"In alle dingen"

Graag deel ik met u de homilie die ik maakte voor deze zondag. Homilie voor de ZESDE ZONDAG VAN PASEN - Jaar A Hand. ‪ 8,5-8.14-17       
 1 Petrus ‪ 3,15-18                 Johannes ‪ 14,15-21     Een slordige 30 jaar geleden woonde ik in Parijs. Ik was er jonge jezuïet in opleiding, en begon er mijn theologiestudie. In mijn kamer – met uitzicht op de Eiffeltoren – bracht ik talrijke uren door tussen boeken en cursussen allerhande. Een van de eerste cursussen die ik te verwerken kreeg was die van de geschiedenis van het dogma van de Drieëenheid. Tot mijn verwondering werd die cursus een van de meest aangrijpende en indringende intellectuele maar ook geloofservaringen die ik ooit had. Niet in het minst door de kracht van de teksten van het Johannesevangelie die zo belangrijk zijn geweest voor de geleidelijke uitwerking van het dogma van de Drievuldigheid. D...

Het behoort wezenlijk tot Gods natuur dat Hij zichzelf wil geven. Het Geheim van de allerheiligste Drie-eenheid is niet zozeer hoe drie één kunnen zijn en één drie, maar veelmeer hoe de Vader zichzelf zo totaal kan wegschenken, dat de gehele volheid van de Vader in de Zoon is, en dat de Zoon in staat is zich zo volledig over te geven dat Hij niets van zichzelf overhoudt. Door dat totale wegschenken van zichzelf zijn Vader en Zoon één in de Heilige Geest. De drie goddelijke Personen willen niet alleen zichzelf aan elkaar geven; de drie-ene God wil Zich ook aan ons geven, en juist daarom heeft Hij ons geschapen: om Zich aan ons te kunnen geven. Daar ligt de zin van de schepping en ook van ons persoonlijk leven. Omdat God liefde is, een liefde die zichzelf vanuit haar diepste wezen totaal wil schenken, daarom besta ik. In de slotmeditatie van de Geestelijke Oefeningen vraagt Ignatius de retraitant om “met grote innigheid te overwegen hoe de Heer verlangt Zich aan mij te geven zoveel...

Hieronder vind je mijn homilie voor Kerst Enkele jaren geleden vierde ik kerstmis met Ezekiel, Nelson, Jorge, Gabriel en nog enkele anderen. We zaten met acht mannen op een heuvel rond een geïmproviseerd altaartje.   Onder de eucalyptusbomen, om ons te beschermen tegen de brandende Chileense zon. De liederen werden gezongen in acht stemmen. Niet polyfonisch. Dat lag niet binnen de mogelijkheden van gewezen drugsverslaafden met gebroken stemmen. De meeste bewoners van het centrum waren naar hun familie. Enkelen waren er niet welkom. Het moet gezegd, die jongens waren niet meteen koorknapen. Ze hadden ongeveer alle misdrijven begaan die in het strafwetboek vermeld staan. Die eucharistie, ver van de gezelligheid van het Vlaamse thuisfront, was misschien de meest beklijvende kerst die ik ooit vierde. Veel gebrokenheid, eenzaamheid en pijn. Maar nog meer hoop, verlangen en dankbaarheid. Wat vierden wij daar eigenlijk? Wat vieren wij hier, vandaag? Er is iets vreemd in de eva...

Tijdens een vorming die ik onlangs gaf, kwam ik tot het verheugende inzicht dat, naar goede ignatiaanse traditie, de Heilige Drievuldigheid een belangrijke plaats inneemt in mijn werk. Het gaat hierbij, nog steeds naar goede ignatiaanse traditie, uiteraard over een “gecontextualiseerde” Drievuldigheid: YouTube, Twitter en Facebook; of ruimer, video, blogging en sociale netwerken: beeld, tekst, en netwerking. Teksten schrijven doe ik al lang. Netwerking is voor mij ook al geruime tijd een verworvenheid. De (relatieve) nieuwigheid voor mij is het bewust gebruiken van beeldmateriaal. De bekering van Ignatius heeft alles te maken met ver- beeld -ing: de ervaring dat de beeldrijke heiligenlevens en evangelieverhalen die hij las op zijn ziekbed op hun beurt allerhande beeldrijke herinneringen uit zijn persoonlijk leven wisten op te roepen. En wel met zo’n kracht dat ze hem op het spoor wisten te brengen van de diepste en meeste intieme krachten en gedrevenheden in zijn innerlijk leven; b...