Een kleuter ontdekt de complexiteit van het leven



Deze kleuter ziet zichzelf in spiegel zonder te beseffen dat hij het is.

Dit gebeurt ook met mensen geen kleuter meer zijn: je herkent jezelf niet in wat je doet of gedaan hebt. “Dit ben ik niet.” Of “zo ben ik niet.” Je wordt geconfronteerd met een schaduwzijde van je persoon.

Is dit je al overkomen? Hoe ga je daar dan meer om? Is er iets of iemand die je dan helpt om daarmee in het reine te komen?

Reacties

An cambier zei…
Wat een heerlijke tijd was dat...jammer dat we het niet meer weten he!!!
8 juni 2019 om 08:59
Anoniem zei…
Een eerste confrontatie laat je zijn en daar keer je van. Spiegelen vraagt naar onderzoek. Leuk dat dot in beeld is gebracht.
8 juni 2019 om 10:04
Anoniem zei…
P.s daar leer je van, ook dat is fijn.
8 juni 2019 om 10:05
René zei…
Mijn persoonlijke ervaring is deze: Soms is de schaduwzijde hardnekkig en ben je zelf hardleers. Maar gelukkig, en stukje bij beetje, verlicht het Licht de schaduwzijde en wordt de schaduw kleiner en zwakker. Maar alertheid blijft geboden.
8 juni 2019 om 11:29
e.harland-hazebroek zei…
Wij wisselen thuis herinneringen uit, soms niet zo leuk, vaak wel. Ik dank God bijna elke dag voor mijn geheugen (een familie CADEAU).
Wat niet goed was wordt/werd uitgewist in een
gesprek/biecht.
Je hebt er van geleerd.
Zo gaan we verder ...
8 juni 2019 om 12:41
Anoniem zei…
Het dringt wel door, maar in een andere situatie moet men weer anders reageren...
9 juni 2019 om 19:45
Een reactie posten

Meest gelezen

Wat is de kern van het christelijk bidden - Nikolaas Sintobin sj getuigt - video en podcast

Afbeelding
Onlangs werd ik geïnterviewd door Maarten van Stee en Marije Brandwijk voor hun podcast Tussen Stenen en Mensen . De aanleiding was het verschijnen van mijn nieuwe boek "God zelf ontmoeten. Retraite met het leven van Jezus. Kokboekencentrum, 2025 . Heel diverse onderwerpen kwamen aan bod. ·       Hoe word je jezuïet ·       Betekenis van ignatiaanse spiritualiteit voor mensen van vandaag ·       Waarom is stilte zo belangrijk, en hoe kan je stilte leren? ·       Bestaan er slechte gevoelens? ·       Wat is echte vrijheid? ·       Verlangen, wat is dat en waarom is het zo belangrijk? ·       Waarom smeekgebed even belangrijk als moeilijk is ·       Waarom het zo belangrijk is voor christenen om te durven twijfelen ·       Hoe het komt dat het buitengewone vooral geb...
Meer lezen

Nikolaas Sintobin sj over schuld en boete, de taal die God spreekt, wat hij leerde van een Brusselse bedelaar ... - Videogesprek met Leo Fijen

Afbeelding
In deze video gaat Nikolaas Sintobin sj in gesprek met Leo Fijen. Tal van verrassende onderwerpen komen aan de orde. Hoe kan de 40-dagentijd je helpen om een vrijer mens te worden? Schept God ook vandaag nog? Is het geweten welke taal God spreekt? In één land weet men dit heel goed... Wat hij leerde van een bedelaar op een kille winteravond in een Brussels station. Hoe kan je keuzes maken en waarom dat zo belangrijk is? Wat er gebeurt als je geen keuzes maakt. Waarom je beter twee alternatieven hebt bij het maken van keuzes. ... Klik hier om dit gesprek te beluisteren of op de afbeelding hieronder. Wil je hier meer over weten, dan beveel ik je graag twee van mijn boeken aan. Klik op onderstaande links voor meer info of om ze te bestellen. 1. Vertrouw op je gevoel. Keuzes leren maken met Ignatius van Loyola 2. Op het kompas van de vreugde. Ignatius van Loyola als levensgids.
Meer lezen

De vasten: ramadan van de christenen? - Verschil tussen christelijk vasten en de ramadan - Een antwoord van Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
Voor de christenen is de 40-dagentijd begonnen. Deze liturgische periode, ook wel vasten genoemd, wint snel opnieuw aan belang bij de christenen, in het bijzonder bij jongeren. Ook in de media. De zichtbare aanwezigheid van de islam in onze landen, en dus ook van de ramadan, is hier zeker niet vreemd aan. Vaak worden vasten en ramadan als min of meer identiek voorgesteld. Toch zijn hun inhoud en betekenis erg verschillend. Ze hebben punten gemeen: het is een periode van vasten, gebed, solidariteit en, ten gronde, van bekering en terugkeer tot God. Toch is hun betekenis én inhoud anders. De veertigdagentijd is een voorbereiding van het Paasfeest en herdenking van de 40 jaar die de Hebreeën in de woestijn hebben doorgebracht en de veertig dagen van Jezus in de woestijn. De ramadan is noch de voorbereiding van een feest, noch de herdenking van een gebeurtenis. De ramadan is in de eerste plaats een maand van vasten. Komt daarbij dat de inhoud en vorm van het vasten heel verschil...
Meer lezen

Verrijzen, wat wil dat nú eigenlijk zeggen? (1/5) - Wauthier de Mahieu sj over het ultieme mysterie van het christelijk geloof

Afbeelding
Ik publiceer graag deze teksten van mijn dierbare medebroeder Wauthier de Mahieu sj, overleden op 6 maart 2026.  liefde sterker dan de dood (1/5) Wij staan nu voor de vraag : en als ik nu tot het uiterste gegaan ben, en ik lig daar, leeg, uitgeput, opgeteerd, opgebrand, of als ik het gewoon niet meer zie zitten, wat dan ? Ofwel geef ik me, in wanhoop, aan de dood over, aan haar werk in mij, in mijn leven (de keuze van Judas). Ofwel, kijkend naar Jezus, bedenk ik dit. Alles wat uit liefde gedaan werd, alles wat ooit met liefde gedaan werd, heeft eeuwigheidswaarde. Mensen hebben dat altijd op een of andere manier aangevoeld, en ook uitgezegd, uitgebeeld, uitgezongen. Het is niet om niets dat men ‘amour’ zo dikwijls met ‘toujours’ laat rijmen. Liefde berust immers in God. Zij is zijn diepste eigenheid en eeuwigheid.  Daarom kan Hij onmogelijk iemand die geleefd heeft vanuit de liefde, en naar de liefde toe, in de dood achterlaten, Hij de God van het Leven. Zo zagen he...
Meer lezen

Hoe de verrijzenis nú reeds ervaren? (3/5) - Wauthier de Mahieu sj (+)

Afbeelding
Ik publiceer graag deze teksten van mijn dierbare medebroeder Wauthier de Mahieu sj, overleden op 6 maart 2026.  Verrijzenis (3/5) Om tot nieuw leven te komen moet men eerst groeien doorheen een rouwproces, een proces van aanvaarding en verwerking van het verlies, van de illusie, de eigenlijke doodservaring. Bepaalde affectieve banden die men had met wie of wat men verloren heeft (een persoon, een ideaal betreffende een of meer personen, een levensdroom, een zelfbeeld) moeten losgelaten worden, zodat men die persoon, dat ideaal, zichzelf, in een ander 'licht' kan zien, en er een ander soort relatie mee kan aangaan, een relatie opgebouwd vanuit de situatie waarin ik/wij nu sta(an). De eerste personen aan wie Jezus verschijnt als de herlevende, de verder levende, de anders levende, zijn juist die mensen met wie Hij heel nauwe affectieve banden had (zijn moeder, sommige vrouwen) en die dus ook diep persoonlijk geraakt werden door dat verlies, en het elk op zijn/haar manier...
Meer lezen

Creativiteit als remedie tegen angst - Serie van Nikolaas Sintobin sj over "Creëren, teken van hoop" (3/8)

Afbeelding
Voor LFK schreef ik een essay over “creëren”. Hier vind je enkele uittreksels (3/8)   Creativiteit vertrekt vaak vanuit onvoldaanheid en kan leiden tot een onverwachte overdaad aan vervulling. Soms vraagt creëren harde arbeid. Het komt niet zomaar. Tegelijk is er ook bijna steeds iets bij van ontvangen. Je beslist het niet. Creativiteit overkomt je. Uiteindelijk wordt het je gegeven. Dit verklaart wellicht waarom de ervaring van creativiteit zo dankbaar kan maken.   Creativiteit slaat een brug tussen het verleden en de toekomst. Creativiteit maakt verandering, vernieuwing en groei mogelijk. Creëren opent nieuwe perspectieven en behoedt er zodoende voor dat op zich waardevolle traditie s vastroest en . Niet iedereen is daar blij mee. Sommige mensen willen vooral dat alles bij het oude, veilig vertrouwde blijft. Verandering boezemt hen angst in.  Creativiteit is echter wars van angst. Ze getuigt van hoop, en vertrouwen dat de toekomst beter kan zijn; en dat de mens daarto...
Meer lezen

Is geloof in verrijzenis louter romantiek? (2/5) - Wauthier de Mahieu sj

Afbeelding
Ik publiceer graag deze teksten van mijn dierbare medebroeder Wauthier de Mahieu sj, overleden op 6 maart 2026.  Liefde loopt niet zomaar over in eeuwigheid. Dat is romantiek. Werkelijke liefde botst altijd ergens tegen de dood aan. Mensen hebben dat ervaren. Ook Gods liefde, die Hij ons betuigde in zijn Zoon, botste in Hem tegen de dood aan. De dood van het kruis. Het kruis, als symbool, wijst er juist op dat het, op de eerste plaats, in elke werkelijke liefde gaat om een stuk innerlijke dood, en niet zozeer om een fysieke dood. Het is de dood van de ontgoocheling, van de ontmoediging, van de afwijzing, de verlatenheid, de vereenzaming. Dat gevoel dat men, met zijn zoeken naar echte liefde, met zijn pogingen om het zo goed mogelijk te doen, in de illusie geleefd heeft, en nu helemaal op zichzelf terugvalt. "En wij die gehoopt hadden..." zeggen de twee die naar Emmaüs trokken. (zie ook Jes. 49). Ook Jezus voelde zich verlaten met zijn ‘liefdedroom’, en als verstoten u...
Meer lezen

Is Jezus dan niet goed in marketing? Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze eerste zondag van de 40-dagentijd

Afbeelding
1 ste  zondag van de 40-dagentijd (A) Gen. 2,7-9.3,1-7.          Ps. 51                 Rom. 5,12-19                Matteüs 4,1-11 ’s Morgens drink ik graag een kopje Ricoré , een soort ersatz-koffie. Onlangs las ik op de verpakking van de doos: “Laat de verleiding niet aan je voorbijgaan”. Anders gezegd, zo adviseren de reclamelui, de beste wijze van omgaan met de verleiding is er snel aan toegeven. De evangelielezing van vandaag maakt duidelijk dat Jezus hier anders over denkt. Drie maal zegt hij resoluut nee aan de bekoring. Wat is dat eigenlijk, een bekoring? Ignatius omschrijft dit als de boze geest die de vorm aanneemt van de engel van het licht . Onder het mom van iets goeds word je in de verkeerde richting gelokt. Vaak besef je dit niet. Althans niet bij het begin. Toegev...
Meer lezen

"Niemand is veroordeeld tot middelmatigheid" - Nikolaas Sintobin sj in gesprek met Leo Fijen

Afbeelding
In deze aflevering van Kloostergesprekken gaat Leo Fijen in gesprek met Nikolaas Sintobin s.j. over de vreugde van groeien. Want groeien betekent vaak dat je grenzen verlegt. Dat kan spannend zijn, maar juist daarin ligt een diepe vreugde verborgen. Een belangrijke valkuil is dat we ons voortdurend vergelijken met anderen. Daardoor doen we onszelf geweld aan en raken we verwijderd van onze eigen weg. In de ignatiaanse spiritualiteit – de traditie van de jezuïeten – gaat het juist om onderscheiding van geesten: leren luisteren naar de vraag waar God je uitnodigt om te groeien. De jezuïeten stonden aan de basis van het katholiek onderwijs, waarin de humaniora een belangrijke rol speelt. Niet alleen kennis staat centraal, maar vooral de groei van de mens als geheel. Onderwijs en vorming helpen om te ontdekken waar je talent ligt en hoe je daarin kunt groeien. Persoonlijke groei is geen individualistisch project. Integendeel: wie groeit als mens, kan de ander juist beter tegemoet treden in...
Meer lezen