Zijn die slotzusters een aparte categorie mensen? - Een ervaringsbericht

 

De voorbije tien dagen was ik in een heel andere werkelijkheid. Of toch niet? 

Elke dag vieren met 40 monialen die leven, bidden en werken in stilte en afzondering, elk in een eigen huisje. Korte voordrachten geven in het kader van een retraite volgens de Geestelijke Oefeningen. Begeleidingsgesprekken aan de lopende band.

Toegegeven, het habijt van die zusters is behoorlijk indrukwekkend. Ook hun soms hemelse gezangen (zie en luister naar de video hieronder). Toch merk je snel dat het heel gewone mensen zijn. Met vreugde, droefheid, vragen, zorgen, verlangens, dromen, ontgoochelingen. Wat me bijzonder opgevallen is deze dagen is de transparantie van deze vrouwen. 

Het monastieke leven houdt je een heel heldere spiegel voor. Je kan de vragen niet ontlopen. Geen wonder dat ik zo'n honger ontmoette naar het Woord van God, in het bijzonder naar Jezus: Weg, Waarheid en Leven.





Reacties

Anoniem zei…
Deze verstilde gezangen zijn heel fijn om te doen. Jammer dat dit dagelijkse onder de categorie slotzusters valt, het zou bij mij om de hoek mogen zijn, deze meditatie vorm.
Francina Berdine zei…
Maar natuurlijk zijn het gewone mensen. Juist, zou ik zeggen. Lekker ongecompliceerd, op zoek naar de waarheid die ligt in pure eenvoud. Niet dat die eenvoud eenvoudig is om te vinden. Ingewikkeld doen is tenslotte gemeengoed tegenwoordig. Het is een heleboel werk om je van alle ballast te ontdoen, maar dan héb je ook wat.
mai zei…

prachtige gezangen
een gesprek met een slotzuster zou boeiend zijn

Meest gelezen

Waarom katholieken heiligen vereren

Deze blog en de blogger gaan er even tusssenuit, maar laten je niet alleen

Gebed is niet nuttig. Wat is het dan wel?

Wonder

Hoe vind je stille tijd? Twee tips van Nikolaas Sintobin sj om je te oefenen in stilte

Van Jezus houden, hoe doe je dat? Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Een zomerse terugblik, een ignatiaanse specialiteit: bekijk de webinar met Nikolaas Sintobin sj