"In alle dingen"

Sinds twee weken hebben we in ons internetdepartement van het Platform voor ignatiaanse spiritualiteit versterking gekregen van Stephen Noon. Stephen is een Schotse jezuïet-novice. Hij heeft twee bijzondere kenmerken. Niet alleen spreekt hij vrij behoorlijk Nederlands. Bovendien is hij specialist in digitale marketing. De komende drie maanden gaat Stephen zijn uitgebreide knowhow gebruiken om onze gebedswebsites ( www.biddenonderweg.org , www.gewijderuimte.org , www.ignatiaansbidden.org en www.verderkijken.org ) meer in de digitale kijker te plaatsen. Wil je zijn initiatieven volgen, dan is het handigst om de Facebookpagina van Bidden Onderweg te liken . Hieronder, alvast een mooi videootje dat Stephen maakte: Leren bidden in één minuut.

Een aantal mannen worden geconfronteerd met een gebaar dat hen “verbaast”. Je kan bedenkingen hebben bij dit soort “verborgen camera”. Het heeft, ook, iets van een boeiend en verhelderend experiment. Heel wat mannen worden boos.  Anderen kunnen er hartelijk om lachen. De hevigheid van sommige reacties illustreert hoe diep alles wat seksualiteit aangaat mensen raakt.   Het verschil in reactie heeft vermoedelijk ook te maken met culturele gegevens. Maar zou het, als je de zaak opentrekt, ook iets kunnen zeggen over innerlijke vrijheid, zelfvertrouwen en bijgevolg ook over het vermogen tot zelfspot en zelfrelativering? Waar mag een andere bij jou niet aankomen? Wat is bij jou onaanraakbaar? Of je daar nu voor kiest of niet … En,   als je even terugblikt, zijn er in jouw leven “zones” die vroeger onraakbaar of onbespreekbaar waren en die dat intussen wel zijn?   Heb je een verklaring voor deze evolutie?

Mark Logtenberg, 23 jaar oud,  is een Nederlandse novice in de Sociëteit van Jezus. De voorbije maanden wat hij regelmatig in deze blog te gast met cursiefjes over de stage die hij thans loopt in Libanon. Nr 14 is de slotbijdrage. Deel 14 Mijn tijd in Beiroet komt helaas tot een einde. Zo is het vandaag ( 23 maart 2016) mijn laatste werkdag op kantoor en heb ik gisteren al afscheid moeten nemen van de kinderen op school. Ik ben daar nooit echt goed in geweest. In deze maanden heb met de kinderen meegeleefd. Ik heb prachtige mensen leren kennen en vrienden gemaakt. Vaarwel zeggen is dan niet gemakkelijk. Want uiteindelijk heb ik namelijk geen flauw idee of ik ooit terug kom in Libanon of niet. Het leven in Beiroet is niet altijd gemakkelijk geweest. Het is niet alleen een vreemde stad maar ook een voor mij onbekende cultuur. Daar komt nog boven op dat mijn bewegingsvrijheid erg beperkt was   waardoor ik vastzat in Beiroet.   Maar ook de bewegingsvrijheid ...

Mark Logtenberg, 23 jaar oud,  is een Nederlandse novice in de Sociëteit van Jezus. Deze maanden is hij regelmatig in deze blog te gast met cursiefjes over de stage die hij loopt in Libanon. Deel 13 Misschien was afgelopen week wel een van de moeilijkste weken van mijn tijd hier in Libanon. Ditmaal was het niet de ongelijkheid of de misère van al datgene wat ik om me heen zie maar was het meer persoonlijk. Op donderdag, net voor de lunch, kreeg ik een telefoontje van mijn moeder met de boodschap dat mijn grootvader plotseling was overleden. Hij had alzheimer en zijn gezondheid ging al een tijdje achteruit. Toch was zijn overlijden onverwacht. Op dat moment merk je dat je ver weg zit van thuis en van familie. Het is een moment waarop ik me buitengewoon alleen voelde. Wij zijn altijd een hechte familie geweest en op momenten als dit is voel je dat ook. Je wilt er voor hen zijn, voor mijn vader en moeder, maar ook vooral voor mijn oma. Tegelijkertijd ...

Mark Logtenberg, 23 jaar oud,  is een Nederlandse novice in de Sociëteit van Jezus. De komende maanden zal hij regelmatig in deze blog te gast zijn met cursiefjes over de stage die hij thans loopt in Libanon. Deel 12 Libanon is een vreemd land om in te wonen. Het is een land wat lijkt te kunnen leven met grote onderlinge verschillen en tegenstellingen. Het contrast is schrijnend, zichtbaar arm en zichtbaar steenrijk. Zo ook afgelopen vrijdag. Sinds ik in Libanon aangekomen ben wilde ik naar Baalbeck, het oude Heliopolis. Zo genoemd omdat er een gigantisch tempelcomplex staat toegewijd aan Jupiter, met kleinere tempels gewijd aan Bachus en Venus. Waarschijnlijk een van de grootste tempels die nog bewaard zijn gebleven uit de Romeinse tijd. Tegelijkertijd is inmiddels meer dan de helft van de bevolking in Baalbeck Syrisch. De Jesuit Refugee Service doet haar best om ook hier te werken en inmiddels hebben ze 3 scholen opgezet waarin ongeveer 650 kinderen worden on...