"In alle dingen"

Voor de glossy Liefke schreef ik een overweging over liefde. In deze serie bied ik enkele uittreksels aan. (7/7)     De geliefde zal nooit helemaal zijn zoals je hoopt of je alles kunnen geven wat je verlangt, zoals en wanneer je het verlangt. Dat hoeft ook niet. Immers, liefde leert om los te laten, ook wat je soms niet wil of kan loslaten. Om je te laten raken, ook waar je niet geraakt wil worden. Om te aanvaarden dat de ander je uiteindelijk ontsnapt en dat dit maar goed is ook. Naarmate je, met vallen en opstaan, leert om je geliefde zichzelf te laten zijn, zal je ontdekken dat de beminde je meer, anders en vaak mooier kan geven dat je zelf had kunnen denken. De veerkracht van de liefde is zo groot dat zij het mogelijk maakt om met nieuwe energie steeds opnieuw te beginnen. Soms tegen beter weten in. Geven en ontvangen. Keer op keer nieuwe lagen en dimensies ontdekken. Bij de ander, bij je zelf en bij elkaar. Meestal onopvallend en gewoon. Toch mooi en uniek, want...

We weten het maar al te goed.   Onze cultuur biedt oneindig veel mogelijkheden. Zoveel leuke en aantrekkelijke dingen. Onmiddellijk genot gegarandeerd.    We weten ook dat we vaak een hoge prijs betalen voor ons korte-termijn-denken. Reden om toe te geven aan de ontmoediging? Gelukkig weten we ook dat mensen een grote veerkracht hebben. Vaak onvermoed en toch waar. Wat geeft jou kracht om op te staan? Wat laat jou toe om, toch – steeds opnieuw – uit het dal te kruipen? Wat kan je daaruit leren? Hoe op een meer levengevende wijze in jouw eigen werkelijkheid staan? NB: naar het videootje kijken tot aan het einde!