"In alle dingen"

Medebroeder Leo De Weerdt sj gaf  een tijd geleden  een interview aan Kerknet.be. Hij reflecteerde er over hoe zijn werk als gevangenisaalmoezenier hem de barmhartigheid langs de binnenkant heeft doen ontdekken en verdiepen. Enkele citaten: Bij een bezoek op cel durft een gedetineerde soms nauwelijks opkijken. En als hij/zij dan toch het neergebogen hoofd opheft zie je een vernederde en beschaamde blik. Ik denk dan vaak aan het gelaat van de arme en vernederde Christus zoals je die weet afgebeeld   op schilderijen en prenten en waarover de psalmist schrijft: (Ps3) “ Hoe talrijk zijn mijn tegenstanders maar U God heft eens mijn hoofd weer omhoog ”. Meestal gaan er vele jaren over heen vooraleer de gevangene terug het hoofd kan oprichten. Hij of zij raakt er bijna gewoon aan om met een neergeslagen blik door het leven te gaan. Maar dan breekt er een moment door dat verdriet en vernedering wegebben en de gevangene met de woorden van de psalmist kan zeggen: Gij...

Onderstaand citaat verschijnt vandaag op www.gewijderuimte.org “Waarom is God zo goed”? vroeg ik tenslotte. Zij lachte en vertelde in detail de kleine feitjes die haar die dag waren overkomen, tot ik akkoord ging dat God inderdaad goed is. Veel arme mensen hebben een groter aanvoelen van Gods aanwezigheid omdat ze een groter aanvoelen hebben van hun aangewezen zijn op God. God staat dicht bij de armen omdat zij dicht staan bij God. Ik heb ook ondervonden dat God ons vooral daar ontmoet waar wij liever niet zijn. Ik spreek hier niet over die kanten van onze persoon waar we naar de zonde neigen, maar over die dingen die ons in verlegenheid brengen, ons frustreren, of waarover wij ons schamen – die dingen die we verborgen willen houden voor de wereld en waaraan wij zoveel tijd besteden om ze te verbergen. Maar het is in die dingen dat we ons het kwetsbaarst vinden en daarom het meest open voor God. James Martin SJ

In zijn homilie van vrijdagmorgen, 25 oktober 2013, ging Paus Franciscus in op hoe je nu het best kan biechten.  Te biecht gaan is de liefde van Jezus ontmoeten met een eerlijk hart en met de transparantie van een kind. Het betekent dat je “de genade van schaamte”  die ons toegang biedt tot Gods vergeving niet weigert maar welkom heet. Sommigen zeggen: “Oh, ik biecht rechtstreeks tot God” Maar dat is makkelijk, dat is als biechten per email, is het niet? God is dan op grote afstand. Ik zeg van alles, maar er is geen contact van aangezicht tot aangezicht, geen oogcontact. Sommigen gaan wel degelijk biechten.  Maar ze biechten zoveel oppervlakkige zaken. Het lijkt allemaal in de lucht te zweven, los van de concrete werkelijkheid. Eigenlijk is dat net alsof je niet biecht. Onze zonden biechten is niet als zou je naar een psychiater gaan, of naar een folterkamer. Het is tot de Heer zeggen: “Heer, ik ben een zondaar”. Maar door het feit dat je dit zegt aan...

Op woensdag 31 juli om 8u, kwam paus Franciscus in een klein wagentje aangereden bij de   Gesù om daar samen met 200 andere jezuïeten het feest van de heilige Ignatius te vieren. Hieronder vindt u de Nederlandse vertaling van zijn homilie. Het is een van de meest persoonlijke en intieme teksten van paus-jezuïet Franciscus tot nog toe. Hij mijmert er over de plaats van Jezus en van de Kerk in het leven van de jezuïet, over wat nederigheid betekent, over de genade van schaamte en over de “zonsondergang”, het einde van het leven van de jezuïet. In deze eucharistie, waarin we onze vader Ignatius van Loyola gedenken, zou ik, in het licht van de lezingen die we gehoord hebben, drie eenvoudige gedachten willen aanreiken, vertrekkende van drie uitdrukkingen:  Christus en de Kerk in het middelpunt plaatsen; onszelf  door Hem laten grijpen om te komen tot dienstbaarheid; schaamte voelen voor je beperkingen en zonden, zodat we nederig kunnen worden in het aanschijn van Hem en...