"In alle dingen"

Wegwerpcultuur gaat niet enkel over dingen. De angst van ouderen om gedumpt te worden is reëel. Soms ben je al heel snel “ouder”. Hoe ga jij hiermee om? Actief en/of passief?

Een van de meest effectieve manieren om onszelf te leren zien zoals we werkelijk zijn en om een ​​ gevoel van nederigheid aan te kweken, is een diep gevoel van dankbaarheid te ontwikkelen. Op het moment dat we concluderen dat alleen wij verantwoordelijk zijn voor wie we zijn, wat we doen en wat we bezitten, zitten we in grote problemen. Wanneer we echter erkennen dat God de bron is van alle zegeningen in ons leven, reageren we met een houding van dankbaarheid. Een diep gevoel van dankbaarheid herinnert ons aan de bron van alle goede gaven. Het herinnert ons aan de verantwoordelijkheid die we hebben om die zegeningen met anderen te delen. Joe Paprocki

In dit radio-interview vertel ik uitvoerig over (mijn) roeping, kloosterleven, gebed en over het geheim van een bezield leven. Klik hier om het interview te beluisteren .

Een tip over hoe omgaan met geheimen . "Als je iets zegt in het geheim, spreek alsof je sprak tot de hele wereld." Ignatius van Loyola

    Wat christenen over Maria   zeggen, verwijst uiteindelijk altijd naar Jezus. Christenen geloven in God en in Jezus, niet in Maria. Daarom bidden christenen tot God en tot Jezus, niet tot Maria. Toch kun je stellen dat Maria de belangrijkste vrouw in het christendom is. Wat is er zo bijzonder aan haar?   Maria is de moeder van Jezus, van wie christenen geloven dat Hij de Zoon van God is. Daarom zeggen katholieke, orthodoxe en sommige protestantste christenen over haar dat zij de moeder van God is. Maar Maria is geen godin. Ze is een mens. Een uniek mens. Daarom eren veel christenen haar op een bijzondere wijze. Je kunt zeggen dat Maria zo’n uitzonderlijk iemand was doordat zij zich honderd procent kon openen voor God. Zozeer dat zij Hem als moeder in haar schoot kon ontvangen. Katholieke christenen geloven daarom dat Maria nooit zonden heeft begaan. Anders gezegd, dat zij zich nooit, op welke manier dan ook, van God heeft verwijderd. In die zin is zij een voorbee...

  De voorbije jaren heb ik heel wat voordrachten op video opgenomen over alle mogelijke aspecten van ignatiaanse spiritualiteit. Als je hier klikt vind je er 17 .  Net goed om in dit warme weeer toch iets boeiend en zinvol te doen.

  In juni was ik in het Spaanse Manresa, de plaats waar Ignatius de Geestelijke Oefeningen schreef. Daar was een congres waar ik een voordracht hield over de mogelijkheden die het internet biedt voor de ignatiaanse spiritualiteit.  Hieronder kan je video van mijn voordracht bekijken en beluisteren. NB: de fotomontage hierboven toont het uitzicht dat Ignatius toen hij de Geestelijke Oefeningen schreef.

Wil een vermaning van enig nut zijn, dan moet ofwel wie vermaant gezag hebben ofwel wie vermaand wordt liefde ervaren. Ignatius

Edith Stein was van joodse afkomst. Als atheïstische filosofe kwam ze Christus op het spoor en werd uiteindelijk karmelietes onder de naam Teresa Benedicta van het kruis. Op 51-jarige leeftijd werd zij vergast in Auschwitz. Zij werd in 1998 door JP II heilig verklaard en uitgeroepen tot beschermheilige van Europa. Zij wordt vandaag, 9 augustus, herdacht. “ Indien God in ons is en indien Hij liefde is, dan moeten wij houden van onze medemensen. Het is daarom dat onze naastenliefde de maat is van onze liefde voor God. Maar zij is anders dan onze natuurlijke menselijke liefde. De natuurlijke liefde koesteren we voor de een of voor de ander die ons nabij is door bloedbanden, gelijkaardigheid van karakter of gemeenschappelijke belangen. De anderen zijn “vreemden”; de ene laat ons onverschillig, de ander vinden we ronduit antipathiek omdat hij is zoals hij is, zodanig dat we fysiek zoveel mogelijk bij hem uit de buurt blijven. Voor de christen zijn er geen “vreemde” mensen. Het is altijd ...

Hieronder vind je mijn homilie voor deze zondag. Wijsh. 18, 6-9 Ps. 33 Hebr. 11, 1-2. 8-19 Lc. 12, 32-48 of 35-40   De laatste jaren van zijn leven kampte Ignatius van Loyola met een slechte gezondheid. Toen hij zijn autobiografie dicteerde was begin de zestig, erg oud voor die tijd. Zijn gezondheid was behoorlijk verzwakt. In de inleiding van dat levensverhaal schrijft zijn secretaris het volgende:   Vader Ignatius was er in die tijd slecht aan toe. Nu is hij helemaal niet gewend zichzelf al was het maar één dag van leven in het vooruitzicht te stellen. Integendeel, want als iemand zegt dat hij dit of dat binnen veertien dagen of binnen een week zal doen, zegt onze Vader. Ignatius altijd alsof hij ontsteld is: ‘Wat? Denk je nog zo lang te leven?’   Je zou deze bedenking van Ignatius kunnen lezen als een cynische opmerking. Ten onrechte. Ignatius was optimistisch en vertrouwvol. Hij wist hoe wankel zijn gezondheid was. Hij kon snel en onverwacht sterven. Tegelijk wilde ...

Zelfs als we beseffen dat vergiffeni s schenken wezenlijk is voor ons welzijn en geluk, dan nog blijft het een uitdaging om te vergeven. Mijn vriendin Rachael geeft dit grif toe. Zelfs nadat ze een excuus heeft aanvaard, blijft ze toch dikwijls vastzitten in de krenking en negatieve gevoelens. Rach ael zegt: “Het is voor mij heel moeilijk vergiffenis te schenken . En daar ben ik helemaal niet blij mee of trots op. Ik ben er volledig van overtuigd dat vergeving de mooiste weg is. Maar blijkbaar zegt mijn verstand dingen die mijn hart niet kan uitvoeren.” Rachael ziet vergeving als een geestelijke oefening: “Wij worden verondersteld elkaar vergiffenis te schenken. Tot zelfs ‘zeventig maal zeven maal’. En dit is nog maar het begin van het aantal keren dat God ons vergeeft. Wij moeten deze ziel-zuiverende vergiffenis aan anderen schenken.” We weten hoe moeilijke prestaties eenvoudig lijken als vaklui ze uitvoeren. Denk aan de olympische kunstschaatsers die over het ijs sp...

" Dezelfde wapens die de duivel misbruikt met het oog op onze vernietiging moeten wij inzetten tegen hem voor ons heil ." Ignatius van Loyola

Hoe zou jij reageren mocht het einde van de wereld aangebroken zijn? Hoe zou jij naar je huidige leven kijken mocht je beseffen dat het einde nu meteen eraan kan komen.  Want, zo is het wel …

Aanvaard worden betekent, dat de mensen met wie ik leef, me een gevoel van eigenwaarde geven, me laten merken dat ik de moeite waard ben. Ze zijn gelukkig dat ik ben wie ik ben. Aanvaard worden betekent, dat ik ruimte krijg om te groeien maar niet geforceerd word: ik hoef niet te zijn wie ik niet ben. Het betekent ook dat ik niet word opgesloten in mijn verleden of mijn heden; integendeel ik krijg ruimte om te ontplooien en om de fouten van het verleden te boven te komen. In ’n zekere zin kunnen we zeggen dat aanvaard worden betekent een ont-hulling. Ieder van ons wordt geboren met vele mogelijkheden. Maar die mogelijkheden kunnen pas tot werkelijkheid worden in het warme klimaat van het aanvaard worden door anderen. Aanvaard worden bevrijdt alles dat in mij is. Slechts wanneer ik bemind word in die diepere zin van volledig aanvaard-zijn, kan ik mezelf worden. De liefde, de aanvaarding van anderen, maakt mij tot de unieke persoon die ik zou kunnen moeten worden. Als iemand ge...