"In alle dingen"

Witte Donderdag  2026 Als   jezuïet in opleiding woonde ik in Parijs. Elke zaterdagmorgen was ik er vrijwilliger op een dienst voor palliatieve zorgen. De helft van de bedden was voorbehouden voor terminale aidspatiënten. Een van hen was Jean-Louis, een dertiger. Hij was vel over been. Gevolg van chronische diaree. Ik stapte zijn kamer binnen om wat bij te praten. Op dat eigenste ogenblik zag ik Jean-Louis uit zijn bed opspringen. Net op tijd om te voorkomen dat hij zichzelf zou bevuilen door de gevolgen van een zoveelste oncontroleerbare darmkramp. De geur was onuitstaanbaar. Maar nog pijnlijker was de gelaatsuitdrukking van die naakte man. Hij wist niet waar te kruipen van schaamte en walging. Ik ook niet … Amper een minuut later stond er een verpleegster. Een jong meisje met een prachtige glimlach. Met een kwinkslag stapte ze, door de smurrie heen,   naar Jean-Louis toe. Ze reinigde hem en hielp hem terug zijn bed in. Haar eigen baby had ze niet met meer zacht...

Deze week ben ik te gast op de Instagramaccount van de Evangelische Omroep. Onderstaande commentaar schreef ik vandaag bij bovenstaande foto. "Dit gebedsbankje heb ik al bijna 20 jaar. Het is gemaakt door protestantse slotzusters in Versailles. Ik leerde ze kennen toen ik vrijwilliger was bij aids zieken in hun kleine eenheid voor palliatieve zorgen. Op dat bankje heb ik al heel wat uren doorgebracht. Het roept mij dag in dag uit op om de stilte in te gaan. Luisterend naar het Woord van God. Gesproken in de Bijbel of in mijn leven van alle dag. Het is het enige meubel dat ik „bezit”."

Michael Czerny sj is directeur van het African Jesuit AIDS Network. In “Thinkingfaith”, het internetmagazine van de Britse jezuïeten, verscheen vandaag een indrukwekkende analyse van deze Canadese jezuïet, specialist van het Aidsdossier van de recente uitspraken van Benedictus XVI. Hij toont aan dat de kerkelijke richtlijnen ivm het voorkomen van Aids noch onrealistisch noch inefficiënt zijn. Maar wel waardevol, efficiënt en gegrond in de werkelijkheid. Indien mogelijk, post ik een dezer een Nederlandse vertaling van deze studie op deze blog.

Denis is een Vlaamse jezuïet-novice. Onlangs deed hij samen met een andere novice een stage (= “experiment” in het jezuïetenjargon) bij AIDS-zieken. Hieronder brengt hij verslag uit over zijn ervaringen. Is Schotland een ander land? Die indruk kreeg ik zeker, toen de rijke taal mijn oren streelde. Arthur’s Seat, the Scottish Parliament, and the Meadows – we kregen een eerste rondleiding van Edinburgh en omgeving binnen de 48 uren na aankomst. Een grote stad, die haar historisch karakter niet heeft geofferd op het altaar van modernisme. Kerken, kastelen, monumenten... Tijdens de zondagen van dit eerste experiment zouden mijn gezel en ik hier een en ander van opvangen. Maar we waren niet gekomen als toeristen. Men had ons gestuurd naar Edinburgh om mensen te bezoeken. Mensen met AIDS. Ik had hier zoveel mogelijk over gelezen en het beeld was niet rooskleurig. Dodelijke ziekte. Lange aftakeling. Medicatie is zeer toxisch, met vele ongewenste neveneffecten. Wat werd eigenlijk van ons verwa...