Over 4 jongetjes en straffe verhalen



Tijdens een wandeling met jonge gezinnen, stapte ik een tijdje met enkele jongetjes tussen 6 en 10 jaar. Na een tijdje begon ik hen anekdotes te vertellen, “straffe verhalen”, over belevenissen in “verre landen”: een cobra-gevecht, een bedelaar met een olifantsvoet, stelende apen, een arm meisje met een niet verzorgde hazenlip, een ervaring van gastvrijheid bij straatarme mensen enz.

De jongetjes vonden het heerlijk. Ik eigenlijk ook.  Na afloop liepen ze meteen naar hun ouders om de verhalen door te vertellen, woordelijk. ’s Anderendaags aan tafel kreeg ook ik tot in het detail die verhalen opnieuw uit hun mond te horen. Desgevraagd vertelden ze me dat ze het veel leuker vonden om verhalen viva voce te horen, dan om ze te lezen in boeken.

Het geschreven woord is uitzonderlijk handig en krachtig voor de communicatie. Maar het gesproken woord, in het bijzonder in verhaalvorm, heeft nog een heel andere kwaliteit van aantrekkingskracht.

Jezus was een verteller.

Reacties

Anoniem zei…
" In levende lijve "

Meest gelezen

Paus Franciscus: of ik mij meer Paus dan wel jezuïet voel?

Hoe kan je een mens een gevoel van eigenwaarde geven?

Twee tips van Jezus voor een goed leven - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Creativiteit, wat is dat? - Een nieuwe serie van Nikolaas Sintobin sj over "Creëren, teken van hoop" (1/8)"

Kan je leren vergeven?

Waarom creëren altijd iets nieuws heeft - Serie van Nikolaas Sintobin sj over "Creëren, teken van hoop" (2/8)

Waarom je niet zomaar kan beslissen creatief te zijn - Serie van Nikolaas Sintobin sj over "Creëren, teken van hoop" (3/8)

Wat een stervende vrouw me leerde over dankbaarheid - Mijmering van Nikolaas Sintobin sj