Posts

Er worden posts getoond met het label misbruikcrisis

Het verschil tussen de Katholieke Kerk en groot huisvuil

Afbeelding
In tijden van verwarring en crisis, zo leert ons Ignatius van Loyola, is het goed terug te gaan naar wat je dacht en voelde als je je in rustiger wateren bevond … Onderstaande paragraafjes komen uit een tekst die ik schreef enkele jaren geleden. Een bejaarde medebroeder stuurde me gisteren een mailtje om me te laten weten dat hij er toevallig op was gestoten en dat het hem in deze donkere dagen voor de Katholieke Kerk zo’n deugd had gedaan. Misschien heb je er ook iets aan.  Klik hier voor de volledige tekst . Als ik naar mezelf kijk, stel ik vast dat ik houd van onze Kerk. Niet aarzelend. Wel voluit. Dat is gewoon zo.  Als ik me vervolgens de vraag stel hoe dat komt, dan heb ik meteen het antwoord. Ik heb er geen verdienste aan. Het is gewoon de Kerk die mij Jezus heeft doen ontdekken, het mooiste wat mij ooit overkomen is. Zonder de Kerk had ik nooit het Evangelie leren kennen. Het is dankzij de Kerk dat ik in 1989 heb kunnen besluiten om jezuïet te word...

Noveen over het misbruikschandaal nu ook als podcastserie

Afbeelding
Het gebedsnetwerk van de Paus heeft een noveen gemaakt over het misbruikschandaal. Een noveen is een gebed dat negen dagen duurt, rond een belangrijk onderwerp. Om deze indrukwekkende noveen nog toegankelijker te maken hebben we er een podcastserie van gemaakt. Je kan ze beluisteren en ermee bidden waar en wanneer je maar wil. Op 20 augustus 2018 schreef Paus Franciscus een brief aan het volk van God. Franciscus vraagt het hele volk van God om in solidariteit aan de kant van de slachtoffers van het misbruikschandaal te gaan staan.  In deze noveen willen wij de oproep van de Paus beantwoorden. Verbonden in gebed vragen wij God om verandering - in ieder van ons afzonderlijk en in het geheel van zijn Kerk.   Beluister de negen gebeden Klik hier voor de teksten van de noveen

Drie tips om katholiek te blijven in tijden van misbruikcrisis

Afbeelding
Dit is mijn homilie voor deze zondag, in de Nicolaasbasiliek van Amsterdam 25 ste week 2018 Wijsheid 2,12.17-20                            Jacobus 3,16-18.4,1-3             Marcus 9,30-37.     Vorig WE was ik bij een groep protestantse christenen van Hour of Power. Ik sprak hen over de vreugde in het christelijk leven. ‘s Nachts lag ik even wakker. Recente nieuwsberichten spookten door mijn hoofd: misbruik in Chili, de Verenigde Staten, Duitsland en dan dat artikel in het NRC over Nederlandse bisschoppen en kardinalen. Ik voelde weinig vreugde. Temeer, daar het zonneklaar is dat ons nog lange tijd dergelijke berichten wachten. ’s Morgens ontbeet ik met hen . Met oprechte bezorgdheid vroegen ze me of ik dacht dat de katholieke Kerk dit alles wel zou overleven? ...

Als misbruik misbruikt wordt

Afbeelding
Hieronder vind je mijn homilie voor deze 23ste zondag door het jaar                               Jesaja 35,4-7a            Jacobus 2,1-5             Marcus 7,31-37 Twee weken geleden vloog paus Franciscus terug naar Rome, na een bezoek aan Ierland. Enkele uren daarvoor had een gewezen Vaticaans diplomaat de paus beschuldigd van doofpot-praktijken en opgeroepen tot ontslag. Uiteraard kreeg Franciscus hierover een vraag tijdens zijn persconferentie in het vliegtuig. Zijn antwoord was kort: Ik zal hier geen woord over zeggen . Tegelijk vroeg hij de journalisten de zaak grondig uit te pluizen. Hij liet ook doorschemeren dat hij later mogelijks wel zou spreken. De pers had zich niet verwacht aan zwijgen. Zeker niet vanwege Franciscus die vlot spreekt, ook over moeilij...

Het verschil tussen de Kerk en groot huisvuil (2/8)

Afbeelding
In het najaar van 2016 hield ik in het kader van “Bruisende Kerk”, een congres voor jonge katholieken in Gouda, een inleiding met als titel: “Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels.  2/8     Als ik naar mezelf kijk, stel ik vast dat ik houd van onze Kerk. Niet aarzelend. Wel voluit. Dat is gewoon zo.   Als ik me vervolgens de vraag stel hoe dat komt, dan heb ik meteen het antwoord. Ik heb er geen verdienste aan. Het is gewoon de Kerk die mij Jezus heeft doen ontdekken, het mooiste wat mij ooit overkomen is. Zonder de Kerk had ik nooit het Evangelie leren kennen. Het dankzij de Kerk dat ik in 1989 heb kunnen besluiten om jezuïet te worden. En nochtans stonden toen reeds zowat alle rationele, objectieve lichten op rood om me in die kwijnende Kerk te engageren. Maar mijn hart zei ja. Ik had leren houden van Jezus en ik voelde aan dat dé plaats bij uitstek om Jezus te ontmoeten en dienen net de Ker...