"In alle dingen"

Mijn zoon staat soms stil bij het leven na de dood. Hij maakt zich dan zorgen. Hij vreest dat de ervaring van de Hemel hetzelfde zal zijn als de ervaring die hij nu heeft tijdens het bijwonen van een gebedsviering in de kerk. Hij vindt, net als de meeste vierjarige kinderen, de activiteiten in de kerk onverdraaglijk saai. Ik denk zelfs dat bij velen onder ons de angst opborrelt, wanneer we stilstaan bij de gedachte dat de Hemel saai zal zijn. We willen niet eeuwig vertoeven op rondzwevende wolkjes. We dromen van eeuwenoude bomen, van witte stranden en van malse grasvelden. We kijken reikhalzend uit naar de blauwe lucht, naar trouwe honden en naar sterke paarden. We verlangen te werken, te spelen en te beminnen. We bezitten een lichaam. We willen lichamelijk contact. We willen zo goed mogelijk gebruikmaken van ons lichaam. God beseft heel goed dat we verlangen naar de Hof van Eden, het paradijs op aarde. Hij verlangt ons de Tuin van Eden terug te geven. God zal een nieuwe aard...

Wanneer ik ergens mee zit dat volwassenen onmogelijk kunnen slikken, dan schrijf ik het in een boek voor kinderen….. Kinderen hebben zich nog niet afgesloten met angst voor het onbekende, angst voor een plotselinge ommekeer of de run op veiligheid. Zij zijn nog steeds bekend met de ingeboren woordenschat van de mythe. Madeleine L'Engle Waar hield ik van toen ik een kind was? Wat geloofde ik, waar ging ik voor voordat volwassenen me vertelden waarvoor ik diende te gaan of wat ik moest geloven of liefhebben? Kan ik zo ver teruggaan in mijn herinnering? Tenzij mijn kindertijd op een of andere manier verschrikkelijk was – en sommige kinderjaren zijn dat – genoot ik van de tijd, hoe kort ook, toen ik mijn kinderlijke intuïtie vertrouwde en toen ik makkelijk in contact kon komen met mijn geest en met God. Ginny Kubitz Moyer, Jessica Mesman Griffith, Vinita Hampton Wright en Margaret Silf