Verzet je tegen het uitdoven van het licht


In deze laatste lentedagen zien we hoe de dagen langer worden of, onder de evenaar, integendeel korter worden. Licht is meer dan een voorwaarde om te kunnen zien. Zonnelicht opent voor ons de wereld, voedt onze huid, laat ons zien dat we leven. In een ‘angry poem’ (een gedicht van woede) smeekt Dylan Thomas  zijn stervende vader: ‘Verzet je met al je krachten, verzet je tegen het uitdoven van het licht’. De Bijbel spreekt voortdurend over God als de bron van het licht, zelf levend in onbereikbaar licht. Jezus is het licht van de wereld. Hij schenkt licht aan de blinden. Wij worden geroepen om te leven als kinderen van dat licht.

Heer, ik koester uw licht als een schat en waardeer ten zeerste hoe ik de zon mag voelen op mijn gelaat. Laat me nooit vergeten U te danken voor mijn ogen en voor het glorierijke zonnelicht. Ook in de donkere uren, als ik door het kwade in de wereld in de war word gebracht, heb ik uw licht nodig. 

Wees U het licht van mijn leven.

Paul Andrews sj

Reacties

Anoniem zei…
Een positieve blik werpen op het donkere dat wordt gezien is van grote waarde. Vertrouwen hebben en het koesteren van het Goddelijke licht laat mij zijn.
In gebed mogen wij alles vragen en de grootste aspiraties koesteren - in geloof zijn er geen grenzen - en mag het kind weer smeken om de hulp van de engelen - zijn dwaze vragen nooit zonder zin - mogen wij weer klein worden - breekbare mensen op zoek naar troost - in de hoop dat wij weer licht vinden in de duisternis!

Meest gelezen

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

Het vaak vergeten eerste deel van de biecht (Hoe biechten? 2/3)

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj

Hoe biechten? Tips voor mensen voor wie dit niet evident is (1/3)

De dubbele gedrevenheid van Thomas Merton vlak voor hij intrad bij de trappisten - Citaat

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj

"Niemand is veroordeeld tot middelmatigheid" - Nikolaas Sintobin sj in gesprek met Leo Fijen