
«
Heeft ze ten minste goed naar jou geluisterd ? », vroeg de papa me toen hij zijn puberdochter terug kwam halen. Het meisje had zich behoorlijk in nesten gewerkt op school. De ouders waren ten einde raad en hadden me gevraagd of ze eens langs mocht komen om te praten.
En dat hebben we gedaan. Voor mij betekende dit dat ik vooral geluisterd heb. Ik heb het kind ruimte en structuur proberen aan te bieden waarbinnen ze, zelf, wat orde kon scheppen om vervolgens, zelf, een eenvoudig actieplan uit te werken.
«
Ik houd zielsveel van mijn papa en ik houd zielsveel van mijn mama », had het pubertje me met vochtige ogen gezegd. Goed idee om ook eens met een vertrouwde volwassene van buiten het gezin in gesprek te gaan.
Delen
Reacties