"In alle dingen"

Met veel vertraging zit ik dan uiteindelijk toch in de tram, huiswaarts. Een halte voor tijd ga ik alvast naar de achterkant van de tram, klaar om uit te stappen. De tram neemt een bocht en ik raak een beetje uit mijn evenwicht. Voor mij zit een man die mij vriendelijk aankijkt terwijl ik even wankel. Net op dat moment reikt hij mij de hand. Hé, dacht ik, van waar ken ik dat gezicht? Spontaan neem ik de uitgestrekte hand aan. Dan wordt me duidelijk, uit de reactie van die man, dat we mekaar helemaal niet kenden. Zijn uitgestoken hand was er niet een van vriendschappelijke begroeting. Wel van spontane hulp aan een onbekende waarvan hij dacht dat die zou kunnen vallen. Ik voelde me heel klein, dankbaar en eigenlijk ontroerd. Zou ik in de tram mijn hand uitstrekken naar een wildvreemde die even het evenwicht kwijt was? Nikolaas Sintobin sj

Onschuld  en heilig leven zijn op zich waardevol en overtreffen al het overige. Maar als ze niet gepaard gaan met voorzichtigheid en een goede wijze van omgaan met de naaste, dan zijn ze gebrekkig en zwak.  Ignatius van Loyola

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Thérèse van Lisieux een van de grote heiligen van de kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel. Op haar feestdag bied ik je graag dit schitterend citaat aan. “Het is in de karmel niet altijd mogelijk de woorden uit het Evangelie naar de letter in de praktijk te brengen. Soms moet je vanwege je bezigheden wel eens een kleine dienst aan iemand weigeren.  Maar als de liefde tot de naaste in de ziel diep wortel heeft geschoten, is dat ook uiterlijk te zien. Je kunt op een zo minzame manier iets weigeren wat je niet geven kunt, dat die weigering net zoveel plezier doet als de gave.”

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Thérèse van Lisieux een van de grote heiligen van onze Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel.  Ziehier een citaat Het was tijdens een recreatie. De portierster belde tweemaal: de grote poort moest opengemaakt worden voor de werkmensen …  Ik dacht er dan ook aan dat ik graag als “derde zuster” mee zou willen gaan. En toen zei moeder subpriorin juist dat ik, of de zuster die naast me zat, die taak op zich nemen moest. Ik begon dus mijn schort af te doen, maar dat deed ik erg langzaam in de hoop dat mijn medezuster de hare eerder afgedaan zou hebben. Ik meende namelijk dat ik er haar een plezier mee zou doen als zij die taak zou krijgen. De zuster die de econome verving, keek ons lachend aan en toen ze zag dat ik als laatste opgestaan was, zei ze: “Ik dacht al wel dat jij niet degene zou zijn die een pareltje voor zijn kroon zou verdienen; je was zo langzaam!” De hele...

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Thérèse van Lisieux een van de grote heiligen van onze Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel.  Graag bied ik u enkele uittreksels aan. “Wanneer ik niet in de recreatie was (ik bedoel tijdens de werktijd), had ik voor mijn werk wel eens met deze zuster te maken. Als mijn strijd te hevig werd, sloeg ik vaak als een deserteur op de vlucht. Ze wist absoluut niet wat ik echt voor haar voelde en heeft dus nooit kunnen vermoeden waarom ik zo tegen haar deed. Ze bleef ervan overtuigd dat haar karakter mij aangenaam was.  Op een dag zei ze tijdens de recreatie met een blij gezicht het volgende: “Kun je me zeggen, zuster Thérèse van het Kind Jezus, wat je zo in mij aantrekt? Iedere keer als je naar me kijkt zie ik je glimlachen!” Wat me in haar aantrok, was Jezus, die diep in haar ziel verborgen was. Jezus die het allerbitterste nog zoet maakt. Ik antwoordde haar dat ik glimlac...

Beschouw je leven niet als een te winnen race. Richt je niet op het bereiken van de top, want elke piek die je bereikt, geeft een duidelijker beeld van de volgende top, die al bezet is door een andere concurrent in het spel van het leven.  Loop elke race alsof het je laatste is, maar beslis eerst waarom je deze rent. In plaats van te concurreren met mij of iemand anders, waarom zou je geen energie bijdragen om van ons betere mensen te maken, door je coaching, liefde, inspirerend voorbeeld of nobele missie? In plaats van te proberen de race te winnen, waarom niet de missie op je nemen om bij te dragen aan het ras, het menselijk ras, door jouw hoekje van de wereld rechtvaardiger, liefdevoller en gelukkiger te maken. Chris Lowney

Onderstaande tekst zag ik gisteren op X (Twitter). Het is bijna een gemeenplaats geworden. Zo bekend is hij. Telkens ik hem lees word ik geraakt. Ik heb het voorrecht dat ik meerdere zo'n vrouwen heb gekend. 

" Als het erom gaat om onze naasten te helpen zouden we moeten zijn zoals de engelen. Geen inspanning is hen te groot bij hun inzet voor de redding van de mensen. En welke ook de uitkomst is, ze bewaren steeds hun zalige en eeuwigdurende rust ." Ignatius van Loyola

Foto: C. Chin A Paw Christenen worden in de 40-dagentijd niet alleen uitgenodigd om zich van sommige zaken te onthouden. Er is, tegelijk, ook de aansporing om andere dingen net meer te doen: bidden en concrete daden van naastenliefde. Zo worden de vrijgekomen tijd, energie en aandacht daadwerkelijk in richting van God gekanaliseerd. Het is deze combinatie van minder en meer die van vasten een christelijk vasten kan maken. Nikolaas Sintobin sj

Edith Stein was van joodse afkomst. Als atheïstische filosofe kwam ze Christus op het spoor en werd uiteindelijk karmelietes onder de naam Teresa Benedicta van het kruis. Op 51-jarige leeftijd werd zij vergast in Auschwitz. Zij werd in 1998 door JP II heilig verklaard en uitgeroepen tot beschermheilige van Europa. Zij wordt vandaag, 9 augustus, herdacht. “ Indien God in ons is en indien Hij liefde is, dan moeten wij houden van onze medemensen. Het is daarom dat onze naastenliefde de maat is van onze liefde voor God. Maar zij is anders dan onze natuurlijke menselijke liefde. De natuurlijke liefde koesteren we voor de een of voor de ander die ons nabij is door bloedbanden, gelijkaardigheid van karakter of gemeenschappelijke belangen. De anderen zijn “vreemden”; de ene laat ons onverschillig, de ander vinden we ronduit antipathiek omdat hij is zoals hij is, zodanig dat we fysiek zoveel mogelijk bij hem uit de buurt blijven. Voor de christen zijn er geen “vreemde” mensen. Het is altijd ...

Niets zo schattig als een klein kind. Niets zo wreed als een klein kind. Een van de grote uitdagingen van de opvoeding is om het kind te léren liefdevol te zijn voor zijn medemens.   Soms mag je er getuige van zijn dat dit het is waarvoor we geschapen zijn.    

Als je ziet dat de bestuurster in de auto achter jou onwel is geworden, wat doe je dan? Voor deze man was het antwoord duidelijk. Wat zou jij doen in zo'n situatie?  

"Als naastenliefde en vriendelijkheid niet gepaard gaan met waarheid, dan gaat het niet over naastenliefde en vriendelijkheid maar wel over bedrog en ijdelheid." Ignatius van Loyola

Het is een zo voor de hand liggend excuus. “Het is toch maar een druppel op de hete plaat”, weet je wel. Het antwoord van het jongetje bevestigt dat de waarheid vaak komt uit de kindermond.

Midden "de Walletjes" (= prostitutiebuurt) van Amsterdam, staat dit beeld van Majoor Bosschardt (1913-20017). Deze krasse dame was actief in het Leger des Heils. Zij werd in Nederland een nationale beroemdheid door haar onvermoeibare inzet voor daklozen, verslaafden en prostituées. Haar "strijdkreet" was: God dienen is mensen dienen en mensen dienen is God dienen . Wie biedt meer?

Wat je kan doen overeind komen wanneer je gewond neerligt, is de barmhartigheid waarmee een ander je tegemoet komt. Lucas vertaalt de oproep van Jezus als: “Wees barmhartig, zoals je hemelse Vader barmhartig is“ (Lc 6,36). Misschien is barmhartigheid wel het sleutelwoord in de goede boodschap van Jezus. Barmhartigheid zal dan ook het hart uitmaken van een spiritualiteit van de onvolmaaktheid.  Het mooie, misschien wat verouderde woord ‘mededogen‘ verwoordt goed waar het om gaat. Het betekent: de ander mee dragen, zoals de barmhartige Samaritaan doet met de man die gewond langs de weg ligt. Wie door mededogen bewogen wordt, stelt zich niet hoger op dan de ander, hij kijkt niet op anderen neer, hij knielt naast hem neer. De ander, hoe gewond hij ook is, hoe zondig ook, is mijns gelijke.  Je moet barmhartigheid ondervonden hebben om zelf voor anderen barmhartig te kunnen zijn, vergevingsgezind – altijd weer. Z ó gelijken we op God – in het klein dan, ...