. Als novice heb ik een maand lang stage bij hem gelopen en dagelijks eucharistie met hem gevierd. Zijn preken waren, op zijn zachtst gezegd, chaotisch. Na twee zinnen raakte hij verstrikt in zijn eigen woorden. Datzelfde Jefke is één van de Vlaamse jezuïeten van de vorige eeuw die het meest heeft gerealiseerd en betekend in Aalst. Hij was de stichter en bezieler van Levensvreugde , een tehuis voor mentaal geha...

  In deze aflevering van Kloostergesprekken gaat Leo Fijen in gesprek met jezuïet Nikolaas Sintobin over geestelijke begeleiding en de ignatiaanse wegwijzers voor het pastoraat. Aanleiding is het verschijnen van het boek Geestelijke begeleiding, Ignatiaanse wegwijzers voor het pastoraat , waarin helder en toegankelijk uiteen wordt gezet wat geestelijke begeleiding werkelijk is: een praktijk binnen de geloofsgemeenschap die zo oud is als de Kerk zelf. Geestelijke begeleiding gaat niet over catechese of therapie, en ook niet over het geven van kant-en-klare antwoorden. Het is samen op weg zijn, mede-gelovigen ondersteunen in hun eigen zoektocht naar God en naar een levende relatie met Jezus. Niet sturen, maar helpen luisteren: wat zegt God, hier en nu, in mijn leven? Nikolaas Sintobin laat zien hoe vertrekken vanuit concrete ervaringen een sleutel is in deze weg. Bidden is daarbij de voedingsbron waarin Godsverbondenheid vorm krijgt — in stilte, in woorden, in aandachtig luisteren. H...

  Voor LFK schreef ik een essay over “creëren”. Hier vind je enkele uittreksels (1/8)   Het ene jubel-appje na het andere kreeg ik . Mariet was in alle staten. Eindelijk had zij de oplossing gevonden. Mariet is een ingenieur die op latere leeftijd het beeldhouwen ontdekte. Al jaren werkt zij aan een ecologisch verantwoord verpakkingssysteem op basis van popcorn. Bij het krieken van de dag stond ze in haar atelier een gipsen afgietsel te maken van een nieuw beeld. Ineens zag ze hoe gips de langgezochte oplossing bood om de iets te soepele popcornverpakking de nodige stevigheid te geven. Haar vreugde kon niet op.   Mariet heet creatief te zijn. Creëren zit haar in het bloed. Wat is dat eigenlijk, creativiteit? Gaat dit over een uitzonderlijk talent, voorbehouden aan enkelingen? Heeft het te maken met opvoeding? Is het een aanleg waarmee je geboren wordt? Is creativiteit voorbehouden aan geleerde en verstandige mensen?   Creëren is vooral typisch menselijk. Creativit...

  Alles even omdraaien helpt om scherper te zien wat er eigenlijk aan de hand is. Wat doet dit met jou? Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze bijzondere tekenfilm te bekijken.

Soms is het beter te zwijgen dan te spreken. Als de waarheid zichzelf verdedigt, dan heeft ze geen nood aan mooie stijl.  Ignatius van Loyola

Homilie voor het feest van Maria Lichtmis. Opdracht van de Heer (Maria Lichtmis) Maleachi 3, 1-4            Hebreeën 2, 14-18       Lucas 2, 22-40 Toen ik in Antwerpen woonde preekte ik regelmatig in de kathedraal: een van de mooiste kerkgebouwen die ik ken. Er is het overvloedige licht. De eindeloze rijen pilaren die naar de hemel reiken.   En vooraan heb je twee   reusachtige drieluiken van Rubens: de oprichting en de afneming van het kruis. Zelf vind ik   de afneming van het kruis het meest spreken. Je ziet er vijf taferelen: aan de achterzijde links de reus Christoffel die het kind Jezus op de schouders draagt. Achteraan rechts een oudere man die een lantaarn draagt met een brandende kaars. Links vooraan is er het bezoek van de hoogzwangere Maria aan haar nicht Elisabeth. Rechts vooraan verschijnt Simeon die de pasgeboren Jezus in de armen houdt. In het centrale paneel, ten slotte,...

Voor ingewijden zijn de Zaligsprekingen een gids voor het christelijke leven . Zij beschrijven hoe het is om op missie te zijn in de wereld. Jezus geeft aan dat alle gebruikelijke graadm e ters van succes verkeerd zijn . Wat op het eerste gezicht moeilijk lijkt kan in feite een teken van trouw zijn aan de opbouw v an Gods Koninkrijk. Ik beeld mij in hoe het zou zijn deel uit te maken van een geweldig team. Een groots team dat hoopvol begint aan het kampioenschap. De coach licht de teamleden in over de moeilijkheden die zij het hoofd zullen moeten bieden. Ze zullen strijd moeten voeren om de overwinning te behalen. Een goede coach moet de teamleden eerlijk informeren over wat ze gaan tegenkomen. Zo verliezen ze de moed niet . Want onvermijdelijk zullen de dingen niet altijd verlopen zoals zij hadden gehoopt. In de Zaligsprekingen heeft Christus een gelijkaardige aanpak. Hij maakt duidelijk dat de hoop het Koninkrijk op te bouwen – hoe verafgelegen nog - , hoogtes en laagtes...

Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat.  (13/13)  Drie “tactische” tips van Ignatius over omgaan met verleidingen of bekoringen (3/3) Het is “logisch” dat je belaagd gaat worden daar waar je kwetsbaar bent. Dat je, telkens weer, daar wordt “aangevallen”, hoeft niet te verontrusten of te verbazen.  Dit verklaart waarom een minimale zelfkennis hier zo belangrijk is. Als je weet waar en wanneer je kwetsbaar bent, dan kan je jezelf ook beter voorbereiden en beschermen tegen de aanvallen die er zeker gaan komen.

In gesprek gaan, één op één of in groep, op zo'n manier dat je het de ander makkelijker maakt om te luisteren. Vier tips van Ignatius van Loyola: 1. Spreek vanuit jezelf 2. Beperk je 3. Afstand houden om dichterbij te kunnen komen 4. "Het is wat het is" versus "laat je verrassen" Luister naar deze voordracht door hier te klikken of op onderstaande afbeelding.

  Een nieuw jaar is begonnen.  Ook dit jaar gaan alle wegen van het Oosten naar het Westen door de woestijnen van het leven eindeloos voorbij aan de vergankelijkheid. Maar langs die wegen kan men de gezegende pelgrimstocht maken naar het Absolute, de reis naar God.  Breek open, mijn hart en ga op stap! De ster schijnt. Onderweg kun je niet veel meenemen. En op de wegen zal veel voor je verloren gaan. Laat het gaan.  Goud van liefde, wierook van verlangen, mirre van pijn heb je bij je.  God zal ze aanvaarden. En we zullen Hem vinden. Karl Rahner sj

Anthony de Mello sj vertelde de volgende anekdote: Het gevaar van wat religie kan aanrichten komt heel mooi naar voren in een verhaal verteld door kardinaal Martini, aartsbisschop van Milaan. Het verhaal gaat over een Italiaans koppel dat gaat trouwen. Zij hadden een afspraak met de pastoor om een kleine receptie te houden op de binnenplaats vlak naast de parochiekerk. Maar het begon te regenen en ze konden de receptie niet buiten houden. Toen zeiden ze tegen de priester: "Is het goed wanneer we de receptie in de kerk houden?"   Het idee van een receptie in de kerk beviel meneer pastoor niet, maar het jonge stel zei: "We eten een stukje taart, zingen een liedje, drinken een beetje wijn en gaan dan naar huis." Zo werd de pastoor overgehaald. Maar, levenslustige Italianen als ze waren, dronken ze een beetje wijn, zongen een liedje, dronken toen nog wat meer wijn en zongen nog meer liedjes en binnen een half uur was er een groot feest in de kerk. Iedereen had het naar ...

Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat.  (12/13)  Drie “tactische” tips van Ignatius over omgaan met verleidingen of bekoringen (2/3) Een aspect van de aantrekkingskracht van bekoringen is dat ze verborgen willen blijven.  Het rustig uitspreken van deze gedachten aan een vertrouwenspersoon helpt vaak om ze te ontmaskeren als bekoring en om ze een deel, zoniet het geheel van hun aantrekkingskracht te doen verliezen.

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Thérèse van Lisieux een van de grote heiligen van onze Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel.  Graag bied ik u enkele uittreksels aan. Theresia herinnert zich een droom van toen ze 4 jaar oud was, en duidt hem 20 jaar later. Op een nacht droomde ik dat ik naar buiten ging om alleen in de tuin te gaan wandelen. Toen ik onderaan de treden gekomen was die je op moest gaan om in de tuin te komen, stond ik plotseling als aan de grond genageld van schrik. Voor mij, vlakbij het prieeltje, bevond zich een ton met kalk en op die ton dansten twee afgrijselijke duiveltjes en wel met een verrassend grote lenigheid ondanks de strijkijzers die ze aan hun voeten hadden. Plotseling richtten ze hun vlammende ogen op mij en op hetzelfde moment – ze leken meer geschrokken te zijn dan ik – sprongen ze van de ton af en gingen zich verstoppen in de linnenkamer die daar tegenover is...

  Wat doet dit verhaaltje met jou? Welke keuzes maak jij? Klik hier om dit filmpje te bekijken of klik op onderstaande afbeelding.

3de   ZONDAG DOOR HET JAAR A Jes. ‪ 8,23.9,1-3   -   Ps. ‪ 27(26),1.4.13-14.     -     1 Kor ‪ 1,10-13.17   -   Matteüs ‪ 4,12-23 Een tijd geleden gaf ik een driedaagse bezinning in de abdij van Postel aan een klas van laatstejaars uit een Vlaams jezuïetencolleges. Jongens en meisjes van 17-18 jaar, die op het punt staan om hun vleugels uit te slaan en die zich de vraag stellen van hun studiekeuze en ook van hun verdere leven. Al tijdens de eerste kennismaking vroeg een van de meisjes, Anna, mij om te vertellen over mijn roeping. Dat overkomt me vaker. Mensen snappen het niet dat je ervoor kan kiezen om priester of religieus te worden. Het lijkt iets heel apart. Je moet wel een heel bijzondere ervaring gehad hebben om zo’n levenskeuze te maken. Is dat zo? Uiteraard begrijp ik wat die mensen bedoelen. Ik heb zelf lange tijd een soort van magische voorstelling   gehad van het geroepen worden. Wat is dat eigenlijk, ...

Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat. (10/13) Het “goed gevoel”: deugddoend maar niet onontbeerlijk. Ignatius relativeert sterk het belang van het “goede gevoel”. En wel op twee manieren. Ten tweede , en samengaand met de eerste : je bent tot meer in staat dan je wel denkt. Er zit meer kracht in je dan je durft te vermoeden. Je bent sterker dan je je misschien wel zelf voelt. Plus est en vous ! De Geest is steeds werkzaam, ook al voel je Hem niet.  Dit is geen aansporing tot onverantwoorde krachtpatserij of om zomaar over je grenzen te gaan. Maar wel een uitnodiging van Ignatius om erop te vertrouwen dat je de nodige kracht zult krijgen en dat het belangrijk is om hierin te durven geloven, ook al voel je je zwak en kwetsbaar. Nikolaas Sintobin sj

Onze samenleving heet meer en meer mensonvriendelijk te worden, in tegenstelling tot minder ontwikkelde landen. Chili is zo’n land. Ik verbleef er een klein jaar, voldoende om het wat te leren kennen. Een van de dingen die me opviel was hoe brutaal men er is in het verkeer. Als voetganger ben je daar vogelvrij. Ook op het zebrapad. Rennen is de boodschap. Anders word je gewoon omver gereden. Onlangs was ik in de Gentse binnenstad. Ik zag een vader met 2   jonge kinderen. Het ene op het fietszitje. Het ander, een piepklein meisje, te voet, naast hem.   De man stak voorzichtig, te voet naast zijn fiets, de straat over. Het dochtertje was hem niet gevolgd en was op het voetpad blijven staan. Papa moedigde vriendelijk het kind aan om over te steken. Het kind aarzelde. Het was zichtbaar angstig.   Aan de ene kant kwam een auto aangereden. Aan de andere een fiets. Beide bestuurders hadden meteen in de gaten wat er gebeurde. Ze stopten en deden beiden het meisje vri...