Is bidden enkel voor vrome boontjes? - Een antwoord van Nikolaas Sintobin sj




Mag ik in mijn gebed alleen maar liefdevolle, vrome gedachten en gevoelens koesteren. Is het verkieslijk dat ik negatieve gedachten en gevoelens censureer?

Het antwoord op deze vraag is eenvoudig. God kent je beter dan jij jezelf kent. Het is daarom niet alleen toegelaten, het is zelfs wenselijk dat je voor Hem komt zoals je bent, zoals je je voelt en met wat je op dat moment te zeggen hebt. Alle maskers mogen naar omlaag. Als je verlangt dat Gods Geest gedurende je gebed in jou kan bidden, dan is het wenselijk dat je vensters en deuren wijdopen zet. Dat je je toont zoals je bent, op dit ogenblik. Anders  wordt de ontmoeting moeilijk.

Alles wat menselijk is mag dan ook aan bod komen in je gebed. Kijk maar naar de psalmen, het hart van het getijdengebed van de Kerk. Het hele palet van de menselijke gevoelens wordt erin verwoordt. Van de meest verfijnde en hoogstaande, tot de meest gruwelijke en schrikwekkende. God kan ons maar bekeren in de mate dat wij ons aan Hem prijsgeven, zoals we zijn.

Daarom is het, in het bijzonder bij het begin van je gebed, zinvol dat je uitspreekt hoe je erbij zit. De ene dag kan dat zijn:  Heer ik wil U danken dat ik even bidden mag”. Een andere dag kan dat zijn: “Heer, ik ben boos en gefrustreerd, ook op U”. Dichter komen bij God gaat vaak gepaard met vrede en rust. Maar soms kan de weg  daarheen grillig zijn. Dat mag. Zo zijn wij, mensen.

Nikolaas Sintobin sj

Reacties

Anoniem zei…
God is de enige bij wie je totaal gekend bent ♥️

Meest gelezen

Amerikaanse kardinalen zeggen Trump de wacht aan - Lees hier de tekst (in het Nederlands)

Hoe zaai je best windmolens? - Tekenfilm

Wat is het belangrijkst: Jezus of het Heilig Sacrament - Anthony de Mello sj

Hoe ervaring van zwakte je sterker kan maken - Help, het gaat niet goed met mij (10/13)

Wat voor soort mensen roept Jezus eigenlijk? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Wat de doop van Jezus ons leert over de "preëxistentie" van de Zoon - Homilie van Nikolaas Sintobin sj