"In alle dingen"

  Ik begin met een woord in het Engels, en ga dan verder in het Italiaans. Maar ik wil vooral deze woorden uit de psalmen herhalen: “Zing voor de Heer een nieuw lied, want Hij heeft wonderen verricht.” En werkelijk, niet alleen met mij, maar met ieder van ons, mijn broeders kardinalen, heeft de Heer iets groots gedaan. Terwijl wij vanmorgen samen vieren, nodig ik u uit om de wonderen van de Heer te erkennen, de zegen die Hij blijft uitstorten over ieder van ons. U hebt mij geroepen tot het ambt van Petrus, tot het dragen van dit kruis, gezegend voor deze zending. En ik weet dat ik op u kan rekenen om samen met mij op weg te gaan, als Kerk, als gemeenschap van vrienden van Jezus, als gelovigen, om het Goede Nieuws te verkondigen, om het Evangelie te brengen. Om te kunnen zeggen: “U bent de Messias, de Zoon van de levende God” (Matteüs 16,16). Met die woorden drukt Petrus, wanneer Jezus hem en de andere leerlingen vraagt in wie zij geloven, de kern uit van het geloof dat de...

Wie is paus Leo XIII, de paus wiens naam de nieuwe paus overgenomen heeft? Leo XIII was paus van 1878 tot 1903 en staat bekend als de grondlegger van de sociale leer van de Katholieke Kerk. Als paus gaf Leo XIII een sterk christelijk antwoord op de sociale vraagstukken die voortkwamen uit de industriële revolutie en de veranderende maatschappij in Europa. Nog vóór zijn pauskeuze toonde Gioacchino Pecci, zoals hij heette, een grote betrokkenheid bij de sociale realiteit. In zijn tijd als bisschop in Perugia richtte hij een spaarbank op voor kleine handelaars en boeren, om hen financieel perspectief te bieden. Tijdens zijn jaren als pauselijke nuntius in Brussel ontdekte hij van nabij het leven van de arbeidersklasse en de ontwrichtende gevolgen van de industrialisering. Deze ervaringen lieten een blijvende indruk na. Als paus groeide hij uit tot een figuur van verzoening tussen geloof en moderne samenleving. Hij zag in dat de Kerk niet gebonden moest zijn aan een politieke staat om maat...

Kort nadat hij zich had teruggetrokken als aartsbisschop van Milaan, verhuisde kardinaal Martini naar Israël. Sinds lang verlangde hij er naar om daar zijn passie voor de Bijbel opnieuw vrij spel te kunnen geven. Hij zou er meerdere jaren verblijven in de jezuïetengemeenschap van Jeruzalem.  Toen Paus JP II in 2005 overleed moest de, toen reeds zieke (Parkingson) Martini naar Rome om deel te nemen aan het conclaaf. Onderstaande authentieke anecdote komt uit de pen van zijn toenmalige overste, Thomas Fitzpatrick sj. Toen ik overste was van het Pauselijk Bijbelinstituut in Jeruzalem, voerde ik regelmatig Kardinaal Martini, lid van onze jezuïetengemeenschap, naar de luchthaven. Deze ritjes waren vaak de gelegenheid voor een leuke babbel. Maar die morgen was toch wel bijzonder. Ik was onder de indruk omdat een lid van mijn gemeenschap niet alleen zou deelnemen aan het conclaaf maar ook getipt werd als een van de topfavorieten. Ik wist dat Kardinaal Martini helemaal geen zin ha...

Op 1 oktober 2013 publiceerde de Italiaanse krant La Republica onderstaand interview/gesprek van Paus Franciscus met Eugenio Scalfari, stichter van diezelfde krant en atheïstisch intellectueel. Deze dagen bied ik u graag enkele uittreksels aan. Gevraagd naar zijn persoonlijke ervaring met mystiek vertelt Paus Franciscus wat er zich precies in hem afspeelde gedurende de eerste minuten na de pausverkiezing Vooraleer ik aanvaardde (nvdr: de verkiezing door het conclaaf) vroeg ik om me enkele minuten terug te trekken in de kamer naast de kamer met het balkon dat uitzicht geeft op het plein. Mijn hoofd was helemaal leeg en ik werd gegrepen door een grote angst. Om die weg te jagen en tot rust te komen sloot ik mijn ogen en liet ik alle gedachten verdwijnen, zelfs de gedachte om de functie te aanvaarden of te weigeren, zoals de liturgische voorschriften voorschrijven. Ik sloot mijn ogen en alle angst en emotie verdween. Op een bepaald ogenblik werd ik vervuld met een groot licht...

Tot het dagelijks leven behoort ook - het is althans te hopen dat dit zo is - niet slechts de ernst van de dagelijkse ar­beid, maar ook het lachen. Het lachen is een zeer ernstige zaak. Want het verraadt de mens dikwijls meer dan zijn woor­den. Wanneer wij hier over het lachen spreken, bedoelen wij het goede lachen. Weliswaar bestaat er ook een lachen van dwazen en zon­daars, zoals de wijze Sirach ons leert, een la­chen waarover de Heer zijn vervloeking uitspreekt (Lc. 6, 25). Dit lachen is hier niet bedoeld. Wij bedoelen dat be­vrijdende lachen, dat uit een kinderlijk en blij hart komt. Zo kan slechts hij lachen, die door de liefde tot alles en ieder de spon­tane en zich vrij uitende sympathie heeft, die alles nemen kan en zien zoals het is: het grote groot, het kleine klein, het ernstige ernstig en het lachwekkende lachend. En omdat dit alles bestaat, en het juist zo door God gewild is, daarom moet het ook genomen worden zoals het is, moet niet alles op een zelfde wi...

Paus Franciscus biedt ons een heel nieuwe weg aan voor vernieuwing, en dit speciaal voor in de Kerk. Vernieuwing mag voor hem niet betekenen dat men zijn tijd met structuren verprutst of dat men nog maar eens iets nieuws gaat opzetten. Vernieuwing betekent veeleer dat men de centrale plaats van Christus herontdekt. En dit, op zijn beurt, vraagt een totaal nieuwe geest en een volkomen nieuw hart. De vernieuwing die Paus Franciscus ons voorhoudt is de bekering van het hart. Dit kan maar als we onze weg samen met Jezus gaan en in nauw contact blijven met Hem. Daarom   blijft hij erop aandringen dat we elke dag een passage uit het evangelie lezen, daarover nadenken en bidden, of we nu in tram of trein zitten, of thuis zijn. Dit is met Jezus optrekken. Als we dit soort van engagement om iedere dag met Jezus op weg te gaan op ons nemen, dan beginnen we te leven in een wereld van genade. En dit is meer is dan vertrouwen op menselijke inspanningen. Als Jezus mee met ons o...

Het Amerikaanse jezuïetentijdschrift heeft in november 2022 een interview mogen afnemen van paus Franciscus. In zijn antwoord op de eerste vraag gaf Franciscus onderstaande omschrijving van wat het betekent katholiek te zijn. Polarisatie is niet katholiek. Een katholiek kan niet of-of (aut-aut) denken en alles reduceren tot polarisatie. De essentie van wat katholiek is, is beide en (et-et). De katholiek verenigt het goede en het niet-goede. Er is maar één volk van God.  Wanneer er polarisatie is, ontstaat er een verdeeldheid zaaiende mentaliteit, die sommigen bevoordeelt en anderen achterlaat. De katholiek harmoniseert altijd de verschillen.  Als we zien hoe de Heilige Geest handelt, veroorzaakt Hij eerst wanorde: denk aan de ochtend van Pinksteren, en de verwarring en puinhoop die Hij daar creëerde, en daarna brengt Hij harmonie. De Heilige Geest in de kerk brengt niet alles terug tot één waarde, maar harmoniseert tegengestelde verschillen. Dat is de katholieke geest.  H...

Hieronder vind je mijn homilie voor deze zondag DERDE ZONDAG VAN PASEN - Jaar C Hand   ‪ 5,27b-32.40b-41 -   Ps ‪ 30 (29),2.4.5-6.11.12a.13b -     Ap ‪ 5,11-14 - Joh ‪ 21,1-19 Onlangs keek ik naar een reality reportage met als titel  Al was het maar één seconde . Het ging over doodzieke mensen. Ze mochten een wens doen over iets dat ze vóór hun ziekte gewoon waren te doen en dat ze zo misten. Men stelde dan alles in het werk om die droom, heel even, opnieuw werkelijkheid te laten worden. Het leverde aangrijpende beelden op. Eenvoudige ervaringen, uit het leven gegrepen, die een bijzondere lading kregen omdat ieder wist dat het de laatste keer was: met het gezin op restaurant, een zeiltochtje, een concert … Bij het zien van die beelden stelde ik me de vraag: wie zou ik graag nog éénmaal willen terugzien, ook al was het maar één minuut of één seconde? En wat zou ik hem of haar dan zeggen? Misschien heeft Jezus zich ook deze vraag gesteld i...

"Je bent beter af met grote voorzichtigheid en normale heiligheid dan met grote heiligheid en weinig voorzichtigheid." Ignatius van Loyola

Voor afgevaardigden van 220 Italiaanse bisdommen nam paus Franciscus gisteren, dinsdag 10 november 2015, in Florence geen blad voor de mond. Hieronder enkele uittreksels. Voor de problemen waarmee zij geconfronteerd wordt, is het niet zinvol voor de Kerk om oplossingen te zoeken in conservatisme of fundamentalisme, in restauratie of in overjaarse gedragingen en vormen die niet langer relevant zijn voor onze cultuur. …. De christelijke leer is geen gesloten systeem waarbinnen geen plaats zou zijn om vragen te stellen, twijfels te hebben, bedenkingen te formuleren. Het leeft, kan overhoop gehaald worden, kan nieuwe dynamieken ontwikkelen. … Het heeft een gelaat dat niet strak is, het heeft een lichaam dat beweegt en groeit, het heeft zachte weefsels: het is genaamd Jezus Christus.”

  Gisteren was ik te gast bij Leo Fijen voor de kloosterpodcast. We hebben er uitvoerig gepraat over de nalatenschap van paus Franciscus: hoe hij omging met macht, of zijn impact op de kerk onomkeerbaar is, wie of wat voor hem het allerbelangrijkst was, en veel meer.  De insteek was origineel: Leo vroeg me commentaar te geven op de vijf citaten van Franciscus waar ik het meest van houd. Klik op deze link om dit mooie gesprek te bekijken/beluisteren of klik op onderstaande afbeelding. De teksten van paus Franciscus die ik de voorbije weken publiceerde op mijn blog zijn nu verkrijgbaar in boekvorm. Je vindt er de hele collectie citaten, samen met een uitvoerig voorwoord van mijn hand. De titel luidt: Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben. Bloemlezing uit zijn teksten Klik hier om het boek te bestellen , of klik op onderstaande afbeelding. Het kost 11,99€.

In het Johannesevangelie ervaart Thomas persoonlijk het mededogen van God. En dit mededogen heeft een concreet gelaat: het gelaat van de verrezen Heer. Als de andere apostelen hem vertellen: ‘Wij hebbend de Heer gezien’, dan gelooft Thomas dit niet. Het is voor hem niet voldoende dat Jezus dit had voorspeld en beloofd: ’Op de derde dag zal ik opstaan’. Hij wil zien. Hij wil met zijn vingers de gaten in de handen van Jezus voelen en zijn hand in de opening in zijn zijde leggen. Hoe reageert Jezus hierop? Met geduld : Jezus laat Thomas met zijn koppig ongeloof niet vallen. Hij geeft hem een week tijd. Hij doet de deur niet dicht. Hij wacht. Thomas leert zijn armoede kennen, zijn klein geloof: ‘Mijn Heer en mijn God!’ Met deze eenvoudige, maar diep gelovige  aanroeping antwoordt hij op Jezus’ geduld. Hij gaat helemaal op in Jezus’ mededogen. Hij ziet het vóór zijn ogen in de wonden van Christus’ handen en voeten en in de open zijde, en krijgt vertrouwen. Hij is een nieuwe ...

  Verrassend getuigenis van Nederlandse jezuïet in opleiding over wat de uitvaart van Franciscus met hem deed     Een prettig dagje uit De begrafenis van paus Franciscus begon met de prettige stemming van een dagje uit. Ik was al vroeg op het St. Pietersplein. Het wachten valt niet zwaar. Een voortdurende langstrekken van groepen en geestelijken in allerlei fraaie habijten vermaakt.    Veel Italiaanse parochie groepen, jongerengroepen met vlaggen en gitaren en een prettig zonnetje. Het doet mij aan Koningsdag denken, dat vandaag in Nederland gevierd wordt.    Maar in plaats van Oranje shirts dragen de gelovigen kleding met mooie teksten. Mij viel een Italiaanse spreuk: non io ma Dio (God in plaats van ikzelf). Allemaal hier uren te vroeg om straks samen biddend afscheid te nemen van de paus. Biddende verbondenheid En langzamerhand verandert de stemming. Eerst begint een Italiaanse stem uit de luidsprekers de rozenkrans te bidden. Dan begint de mis...

Hieronder vind je de Nederlandse vertaling van de homilie van kardinaal Re bij de uitvaart van paus Franciscus. Op dit majestueuze Sint-Pietersplein, waar paus Franciscus de Eucharistie zo vaak heeft gevierd en de afgelopen twaalf jaar grote samenkomsten heeft geleid, zijn wij vandaag samengekomen met droefheid in ons hart, biddend rond zijn sterfelijke resten. Toch worden wij gesterkt door de zekerheid van ons geloof, dat ons verzekert dat het menselijk bestaan niet eindigt in het graf, maar voortleeft in het huis van de Vader, in een eeuwig geluk dat nooit zal eindigen. Namens het College van Kardinalen dank ik u allen hartelijk voor uw aanwezigheid. Met diepe ontroering richt ik een respectvolle groet en oprechte dank aan de staatshoofden, regeringsleiders en officiële delegaties die uit vele landen zijn gekomen om hun genegenheid, eerbied en waardering voor onze overleden Heilige Vader te betuigen. De stroom van genegenheid die we de afgelopen dagen hebben gezien na zijn overgang v...

  Paus Franciscus, jezuïet tussen de jezuïeten.  Hierboven zie je een foto van het prikbord in het hoofdkwartier van de jezuïeten Rome. Daar worden de namen van de overleden medebroeders wereldwijd bekendgemaakt. Meer hierover op Igniswebmagazine

Het is voor ons altijd een vreugdevolle ervaring als we de Zaligsprekingen kunnen lezen en erover mediteren. Jezus sprak die Zaligsprekingen uit in zijn eerste grote rede op het strand van het meer van Galilea. Omdat er een heel grote menigte was samengestroomd, ging Jezus, om   zijn leerlingen te kunnen onderrichten, de berg op. Dit is de reden waarom   deze rede ‘de Bergrede’ wordt genoemd. In de Bijbel wordt de berg beschouwd als een plaats waar God zich laat kennen, zichzelf openbaart. Door zo op de berg te prediken laat Jezus zich kennen als een goddelijke leraar, zoals ook Mozes het was. En wat zegt Hij ons? Hij toont ons de weg die wij in ons leven moeten bewandelen, de weg die Hijzelf is gegaan. Jezus zelf is de weg.   En Hij biedt ons deze weg aan als de weg naar het waarachtige geluk. In zijn hele leven, vanaf zijn geboorte in de stal van Betlehem tot zijn dood op het kruis en zijn opstanding, belichaamt Jezus de Zaligsprekingen. Zo werden alle beloften o...