"In alle dingen"

Wie is er geroepen om heilig te worden? Nr 12:  Om heilig te zijn is het niet noodzakelijk bisschop, priester, religieus of religieuze te zijn. Vaak hebben wij de verleiding te denken dat heiligheid voor hen is weggelegd die de mogelijkheid hebben afstand te houden van gewone bezigheden om veel tijd aan het gebed te wijden. Dat is niet zo. Wij zijn allen geroepen heilig te zijn door in liefde te leven en ieder in de bezigheden van iedere dag, daar waar hij zich bevindt, een eigen getuigenis af te leggen.  Hoe kan je groeien in heiligheid? Nr 16: Deze heiligheid waartoe de Heer je roept, zal groeien door kleine gebaren. Bijvoorbeeld: een dame gaat naar de markt om boodschappen te doen, ze ontmoet een buurman en begint te praten, en de kritiek komt. Maar deze vrouw zegt in zichzelf: "Nee, ik zal over niemand kwaad spreken". Dit is een stap naar heiligheid. Thuis vraagt haar kind haar om over zijn fantasieën te praten en, zelfs als ze moe is, zit ze naast hem en...

Bakhita werd geboren in 1869 in Darfoer, Soedan. Ze groeide op in een liefdevol gezin met drie zussen en drie broers. Haar jeugd was zorgeloos, tot ze op achtjarige leeftijd werd ontvoerd door slavendrijvers, samen met een vriendinnetje. Na een voettocht van ruim duizend kilometer belandde ze op een slavenmarkt. Het was het begin van een lange nachtmerrie vol brutale mishandeling, vernedering en eenzaamheid. Haar ontvoerders gaven haar de naam "Bakhita," wat "geluksmeisje" betekent. Uiteindelijk vergat ze zelfs de naam die haar ouders haar hadden gegeven.   In 1883 kwam Bakhita in de huishouding van de Italiaanse consul in Kartoem. Hij nam haar mee naar Italië, waar ze in 1889 officieel werd vrijgelaten. De littekens van haar slavernij, zowel lichamelijk als geestelijk, waren echter definitief. In Italië werd ze christen. Uiteindelijk sloot ze zich aan bij de Zusters van Liefde van Canossa. In 1896 legde ze haar kloostergeloften af. Ze werkte als kokkin, portierster...

Wat is het verschil tussen een gewoon mens en een heilige? In de Bijbel is heiligheid bij uitstek de eigenschap van God. God ís heilig. In het begin van de Bijbel staat geschreven dat God de mensen zo geschapen heeft ‘dat ze op Hem leken’ 1 . Vandaar dat het logisch is dat die heiligheid van God doorstraalt in de levens van hen die zich door God laten inspireren. Daarom was het in de eerste eeuwen van het christendom de gewoonte dat de priester de gelovigen tijdens de viering aansprak als ‘jullie, de heiligen’. Nog altijd laten christenen zich door God inspireren. Dus hopelijk weerspiegelen zij ook vandaag iets van Gods heiligheid. Bij de meesten gebeurt dit op een onopvallende manier, maar bij sommigen springt het in het oog. Vandaar dat in de Katholieke Kerk de gewoonte bestaat om, na een lang en diepgaand onderzoek, sommige overleden christenen officieel heilig te verklaren. De meeste heiligen zijn en blijven echter onbekend. Behalve voor God dan. Katholieke chr...

ALLERHEILIGEN Openbaring ‪ 7,2-4.9-14.   -   Psalm ‪ 24(23),1-2.3-4ab.5-6.    1 Johannes ‪ 3,1-3.    Matteüs ‪ 5,1-12a Een tijd geleden nam ik de trein in Schiphol naar Amsterdam. Op het ogenblik dat ik wilde gaan zitten merkte ik dat een bejaarde man aanstalten maakte om ook plaats te nemen, en wel in de zetel tegenover mij. Ik had de man vlak ervoor opgemerkt op het perron. Hij was ongeschoren en ongekamd, net niet in lompen gekleed, droeg allerhande tassen, had een groot blik bier in de hand, zijn ogen waren bloeddoorlopen. De eerste gedachte die me door het hoofd schoot was: Neen, hier heb ik geen zin in, ik ga naar de andere kant van de wagon . Maar meteen hoorde ik een innerlijk stemmetje dat me zei: Nikolaas, dat kan je niet maken. Deze man is een mens zoals jij, een kind van God, zoals jij . Ik besloot dus toch maar te gaan zitten, vlak tegenover mijn “broer”. Hij zette zijn bierblik op het tafeltje, toverde een schriftje uit een van zi...

"Je bent beter af met grote voorzichtigheid en normale heiligheid dan met grote heiligheid en weinig voorzichtigheid." Ignatius van Loyola

  Hieronder vind je mijn homilie voor vandaag, het feest van de Heilige Familie. In 1988 kwam in Frankrijk een film uit die een kaskraker werd. Kinderen uit twee families blijken bij de geboorte met elkaar verwisseld te zijn. Dit is het startpunt van een heerlijke satire. De kijker ontdekt twee totaal verschillende gezinnen. Het ene gezin is chique, helemaal zoals het hoort. Mooie woning, voorkomende ouders, vader heeft een nette baan, de kinderen krijgen een voorbeeldige opvoeding, meneer pastoor is vriend aan huis. Het andere gezin is alles wat je als deftig mens niet wil. Ze wonen in een onderkomen flat, ze leven van kleine diefstallen, hun woordgebruik is zo grof als het maar kan zijn, de moeder is aan de fles, de oudste zus fladdert van het ene vriendje naar het andere, enz. Naarmate de film vordert leert de kijker beide families beter kennen. Je komt erachter dat de werkelijkheid subtieler is dan de schijn. De voorbeeldige familie blijkt verre van perfect. De voornaamheid i...

Onderstaande regels staan in het boek "Ik geloof" van theoloog Bernard Sesboüé sj. Het klinkt verbazend herkenbaar ... Een van de grootste paradoxen van de Kerk is dat de gave van God en van Christus aan zondige mensen is toevertrouwd. De Kerk kan in haar geschiedenis nooit ontkomen aan de contradictie dat ze aan de bron door en door heilig is, maar in haar leven door en door zondig is, gewoon omdat ze bestaat uit zondige mensen. Gods gave aan de mensen, waarvan zij de heraut is en die ze doorgeeft, is zonder meer heilig. Die gave draagt zij echter in aarden kruiken, zoals Paulus al zei. Haar gevecht, in de loop van de geschiedenis, tegen de krachten van het kwaad is ook een gevecht tegen haar leden en tegen zichzelf. Dat is wellicht de grondreden waarom zoveel christenen en niet-christenen aanstoot nemen aan de Kerk. Christus heeft ons het voorbeeld gegeven van een leven zonder zonde. Van de Kerk kan dat niet worden gezegd. Sommigen hebben haar zelfs, niet helemaal o...

Vandaag gedenken we de de heilige Petrus Canisius (1521-1597 ), de eerste Nederlandse jezuïet. Canisius is vooral bekend als auteur van de catechismus in vraag- en antwoordvorm. Deze kende meer dan 1000 herdrukken in 26 talen.  Canisius heeft ook mooie gebeden nagelaten. Graag deel ik onderstaand gebed van zijn hand.  Licht van mij  Gij, Heer, licht van eeuwig licht,  laat mij U mogen zien, oog in oog. Laat mij ontdekken, wat de zin is van mijn roeping. Leer mij, waartoe ik geroepen ben. Help mij met uw genade en genegenheid,  opdat ik mij met hart en ziel kan inzetten voor het geluk en de heelheid van mijzelf en mijn medemensen. Geef mij kracht, Heer, en richt mij op, opdat ik mij volledig wijden kan aan wat vóór mij ligt, want ik wil U volgen van zo nabij mogelijk. Hoezeer zou ik willen dat mijn hart bezit was van U alleen, die mijn rust, mijn leven en mijn redding zijt. U alleen wil ik zoeken,  U alleen liefhebben,  met U innig verbonden zij...

Vandaag vieren we het feest van de heilige Jan Berchmans sj. Jan werd geboren in 1599 in Diest en trad op 17-jarige leeftijd in de Sociëteit van Jezus. Na twee jaar werd hij naar Rome gestuurd om daar te gaan studeren. Hij stierf er op 13 augustus 1621, na een korte ziekte. Het bijzondere aan Berchmans is dat hij .. heel gewoon was. Geen grootse heldendaden of in het oog springende verdiensten. Toch werd hij heel graag gezien. Toen hij opgebaard lag in Rome namen de mensen zowat alles mee wat niet te zwaar was om als aandenken te dienen. Naar verluid stelden de medebroeders bij het kisten van het lichaam vast dat ook een van de tenen van Jan was verdwenen. Hij werd heilig verklaard in 1888. Twee eenvoudige slagzinnen waren hem dierbaar. Ze zeggen iets over de bijzondere aantrekkingskracht die van hem uitging en verklaren waarom hij werd uitgeroepen tot patroonheilige van de jeugd. Het gewone buitengewoon Non multa sed multum : Niet veel maar zeer

Gisteren, 23 februari 2014, heeft Paus Franciscus de nieuwe kardinalen toegesproken. Hij had het onder meer over waar een kardinaal in het bijzonder toe geroepen is. Hier kan ik alvast een puntje aan zuigen. De heiligheid van een kardinaal bestaat echt uit dit supplement aan gratuite zelfgave. Laten we daarom houden van hen die ons vijandig gezind zijn; laten we hem die kwaad spreekt over ons zegenen; laten we hem die het misschien niet verdient groeten met een glimlach; laten we er niet naar streven om ons te laten gelden, maar laten we eerder de zachtheid plaatsen tegenover de tirannie; laten we de ondergane vernederingen vergeten.  Laten we ons steeds laten leiden door de Geest van Christus, die zichzelf gegeven heeft aan het kruis opdat wij de “kanalen” zouden mogen zijn waarlangs de naastenliefde stroomt. Dat is de houding, de manier van doen van een kardinaal.

Slechts heel weinig mensen beseffen wat God met hen zou kunnen doen indien ze zich aan Hem zouden toevertrouwen en zich door zijn genade lieten kneden. Een dikke en vormeloze boomstam zou nooit geloven dat hij een beeld zou kunnen worden dat bewonderd wordt als een wonder van vakmanschap; hij zou zich nooit onderwerpen aan de beitel van de beeldhouwer die met zijn genie ziet wat hij er van kan maken. Vele mensen die we kennen leven eigenlijk amper als christenen. Ze snappen niet dat ze heilig zouden worden, mochten ze toelaten dat Gods genade hen vormt en mochten ze zijn plannen niet dwarsbomen door weerstand te bieden aan wat Hij wil doen.” Ignatius van Loyola

Heiligheid is geen synoniem van perfectie. Heiligheid betekent niet dat je als mens niet je kleine kantjes zou mogen hebben. Heiligheid zegt wel iets over hoe je uitgenodigd wordt om met je, a priori onvolmaakte, menselijkheid om te gaan: zodanig dat iets van de heiligheid van God kan doorbreken.