"In alle dingen"

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Theresia van Lisieux een van de grote heiligen van onze Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel. Het getuigt van een uitzonderlijk geloof, onderscheidingsvermogen en ervaring in de liefde. Graag dit uittreksel. “In het begin van mijn geestelijk leven, toen ik zo’n dertien, veertien jaar was, vroeg ik me af waar ik later nog voortgang in kon boeken. Ik dacht dat ik de volmaaktheid onmogelijk nog beter begrijpen kon.  Algauw heb ik ingezien dat hoe verder iemand op deze weg komt, hoe meer hij verwijderd denkt te zijn van het doel. Nu berust ik erin mezelf nog altijd onvolmaakt te zien en vind ik er mijn vreugde in."

  (2/6) -  Het belang van de ervaring Ignatius zegt: Niet het vele weten voldoet en verzadigt de ziel. Wel het innerlijk voelen en smaken . Leerlingen hebben recht op de beste kennis. Maar kennis volstaat niet om te groeien als mens. Geen leerkracht kan qua kennis concurreren met ChatGPT. Nog belangrijker dan veel weten is wat Ignatius omschrijft als innerlijk voelen en smaken . Anders gezegd, wat doen die kennisinhouden met mij? Wat interesseert mij echt? Wat geeft mij vreugde?  Wat denk ikzelf hierover? Wat kan ik hieruit leren over wat mij echt drijft?   Vandaar het belang van de terugblik en de persoonlijke verwerking van de leerervaring. In de jezuïetencolleges uit de 16° tot 18° eeuw kregen leerlingen per dag één uur input. De rest was individuele en collectieve verwerking en terugblik. Leerkrachten én ouders kunnen hier niet voldoende aandacht aan geven. Het recente project van de ignatiaanse pauze, een dagelijks klassikaal terugblikmoment, is daar een inter...

Voor LFK schreef ik een essay over intuïtie. Hier enkele uittreksels – 9/9 Tot slot nog dit. Kenmerkend voor de verschillende gevoelens en innerlijke bewegingen die ik in deze serie heb genoemd als richtinggevend voor de intuïtie is dat ze alle, rechtstreeks of onrechtstreeks, te maken hebben met de ervaring van liefde. Geen toeval. Liefde is, wat mij betreft, het beginpunt en het eindpunt van een mensenleven. Meer in het bijzonder, het is liefde die een mensenleven zinvol kan maken. Dit is meer dan zomaar een verheven slotgedachte. Het raakt aan de kern van intuïtie. Intuïtie is meer dan even de natte vinger in de lucht steken om te voelen in welke richting de wind vandaag waait. Intuïtie is niet lukraak. Voor mij zegt het iets over hoe iemand in het leven staat en over wat goed is voor hem. Het gaat over zin versus onzin, vertrouwen versus chaos. Vandaar dat ik ervoor durf te kiezen om me toe te vertrouwen aan mijn intuïtie. Mijn intuïtie is geen persoonlijke verdienste. W...

  Sacramentsdag 2026 – jaar A Deut. 8, 2-3. 14b-16a.            Ps. 147 1 Kor. 10, 16-17 Joh. 6, 51-58   Ooit was ik schoolpastor bij 11-12jarigen. Ik herinner met een gesprek met een groepje vormelingen. Het ging over de invallen van de vikings. De kinderen waren aan het discussiëren over wat het meest waardevolle was dat die vikingen hadden kunnen roven. Ik zie nog een van die jongetjes, Pierre, heel diep nadenken vooraleer hij met grote overtuiging het antwoord gaf: het tabernakel, want dat was de plek waar God zelf aanwezig was. De andere kinderen keken hem verbauwereerd aan. Ik was eerlijk gezegd ook een beetje verbaasd. Het is wel het enige van de antwoorden dat ik heb onhouden.   Ik twijfel eraan dat de vikingen er net zo over dachten als Pierre. Toch verwoordde die jongen, in zijn kinderlijke naïviteit, iets van de kern van ons geloofsleven. Datgene dat we vandaag vieren met het feest van het heilig Sacrament. De K...

1/6: Waarom jezuïetenscholen? 476 jaar geleden startte in Sicilië het eerste jezuïetencollege en meteen een nieuw onderwijsmodel: het middelbaar onderwijs. De jezuïeten noemden het: humaniora - meer mens worden . Waarom investeren jezuïeten zoveel in onderwijs?   Kennisoverdracht is belangrijk. Maar het is niet enkel omwille van de schoonheid van wiskunde of Latijn dat ontelbare jezuïeten hun leven gaven en geven aan het onderwijs. De reden is wel dat kennisoverdracht een uniek middel is voor persoonlijkheidsvorming. Denk aan het opnieuw actuele klassikale twistgesprek, het zo vormende groepswerk of het verrijkende parascolaire aanbod.   Wat is kenmerkend voor het jezuïtische opvoedingsmodel? Het vertrekt van de ignatiaanse spiritualiteit. Daarin staat de ontplooiing van de mens centraal.  Christenen geloven dat de mens, elke mens, goddelijke waardigheid heeft. Niets is belangrijker dan de menswording. Daarom is het ignatiaanse ideaal om elk kind zo op te voeden dat het ...

Anthony de Mello sj (1931 – 1987) was een  Indisch jezuïet en psychotherapeut. Hij had veel aandacht voor de dialoog tussen de ignatiaanse spiritualiteit en de Indische wijsheidstraditie. De Mello is bekend om zijn korte verhaaltjes. Iemand was door zijn geliefde in de steek gelaten en zei: “Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen. Ik word nooit meer verliefd.” Hierop zei de wijze: “Je bent net als de kat die, na zich verbrand te hebben aan de kachel, nooit meer wilde zitten.” Anthony de Mello sj

  ·       Wat in mij wil vooruitspoelen? ·       Wat in mij wil terugdraaien? ·       Geloof ik dat God ook aanwezig is in de momenten die ik liever zou overslaan? Klik hier of op onderstaande afbeelding om te kijken naar deze video

Baltasar Gracián  (1601-1658)  was een Spaanse jezuïet van wie ondermeer    een verzameling van 299 aforismen  -  Handorakel en kunst van de voorzichtigheid -  bewaard is gebleven. Vele getuigen van grote mensenkennis en wijsheid. Vele andere kunnen schokken door hun cynisme en opportunisme. Je vindt er de subtiliteit van Ignatius van Loyola in terug. De evangelische gedrevenheid is echter vaak ver te zoeken. Uw ongeluksdagen kennen, want die zijn er. Dan lukt niets; hoe u het spel ook afwisselt, de tegenspoed houdt aan. Na twee rondes hoort u te weten waar u aan toe bent en u terug te trekken, al naar gelang het al of niet uw dag is. Zelfs uw oordeelsvermogen is aan schommelingen onderhevig, want niemand is onafgebroken wijs. Er komt geluk aan te pas de juiste overwegingen te maken, als voor het goed opstellen van een brief. Alle goede dingen hebben hun getij; zelfs schoonheid heeft haar slechte ogenblikken. Ook bedachtzaamheid is niet altijd g...

Met veel vertraging zit ik dan uiteindelijk toch in de tram, huiswaarts. Een halte voor tijd ga ik alvast naar de achterkant van de tram, klaar om uit te stappen. De tram neemt een bocht en ik raak een beetje uit mijn evenwicht. Voor mij zit een man die mij vriendelijk aankijkt terwijl ik even wankel. Net op dat moment reikt hij mij de hand. Hé, dacht ik, van waar ken ik dat gezicht? Spontaan neem ik de uitgestrekte hand aan. Dan wordt me duidelijk, uit de reactie van die man, dat we mekaar helemaal niet kenden. Zijn uitgestoken hand was er niet een van vriendschappelijke begroeting. Wel van spontane hulp aan een onbekende waarvan hij dacht dat die zou kunnen vallen. Ik voelde me heel klein, dankbaar en eigenlijk ontroerd. Zou ik in de tram mijn hand uitstrekken naar een wildvreemde die even het evenwicht kwijt was? Nikolaas Sintobin sj