Waarom een klein jongetje niet naar de hemel wil



Mijn zoon staat soms stil bij het leven na de dood. Hij maakt zich dan zorgen. Hij vreest dat de ervaring van de Hemel hetzelfde zal zijn als de ervaring die hij nu heeft tijdens het bijwonen van een gebedsviering in de kerk. Hij vindt, net als de meeste vierjarige kinderen, de activiteiten in de kerk onverdraaglijk saai. Ik denk zelfs dat bij velen onder ons de angst opborrelt, wanneer we stilstaan bij de gedachte dat de Hemel saai zal zijn.

We willen niet eeuwig vertoeven op rondzwevende wolkjes. We dromen van eeuwenoude bomen, van witte stranden en van malse grasvelden. We kijken reikhalzend uit naar de blauwe lucht, naar trouwe honden en naar sterke paarden. We verlangen te werken, te spelen en te beminnen. We bezitten een lichaam. We willen lichamelijk contact. We willen zo goed mogelijk gebruikmaken van ons lichaam.

God beseft heel goed dat we verlangen naar de Hof van Eden, het paradijs op aarde. Hij verlangt ons de Tuin van Eden terug te geven. God zal een nieuwe aarde scheppen, zonder zee. De zee is namelijk een oeroude beeldspraak van chaos en dood. Dus ik doe mezelf en mijn zoon geloven, dat de Hemel ongeveer hetzelfde zal zijn als een thuis. Maar dan wel een tikkeltje beter.

Jessica Mesman Griffith

Reacties

Een reactie posten

Meest gelezen

Nieuw boek Nikolaas Sintobin sj: een commentaar op "Het verhaal van de pelgrim"

Afbeelding
Dit boek bevat de spirituele autobiografie van Ignatius van Loyola (1491 – 1556). In zijn oude dag beschrijft de stichter van de jezuïeten via talloze anecdotes zijn zoektocht naar God: herkenbaar, schokkend, ontroerend, grappig. Het is een unieke inwijding in de onderscheidingswijsheid van  Ignatius: met je verstand lezen in je hart om te achterhalen waartoe God je uitnodigt, met de vreugde als kompas. In onderstaande video-clip vertel ik een onwaarschijnlijke anecdote die Ignatius verhaalt en die, hoe vreemd ook, een keerpunt werd in zijn innerlijk groeiproces. Klik hier om deze clip te bekijken of klik op onderstaande afbeelding. Klik hier om het boek te bestellen (22,99€)
Meer lezen

Ken jij het machtigste wapen tegen wanhoop?

Afbeelding
Dankbaarheid is hoogstwaarschijnlijk het machtigste wapen dat God ons heeft gegeven tegen wanhoop. Wanneer we de tijd nemen om dankbaar te zijn, dan keert onze blik zich eerder naar het licht dan naar de duisternis. Het thema   van de dankbaarheid tijdens de meest sombere momenten is terug te vinden op vele plaatsen in de Bijbel. Wanneer de apostelen hun dienstwerk begonnen, werden ze vervolgd, afgeranseld en bedreigd. Hun antwoord hierop was wonderlijk. In plaats van de te verwachten angst, ervoeren ze wonderwel vreugde. De apostelen beseften dat het de moeite waard was om de schande te ondergaan omwille van God. Ze aanschouwden het licht midden in de duisternis. Ze ontvingen al het noodzakelijke om hun dienstwerk verder te zetten.  In het Evangelie volgens Lucas wordt Jezus tijdens het Laatste Avondmaal voorgesteld als ongeduldig. Maar Hij spreekt toch de dankzegging tijdens de maaltijd uit. Dit was een uitzonderlijke daad, want Jezus wist dat dit zijn laatste maalti...
Meer lezen

Wat er echt nodig is om in te treden in een abdij en er vervolgens ook te blijven - Vader abt vertelt

Afbeelding
Vader abt was erg bezorgd. Er waren heel wat jonge mannen die in de abdij intraden. Maar er waren er ook heel wat die, na enige tijd, de gemeenschap opnieuw verlieten. Telkens hadden ze goede redenen om weg te gaan. Het waren enkelingen die bleven. Op een dag was hij hierover aan het tobben toe hij voor zijn ogen iets zag gebeuren dat hem klaarheid verschafte: een vossenjacht. Het arme dier rende door het veld, achtervolgd door een meute honden en, op een zekere afstand, de jagers. Het beest liep voor zijn leven met de blaffende honden achter hem aan. Maar de abt merkte op dat, naar het einde toe van die luidruchtige bedoening, er maar enkele honden overbleven. De andere hadden de achtervolging opgegeven. De ene was aan het rusten, een ander was aan het snuffelen en nog anderen waren leuk aan het ravotten. Wanneer uiteindelijk de jacht ten einde was ging de abt naar een van de jagers toe en stelde hem deze vraag: hoe komt het dat bijna alle honden afgehaakt hebben en dat die twee h...
Meer lezen

Geen seks, geen gegniffel - Een getuigenis zoals een ander

Afbeelding
Een groepje jonge studenten. Ze vertellen over wat hun ter harte gaat, de een na de ander. Het gesprek gaat naar de diepte. Een meisje toont de ring die ze aan haar vinger draagt. Ze legt heel sereen uit dat ze die gekregen heeft tijdens een eucharistieviering. Hij symboliseert de verbintenis die ze aangegaan is om geen seksuele betrekkingen te hebben voor het huwelijk. De anderen luisteren aandachtig. Geen spoor van gegniffel. Het is een keuze zoals een ander. Dat respecteer je.
Meer lezen

Twee redenen waarom protestanten zo houden van de ignatiaanse spiritualiteit - videoclip met Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
  Dit is een clip uit de Pauscast ' Waarom dankbaarheid je leven verandert " van de KRO-NCRVI, waarin ik, samen met Romy Kersten, te gast was. Aanleiding was onze boek: Dankretraite. 31 dagen danken . Tijdens het gesprek vroeg Stijn Fens me hoe het komt dat dit boek, net als de andere door mij geschreven boeken over ignatiaanse spiritualiteit, uitkomen bij een protestantse uitgeverij. Mijn antwoord was kort en bondig. Klik hier of op onderstaande afbeelding om het te horen. Je kan dit boek kopen via deze link (22,99€).
Meer lezen

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
In zijn mémoires, « Antimémoires » genoemd, vertelt André Malraux over een lang gesprek dat hij had met een oude priester. Hij stelde hem de vraag : « Wat heeft de biecht u geleerd over de mens ? » Het antwoord van de priester luidde als volgt : « De biecht leert niets. Of misschien toch … Vooreerst, de mensen zijn veel ongelukkiger dan men denkt. En eigenlijk komt alles hier op neer dat er geen grote mensen zijn. » Best mogelijk dat Malraux de woorden van de man juist heeft weergegeven. Maar ik ben bijna zeker dat de priester nog meer heeft gezegd. In de biecht krijg je namelijk niet alleen toegang tot de schaduwzijde van de mens. « Kleine mensen maakt Hij groot », zingt Maria in het Magnificat.
Meer lezen

Bidden op het feest van Maria Geboorte met de Brugse jezuïeten van 1762

Afbeelding
Onderstaand Maria-gebed werd in 1762 geschreven in de jezuïetengemeenschap van Brugge Moeder Maria, wees mijn voorbeeld van overgave en inzet. Verkrijg voor mij een hart dat eerlijk is en zuiver, een hart dat ruimte biedt aan allen, een hart dat moedig en groot is om de moeilijkheden te overwinnen, een hart dat nederig genoeg is om steeds te herbeginnen dat alles verwacht van Jezus, uw Zoon, onze Heer. Amen
Meer lezen