"In alle dingen"

Met veel vertraging zit ik dan uiteindelijk toch in de tram, huiswaarts. Een halte voor tijd ga ik alvast naar de achterkant van de tram, klaar om uit te stappen. De tram neemt een bocht en ik raak een beetje uit mijn evenwicht. Voor mij zit een man die mij vriendelijk aankijkt terwijl ik even wankel. Net op dat moment reikt hij mij de hand. Hé, dacht ik, van waar ken ik dat gezicht? Spontaan neem ik de uitgestrekte hand aan. Dan wordt me duidelijk, uit de reactie van die man, dat we mekaar helemaal niet kenden. Zijn uitgestoken hand was er niet een van vriendschappelijke begroeting. Wel van spontane hulp aan een onbekende waarvan hij dacht dat die zou kunnen vallen. Ik voelde me heel klein, dankbaar en eigenlijk ontroerd. Zou ik in de tram mijn hand uitstrekken naar een wildvreemde die even het evenwicht kwijt was? Nikolaas Sintobin sj

Onze samenleving heet meer en meer mensonvriendelijk te worden, in tegenstelling tot minder ontwikkelde landen. Chili is zo’n land. Ik verbleef er een klein jaar, voldoende om het wat te leren kennen. Een van de dingen die me opviel was hoe brutaal men er is in het verkeer. Als voetganger ben je daar vogelvrij. Ook op het zebrapad. Rennen is de boodschap. Anders word je gewoon omver gereden. Onlangs was ik in de Gentse binnenstad. Ik zag een vader met 2   jonge kinderen. Het ene op het fietszitje. Het ander, een piepklein meisje, te voet, naast hem.   De man stak voorzichtig, te voet naast zijn fiets, de straat over. Het dochtertje was hem niet gevolgd en was op het voetpad blijven staan. Papa moedigde vriendelijk het kind aan om over te steken. Het kind aarzelde. Het was zichtbaar angstig.   Aan de ene kant kwam een auto aangereden. Aan de andere een fiets. Beide bestuurders hadden meteen in de gaten wat er gebeurde. Ze stopten en deden beiden het meisje vri...

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Thérèse van Lisieux een van de grote heiligen van de kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel. Op haar feestdag bied ik je graag dit schitterend citaat aan. “Het is in de karmel niet altijd mogelijk de woorden uit het Evangelie naar de letter in de praktijk te brengen. Soms moet je vanwege je bezigheden wel eens een kleine dienst aan iemand weigeren.  Maar als de liefde tot de naaste in de ziel diep wortel heeft geschoten, is dat ook uiterlijk te zien. Je kunt op een zo minzame manier iets weigeren wat je niet geven kunt, dat die weigering net zoveel plezier doet als de gave.”

6.      Vriendelijkheid Welkom in deze zesde gebedstijd van de Pinksternoveen voor de vruchten van de Geest. De vrucht van de Geest waarvoor we vandaag bidden is vriendelijkheid. ·    Kijken naar video: Would you give your jacket to Johannes  o    We gaan nu enkele minuten de stilte in. o    Geef even aandacht aan je lichaam. Neem een houding aan waarbij je je comfortabel voelt en tegelijk voldoende geconcentreerd.  o    Maak een kruisteken, maak een buiging, of stel een ander gebaar dat voor jou betekent dat je nu aan het bidden bent. o    Probeer tot stilte te komen. Kom bij jezelf. Probeer je vervolgens ook te openen voor Gods aanwezigheid. o    Herinner je de beelden die we net zagen: hoe mensen reageren op een verkleumd kind. o    Richt je eerst even tot God. Wat zou je Hem spontaan willen vragen of zeggen. Misschien wel iets in verband met vriendel...

Pedro de Ribadeneira sj is lange tijd een naaste medewerker geweest van Ignatius van Loyola. Later werd hij zijn eerste officiële biograaf. Ribadeneira beschreef heel concreet de wijze waarop Ignatius bestuurde. De komende weken krijgt u regelmatig een “tip” van Ignatius. "Wanneer hem iets gevraagd werd, overdacht hij terstond of hij het kon toestaan. En als hij meende dat hij dit niet kon, dan bedacht hij meteen wat hij moest antwoorden, om zo mild en vriendelijk mogelijk te weigeren."

"Als naastenliefde en vriendelijkheid niet gepaard gaan met waarheid, dan gaat het niet over naastenliefde en vriendelijkheid maar wel over bedrog en ijdelheid." Ignatius van Loyola