"In alle dingen"

Anthony de Mello sj vertelde de volgende anekdote: Het gevaar van wat religie kan aanrichten komt heel mooi naar voren in een verhaal verteld door kardinaal Martini, aartsbisschop van Milaan. Het verhaal gaat over een Italiaans koppel dat gaat trouwen. Zij hadden een afspraak met de pastoor om een kleine receptie te houden op de binnenplaats vlak naast de parochiekerk. Maar het begon te regenen en ze konden de receptie niet buiten houden. Toen zeiden ze tegen de priester: "Is het goed wanneer we de receptie in de kerk houden?"   Het idee van een receptie in de kerk beviel meneer pastoor niet, maar het jonge stel zei: "We eten een stukje taart, zingen een liedje, drinken een beetje wijn en gaan dan naar huis." Zo werd de pastoor overgehaald. Maar, levenslustige Italianen als ze waren, dronken ze een beetje wijn, zongen een liedje, dronken toen nog wat meer wijn en zongen nog meer liedjes en binnen een half uur was er een groot feest in de kerk. Iedereen had het naar ...

Morgen vieren we het feest van de heilige Franciscus van Assisi. Onderstaande vertelling komt uit de Fioretti, een bundel van verhalen over het leven van Franciscus. Wat hij hier vertelt over de echte vreugde is adembenemend. De echte vreugde B roeder Leonardus heeft verteld dat de zalige Franciscus bij Maria ter Engelen eens broeder Leo riep en zei: Broeder Leo, schrijf op. Deze antwoordde: Ik sta klaar. Schrijf op, zei hij, wat de echte vreugde is. Er komt een bode die vertelt dat alle professoren uit Parijs tot de orde zijn toegetreden.    Schrijf op: dat is de echte vreugde niet. Ook alle prelaten van over de Alpen, aartsbisschoppen en bisschoppen; ook de koning van Frankrijk en de koning van Engeland. Schrijf op: dat is de echte vreugde niet. Ook vertelt hij dat mijn broeders naar de ongelovigen zijn gegaan en hen allen tot het geloof bekeerd hebben en ook dat ik zo'n grote genade van God heb gekregen dat ik zieken genees en veel wo...

Vooraleer zijn studies aan te vatten, wilde de jonge man gerustgesteld worden door zijn meester. “Kan u mij leren wat het einddoel is van het leven?” “Neen, dat kan ik niet”, antwoordde de meester. Kan u me dan tenminste iets zeggen over de zin van het leven?” “Neen, dat kan ik niet.” "Kan u me wat onderrichten over de betekenis van de dood en van het leven ná de dood?” “Neen, dat kan ik niet.” Minachtend ging de jonge man weg. De leerlingen waren onthutst. Ze vonden dat hun meester zich niet van zijn beste kant had getoond. De meester zei hun op vaderlijke toon: “wat voor zin heeft het om de aard en de zin van het leven te doorgronden als je er nog nooit van geproefd hebt? Ik verkies dat je je gebakje opeet, eerder dan dat je er allerhande bespiegelingen over maakt.” Anthony de Mello sj Anthony de Mello sj (1931 – 1987) was een  Indisch jezuïet en psychotherapeut. Hij had veel aandacht voor de dialoog tussen de ignatiaanse spiritualitei...

Een reiziger in de woestijn raakt verdwaald. Uitgedroogd door de onbarmhar­tige zon, ziet hij in de verte een oase. O, een fata morgana, denkt hij, een luchtspiegeling. Hij na­dert de oase, maar ze verdwijnt niet. Duidelijk ziet hij de dadelpalmen, het gras en vooral de bron. Natuurlijk een hon­ger-fantasie, een dorst-illusie, denkt hij, die mijn half-waanzinnige hersenen mij voortoveren. Zulke fantasieën krijg je gemakkelijk in mijn toestand. Projectie! Nu hoor ik zowaar het water kabbelen. Ook nog een gehoor-hallucinatie! Wat is de natuur toch wreed. Korte tijd later vinden twee bedoeïenen hem dood. Zegt de een tot de ander: 'Begrijp jij dat nou: dadels groeien hem bijna in de mond en hij is verhon­gerd; hij ligt vlak bij de bron en is van dorst omgekomen. Hoe is het mogelijk?' Antwoordt de andere: 'Het was een moderne mens, gestorven van vrees voor projectie'. Piet Van Breemen sj

Een sociaal werkster deed haar beklag bij de meester. Ze zou toch zoveel meer goed kunnen doen voor de armen, mocht ze niet steeds weer tijd en energie moeten besteden om zichzelf en haar werk te verdedigen tegen laster en misverstanden. De meester luisterde aandachtig. Vervolgens antwoordde hij met één zin: “Niemand gooit stenen naar een afgestorven boom.” Antony de Mello sj Anthony de Mello sj (1931 – 1987) was een  Indisch jezuïet en psychotherapeut. Hij had veel aandacht voor de dialoog tussen de ignatiaanse spiritualiteit en de Indische wijsheidstraditie.  De Mello is bekend om zijn korte verhaaltjes.

Op 15 maart 2014 werd in het MIAT museum in Gent het boek van Tine de Gendt voorgesteld : " Turkije aan de Leie" . Het boek bevat het volgende verhaal over pater Herman Pillaert SJ, hoe hij zijn Turkse buren uit het beluik redde - een beluik is een doodlopend straatje met kleine arbeiderswoningen. " Op een nacht in de winter van 1975 zag Herman hoe het dak van zijn overburen onder een hevige regenbui bezweek. De priester-arbeider snelde ter hulp maar het mocht niet baten: het water bedekte de vloer en stroomde van de muren, terwijl de wind door spleten en ramen naar binnen gierde. De vijf bewoners van het huis waren door de aanhoudende vochtigheid in huis allemaal zwaar ziek geworden. De jongste bewoner was amper drie maanden oud en danig verzwakt door de zware levensomstandigheden. Voor Herman lag de oplossing voor de hand: het gezin kon hier niet blijven. Nog diezelfde avond bracht hij de vader, moeder en drie kinderen over naar zijn eigen huisje aan de droge,...

Beste lezer van deze blog, dit is het 2000ste bericht dat ik post op "In alle dingen, mijmeringen van een jezuïet".  Het bijhouden van dit blog - nu reeds meer dan 5 jaar - heeft mijn hart en blik gescherpt. Het regelmatig grasduinen in de teksten van Ignatius heeft mijn vertrouwdheid  met zijn onderscheidend genie doen toenemen.   In het bijzonder het werken met video's heeft mijn eigen zoeken en vinden van God, in de gewone dingen van het leven, veranderd; meer in het bijzonder heeft het mijn godservaring verruimd. Dank voor uw trouw. Dank uw aanmoedigingen. Dank voor uw suggesties.  Hieronder het bericht dat door de jaren heen het meest gelezen is geworden op deze blog. Tijdens een receptie aangeboden aan de nieuwe directeur marketing van een belangrijk bedrijf in Londen vroeg een dame aan de echtgenote van de man: “Maakt uw man u echt gelukkig?” Haar man stond in de buurt en had de vraag opgevangen. Hij was van tevoren fier op het antwoord dat ...

Ignatius’ leven leek naar de vaantjes toen een kanonbal zijn linkerknie verbrijzelde. Uiteindelijk bleek deze kanonbal een weg waarlangsheen Gods genade overvloedig is gaan vloeien, tot op vandaag. God schrijft recht op onze kromme wegen. Onze kwetsuren kunnen de plaats worden waar zijn liefde en kracht zichtbaar worden. Niettegenstaande alles. Dit gold voor het leven van Ignatius. Dit geldt ook voor ons, vandaag. Onderstaand verhaal geeft dit op ontroerende wijze aan. De gebarsten pot Een waterdrager in China had twee grote potten, die elk aan het eind van een juk hingen. Dit juk droeg hij over zijn schouders. Eén pot had een barst, terwijl de andere pot gaaf was. Deze gave pot leverde altijd een grote hoeveelheid water. Aan het eind van de lange wandeling van de rivier naar huis, was de gebarsten pot slechts half vol.Twee jaar lang bracht de waterdrager elke dag dus anderhalve pot water naar zijn huis. Natuurlijk was de gave pot trots op wat hij deed: elke dag een volle pot ...