Hoe verloren bagage een bron van genade kan worden


Ik was een van mijn tassen kwijtgeraakt bij de overstap tussen twee vluchten en omdat ik niet kon wachten, reisde ik verder zonder de tas. Ik moest shampoo en wat sokken kopen; voor het overige miste ik de tas eigenlijk niet. Tegen de tijd dat ik thuis kwam, was de tas weer in mijn bezit. Ik heb deze thuis in de gang gezet en een week lang niet geopend omdat ik me niet kon herinneren wat erin zat. Maar als ik me niet kon herinneren wat erin zat, was die tas dan wel zo belangrijk?

Dit maakt dat ik me afvraag hoeveel energie ik gebruik, dag in dag uit, met het rondsjouwen van dingen die niet eens belangrijk zijn. Welke lasten heb ik op mezelf genomen die ruimte innemen en me moe en angstig maken?

Ik denk niet dat het de bedoeling is dat we zo leven – met te veel tassen en te veel gewicht. Ik denk dat God wil dat we licht reizen en zo veel meer van de reis genieten.

Vinita Hampton 

Reacties

Elisabeth W zei…
Geniaal. ik ben zelf ook voor minimalisme, lekker vrij. Ben ook blij dat mijn familie de erfenis opstreek: heel wat minder balast. Dank voor de reminder.
Unknown zei…
Ik heb enkele uren geleden de vierde huisinbraak meegemaakt.
Naast vernieling en chaos doorheen heel het huis en het zoveelste kapotgemaakte raam, zijn de laatste dierbare dingen van mijn ouders en grootouders (en ook van mezelf) gestolen.
Ik voel me echt niet lichter ...
Integendeel.
eharlandhazebroek@gmail.com zei…
Ik ben mijn tas aan het verliezen God trekt er aan ! ❤

Meest gelezen

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

Het vaak vergeten eerste deel van de biecht (Hoe biechten? 2/3)

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj

Hoe biechten? Tips voor mensen voor wie dit niet evident is (1/3)

De dubbele gedrevenheid van Thomas Merton vlak voor hij intrad bij de trappisten - Citaat

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj