"In alle dingen"

Onderstaand Maria-gebed werd in 1762 geschreven in de jezuïetengemeenschap van Brugge Moeder Maria, wees mijn voorbeeld van overgave en inzet. Verkrijg voor mij een hart dat eerlijk is en zuiver, een hart dat ruimte biedt aan allen, een hart dat moedig en groot is om de moeilijkheden te overwinnen, een hart dat nederig genoeg is om steeds te herbeginnen dat alles verwacht van Jezus, uw Zoon, onze Heer. Amen

Gebed betekent zich vrijmaken voor God, zich leeg maken voor God, een vakantiedag voor God.  De tijd die je aan gebed besteedt is tijd die vérder gaat dan iets dat voor jezelf nuttig is. Gebed is niet nuttig, het is van een andere orde. Wat jij tot je gebed bijdraagt is alleen jezelf en je tijd en je verlangen om met God samen te zijn. Je stelt je beschikbaar voor God.  Als jij, wat jou betreft, je minder druk of zelfs passief opstelt, dan laat dit al zien dat God de hoofdacteur in je gebed is. En wat er verder in je gebed gebeurt is een kwestie van Gods agenda. God is de artiest, jij bent het doek of het ruwe houtblok dat door de  goddelijke werking omgevormd zal worden.  Finbarr Lynch sj

  Ik ben jezuïet en priester.  Toch krijgt de hectiek van het dagelijkse leven ook mij makkelijk in zijn macht. Vreemd toch. Ik kan zo verlangen naar stilte. Tegelijk merk ik dat ik sterk word aangetrokken door social media, podcasts, videoclips en ander moois dat me net belet om die stilte binnen te gaan. Van Ignatius van Loyola, de stichter van de jezuïeten, heb ik twee bijzondere gebedsmethodes geleerd. Ze helpen me om de stilte in te gaan en daar een tijdlang te blijven. Meer nog, geloof het of niet, ik heb geleerd om in die stilte God te ontmoeten. Ja, dat heb je goed gehoord. God zelf ontmoeten. In deze column wil ik iets zeggen over die twee manieren van bidden. Het gaat over het ignatiaanse bijbelgebed en over het levensgebed . Over het bijbelgebed heb ik een tijd geleden een boek gepubliceerd. Dat heet, hoe raad je het: God zelf ontmoeten . De ondertitel is: Retraite met het leven van Jezus . In dit boek vind je tien bijbelteksten, vooral evangelieteksten. Bij e...

Ik geloof in de heilige Geest. Ik geloof, dat Hij mijn vooroordelen kan afbreken. Ik geloof, dat Hij de sleur kan doorbreken. Ik geloof, dat Hij mijn onverschilligheid kan overwinnen. Ik geloof, dat Hij mij vindingrijk in de liefde kan maken. Ik geloof, dat Hij mij kan waarschuwen voor het kwaad. Ik geloof, dat hij mij de moed tot het goede kan geven. Ik geloof, dat Hij mijn droefheid weet om te buigen. Ik geloof, dat Hij mij liefde voor het woord van God kan geven. Ik geloof, dat Hij mijn minderwaardigheidsgevoelens kan wegnemen. Ik geloof, dat Hij mij kracht kan geven in mijn lijden. Ik geloof, dat Hij mij een broeder kan geven, die mij steunt. Ik geloof, dat Hij mijn wezen kan doordringen. Karl Rahner sj

Homilie voor de vijfde zondag na Pasen - jaar A Jaren geleden was ik met studenten op inleefreis in Karnataka, in het Zuidwesten van  India. We gingen  er om  een schooltje te bouwen in een afgelegen dorp. Na afloop reisden we enkele dagen rond. We bezochten allerhande tempels. Heel oude maar ook moderne. Groot was mijn verwondering toen we rondwandelden in zo’n recent gebouwde tempel. Een van de ruimtes die we bezochten leek wel een kapel: allerhande beelden van katholieke heiligen, een mooi beeld van Maria en in het midden een groot kruisbeeld. De gids legde ons uit dat dit helemaal niet uitzonderlijk was in hindoetempels. De hindoes hebben er helemaal geen last mee om religieuze figuren uit andere godsdiensten te vereren. Voor hen geldt, bij manier van spreken, hoe meer goden of heiligen hoe liever. Veel hindoes hebben dan ook een grote achting voor Jezus. Net zoals ook andere grote religieuze tradities, in het bijzonder de islam, een bijzondere plaats ...

Onderstaand citaat komt uit een brief van Ignatius van Loyola aan Francisco de Borja, hertog van Gandía en onderkoning van Spanje. Ignatius schreef deze brief aan Francisco kort nadat deze, eerst in geheim,   jezuïet was geworden. Hij was toen nog steeds onderkoning van Spanje. De later heilige Francisco de Borja sj besteedde vele uren per dag aan gebed. Té veel, vond Ignatius. Hij schrijft :   “ Ik verkies dat de helft van die tijd omgezet wordt in studietijd, want de kennis … blijkt altijd heel belangrijk of nuttig voor de toekomst. Besteed die tijd voor het bestuur van uw staat, voor geestelijke gesprekken … Het leidt geen twijfel dat er meer verdienste is voor de ziel en meer genade als ze van haar Heer kan genieten in verscheiden activiteiten en op verschillende plaatsen, eerder dan in één enkele …” (20 september 1548) God kan je vinden in alle dingen , niet alleen in gebed.

  In het vierde deel van deze minicursus over het ignatiaanse bijbelgebed bespreek ik, Nikolaas Sintobin sj,  het slot van het bidden met een Bijbeltekst. Ik behandel hierbij de volgende punten:   * Je gebed met een Bijbeltekst "afwerken", heeft dat zin?   * Waarom de laatste vijf minuten van je gebed zo belangrijk zijn.   * Wat is de samenspraak en hoe kan je je gebed zo afsluiten dat je terug in verbinding staat met de ruimere Kerk?   * Terugblikken op je gebed met een Bijbeltekst, hoe doe je dat? Klik hier om deze video te bekijken of klik op onderstaande afbeelding.   Wil je meer te weten komen over de ignatiaanse wijze van bidden met de Bijbel, lees dan mijn boek: Bidden met de Bijbel. In de leer bij Ignatius van Loyola. Bestellen kan hier: https://platform-ignatiaanse-spiritualiteit.org/nieuws/bidden-met-de-bijbel-in-de-leer-bij-ignatius-van-loyola/. De prijs is 29,99€

In deze vlog leg ik uit hoe Jezus zélf bad op Goede Vrijdag en wat wij, vandaag, daar kunnen van leren. Klik hier of onderstaande afbeelding om deze korte video te bekijken.

Onlangs werd ik geïnterviewd door Maarten van Stee en Marije Brandwijk voor hun podcast Tussen Stenen en Mensen . De aanleiding was het verschijnen van mijn nieuwe boek "God zelf ontmoeten. Retraite met het leven van Jezus. Kokboekencentrum, 2025 . Heel diverse onderwerpen kwamen aan bod. ·       Hoe word je jezuïet ·       Betekenis van ignatiaanse spiritualiteit voor mensen van vandaag ·       Waarom is stilte zo belangrijk, en hoe kan je stilte leren? ·       Bestaan er slechte gevoelens? ·       Wat is echte vrijheid? ·       Verlangen, wat is dat en waarom is het zo belangrijk? ·       Waarom smeekgebed even belangrijk als moeilijk is ·       Waarom het zo belangrijk is voor christenen om te durven twijfelen ·       Hoe het komt dat het buitengewone vooral geb...

“ Kunt u mij laten weten welke de gebruikelijke vastenpraktijken tegenwoordig zijn voor christenen  ?” Deze vraag kreeg ik gisteren toegestuurd. Ziehier wat ik geantwoord heb. De vasten – veertigdagentijd is de voorbereidingstijd op Pasen. Het zijn veertig dagen tussen Aswoensdag en Paasdag (de zondagen zijn geen vastendagen!) waarin de Kerk de christenen aanmoedigt om door bepaalde praktijken – inwendige en uitwendige – zich voor te bereiden op het herdenken van de Passie van de Heer, het hoogtepunt van de openbaring. De vasten is dus een voorbereiding op een feest. Het is een tijd van – stille – vreugde. Het aantal vaste praktijken waartoe de Kerk de gelovigen oproept is beperkt: vasten op Aswoensdag en op Goede Vrijdag, het zich onthouden van vlees op de vrijdagen. Op zich kunnen die vormen van onthouding reeds een bijdrage zijn. Het komt er evenwel op aan om de vasten persoonlijk te kunnen beleven als een tijd van groeiende verbondenheid met God en de mensen. Vandaar d...

Waarom zou je vasten in de 40-dagentijd? Wat kan helpen om er zeker van te zijn dat het vasten ook daadwerkelijk zijn doel bereikt.  In deze video geeft Nikolaas Sintobin sj je enkele tips om van deze 40-dagentijd een boeiende en verrijkende ervaring te maken. Klik hier om dit videootje te bekijken of klik op de afbeelding hieronder. Wat het bidden betreft beveel ik je graag onze digitale 40-dagenretraite aan: Licht dat leven geeft.  Ben je nog niet ingeschreven, dan volstaat het je mailadres op te geven via  www.ignatiaansbidden.org . 

Hieronder vind je mijn homilie voor komende zondag. 5de zondag door het jaar, A Jes. 58, 7-10 + 1 Kor. 2, 1-5 + Mat 5, 13-16 Tijdens de oorlogsjaren kwam een magere jongen aan in het noviciaat van Drongen. Jefke   Van den Broeck. Jullie zullen het niet geloven. Maar het was in de Oude Abdij in de winters toen zo koud en vochtig, dat Jef TBC kreeg en uiteindelijk een long verloor. De rest van zijn leven had Jef een gezondheid van niets. Met één vinger kon je hem omver duwen. Net zoals we hoorden vertellen over Paulus, kon Jef nauwelijks uit zijn woorden komen. Als novice heb ik een maand lang stage bij hem gelopen en dagelijks eucharistie met hem gevierd. Zijn preken waren, op zijn zachtst gezegd, chaotisch. Na twee zinnen raakte hij verstrikt in zijn eigen woorden. Datzelfde Jefke is één van de Vlaamse jezuïeten van de vorige eeuw die het meest heeft gerealiseerd en betekend in Aalst. Hij was de stichter en bezieler van Levensvreugde , een tehuis voor mentaal geha...

  In deze aflevering van Kloostergesprekken gaat Leo Fijen in gesprek met jezuïet Nikolaas Sintobin over geestelijke begeleiding en de ignatiaanse wegwijzers voor het pastoraat. Aanleiding is het verschijnen van het boek Geestelijke begeleiding, Ignatiaanse wegwijzers voor het pastoraat , waarin helder en toegankelijk uiteen wordt gezet wat geestelijke begeleiding werkelijk is: een praktijk binnen de geloofsgemeenschap die zo oud is als de Kerk zelf. Geestelijke begeleiding gaat niet over catechese of therapie, en ook niet over het geven van kant-en-klare antwoorden. Het is samen op weg zijn, mede-gelovigen ondersteunen in hun eigen zoektocht naar God en naar een levende relatie met Jezus. Niet sturen, maar helpen luisteren: wat zegt God, hier en nu, in mijn leven? Nikolaas Sintobin laat zien hoe vertrekken vanuit concrete ervaringen een sleutel is in deze weg. Bidden is daarbij de voedingsbron waarin Godsverbondenheid vorm krijgt — in stilte, in woorden, in aandachtig luisteren. H...

  Alle godsdiensten kennen gebed. Toch is niet alle gebed christelijk gebed. Het eigene aan het christelijk gebed is dat het relationeel is. Als je als christen bidt, probeer je in aanwezigheid te komen van God en met Hem iets te beleven. Bidden doe je dus niet op je eentje. Wel samen met de Heer. Je kan bidden met een bijbeltekst, mondgebed doen of deelnemen aan een gebedsviering. Je bidden wordt maar christelijk in de mate dat je probeert je te openen voor Gods aanwezigheid. Bidden heeft alles te maken met een ontmoeting. Bidden is samen-zijn. Vandaar dat, zoals bij een andere ontmoeting met een dierbaar iemand, begin en einde van het gebed belangrijk zijn. Als je een goede vriend bezoekt, dan neem je de tijd om mekaar te groeten. Zo kan je op dezelfde golflengte komen. Als de ontmoeting naar haar einde gaat, dan breek je het gesprek ook niet abrupt af. Je neemt wel de tijd om afscheid te nemen. Je dankt voor wat je met elkaar hebt kunnen delen. Zo ook bij het bidden. ...

Homilie voor de vierde zondag van de Advent 4de zondag van de Advent:  Jes. 7,10-14 Rom. 1,1-7 Mat. 1,18-24 Een aantal jaren geleden verbleef ik een tijd in Arica, een arme woestijnstad in het Noorden van Chili.  Ik werkte er in de jezuïetenparochie. Een bloeiende gemeenschap, met mensen van alle generaties.  Na verloop van tijd merkte ik iets eigenaardigs op. Alle sacramenten worden daar overvloedig gevraagd en toegediend. Op één sacrament na: het huwelijk. Er wordt daar gewoon nauwelijks gehuwd. Vele moeders zijn alleenstaand.  De vaders lijken er te vliegen van het ene nest naar het andere, maar blijven niet. Idealisme en goede wil genoeg. Maar de destructieve gevolgen van de  structurele armoede zijn  problematisch, ook voor het vader en moeder zijn. Het verhaal dat we zonet hoorden bij Matteüs gaat ook over ouderschap, in moeilijke omstandigheden. Wat hij vertelt, is indrukwekkend.  Als we dit verhaal lezen, ook met onze kritische...

Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat.  (2/13)  In tijden van droefheid stellen we vroegere keuzes  best niet al te snel in vraag. Maar er zijn wel degelijk veranderingen die we kunnen doorvoeren, “ tegen de droefheid in ”. Het eigene van droefheid is dat ze ons kan doen terugvallen op oppervlakkigheid en makkelijkheid. Je gaat een pintje meer drinken, je “eens goed amuseren” of lekker uit de bol gaan. Op zich niet erg, maar op termijn brengt het weinig aarde aan de dijk. Ignatius zal aanraden om in te gaan tégen die spontane reflex, en precies méér te doen van datgene wat we spontaan minder zouden gaan doen. Ignatius noemt drie concrete werkpunten : 1.       “Gebed en overweging” . Als het niet goed gaat, hebben de meeste mens...

Je hebt het ogenblik bepaald waarop je bidden gaat, de plaats is gekozen, en je hebt een houding gevonden waarin je een tijdje onverstoord bidden kan. Maar dan gebeurt het: ‘Heb ik de oven in de keuken wel afgezet?’ ‘Niet vergeten Ria af te halen van school’. ‘Moet de buurman precies nu weer het gras maaien?’ Ieder kent het: de verstrooidheden die binnensluipen tijdens het bidden.  Vervelend, storend, niet te vermijden? Wees gerust, ook een bidder sinds jaren kent ze. Ook hij of zij heeft ermee te maken. Wat kan je ermee doen? Het sleutelwoord is geduld. Veel geduld zal je helpen: niet onder druk te gebruiken maar met een zekere humor. Weet dat jij degene bent die uiteindelijk toelaat waarmee je in je denken en voelen, in je bidden bezig bent. Erken de gedachten die ongevraagd bij je binnenkomen maar probeer er verder geen aandacht aan te besteden. Keer telkens rustig terug tot je gebed, zonder je op te winden, zonder verwijt. Keer terug, vijf, tien, twintig keer na elkaar...

Onderstaande mijmering van James Martin sj, een Amerikaanse medebroeder, vond ik de moeite waard om voor u te vertalen uit het Engels. God ervaren als je kwetsbaar bent Ziehier een uitspraak die vaak verkeerd wordt geïnterpreteerd: “Vele mensen voelen zich aangetrokken tot God als ze lijden”. Bij ziekte, ruzie in thuis, jobverlies, overlijden van een dierbaar iemand … zeggen mensen nogal eens dat ze zich op een nieuwe manier tot God richten. Atheïsten, agnosten en mensen met een sceptische geest wijten dit graag aan wanhoop. De persoon in kwestie, zo zeggen ze, kan zich tot niemand of niets anders meer richten, en daarom richt die zich maar tot God. Aldus beschouwd is God louter een kruk voor de zwakkeling, een vluchtheuvel voor de bijgelovige of een haalbare kaart voor de onnozele. Maar in het algemeen richten wij ons, als we lijden, niet tot God omdat we plotsklaps irrationeel geworden zijn. Het is eerder God die ons nu kan bereiken omdat onze verdedigingsmechanismen minder...

Hieronder kan je mijn homilie lezen voor deze zondag. 29ste zondag door het jaar - jaar c Ex ‪ 17,8-13                    Ps. ‪ 121             2          Tim ‪ 3, 14-17.4,1-2      Lc ‪ 18, 1-8 Het was een voorjaarse zondagmiddag van 1999. Als kersverse diaken zou ik voor het eerst een kindje dopen. Na afloop sprak ik de pastoor die ook een doop had gehad. Hij had afspraak met de familie, aan het einde van de mis. Het was niet zeker dat ze bij de mis zouden kunnen zijn. En inderdaad, toen de mis begon om 11u, was de familie er niet. Maar om 12u waren ze er nog steeds niet. Om 2 uur in de middag had de pastoor er de brui aan gegeven. Net vóór onze doop had hij een telefoontje gekregen van de vader. Die was toch zo verveeld. Neen, ze waren de doop echt niet vergeten. De fami...