"In alle dingen"

Welkom in deze negende gebedstijd van de Pinksternoveen voor de vruchten van de Geest. De vrucht van de Geest waarvoor we vandaag bidden is zelfbeheersing. Dag nr 9: zelfbeheersing Kijken naar video: Instrumentarium, by the grave o    We gaan nu enkele minuten de stilte in. o    Geef even aandacht aan je lichaam. Neem een houding aan waarbij je je comfortabel voelt en tegelijk voldoende geconcentreerd. Het kan helpen als je je ogen sluit gedurende deze gebedstijd. o    Maak een kruisteken, maak een buiging, of stel een ander gebaar dat voor jou betekent dat je nu aan het bidden bent. o    Probeer tot stilte te komen. Kom bij jezelf. Probeer je vervolgens ook te openen voor Gods aanwezigheid. o    Herinner je de beelden die we net zagen over die goede priester.  Ook al wil hij dat niet, toch gaat hij helemaal door het lint. o    Richt je eerst even tot God. Wat zou je Hem spontaan willen vr...

  Deze appel wil zich bevrijden van de boom. Het kost hem enorme moeite. Het resultaat is niet echt overtuigend. Wat is vrijheid voor jou? Wie of wat helpt jou om te groeien in vrijheid?

Tegenkanting en mislukking (2/5): trouw Kruis en dood komen echter niet alleen van buiten op mij af. Mijn gehecht zijn aan mezelf maakt dat elke vorm van trouw, elke vorm van liefde, waarbij ik de ander laat voorgaan voor het eigen 'ik', kruisigend en ver-stervend zijn. Tegenkantingen, maar ook innerlijke onmacht kunnen zo sterk zijn dat zij mijn goede wil en mijn inzet op een mislukking lijken te doen uitlopen. Op het kruis kon Jezus, en de mensen rond Hem, zijn leven niet anders zien. En toch, waarom riep de honderdman die aanwezig was bij Jezus' dood dan uit: "Waarlijk, deze man was de Zoon van God !" (Mt. 27:54) ? Datgene wat mensen bezielt om door te zetten, wat is dat?  Die onwrikbare trouw aan je onderstroom, aan die innerlijke gedrevenheid, kun je dat zomaar een mislukking noemen ? Een anonieme jezuïet

Een aantal mannen worden geconfronteerd met een gebaar dat hen “verbaast”. Je kan bedenkingen hebben bij dit soort “verborgen camera”. Het heeft, ook, iets van een boeiend en verhelderend experiment. Heel wat mannen worden boos.  Anderen kunnen er hartelijk om lachen. De hevigheid van sommige reacties illustreert hoe diep alles wat seksualiteit aangaat mensen raakt.   Het verschil in reactie heeft vermoedelijk ook te maken met culturele gegevens. Maar zou het, als je de zaak opentrekt, ook iets kunnen zeggen over innerlijke vrijheid, zelfvertrouwen en bijgevolg ook over het vermogen tot zelfspot en zelfrelativering? Waar mag een andere bij jou niet aankomen? Wat is bij jou onaanraakbaar? Of je daar nu voor kiest of niet … En,   als je even terugblikt, zijn er in jouw leven “zones” die vroeger onraakbaar of onbespreekbaar waren en die dat intussen wel zijn?   Heb je een verklaring voor deze evolutie?