Posts

Er worden posts getoond met het label afscheid

Een schizofrene christen over hoe je uiteindelijke zin van het leven kan ontdekken - De tenen van God (4/4)

Afbeelding
“ De tenen van God. Mijn schizofrenie ”. Zo heet het autobiografische boek van Michel Mestrum (ISBN 978 90 6445 881 1). Michel is ervaringsdeskundige. Na een jarenlange opname in de psychiatrie is hij erin geslaagd om zijn zelfstandigheid te herwinnen. Verstandig en talig als hij is, weet hij het onvatbare van zijn psychose haarscherp te verwoorden. Zijn kracht haalt Michel in belangrijke mate uit zijn geloofsleven. Hieronder vindt u enkele sterke citaten. “ Partir c’est mourir un peu  (weggaan is een beetje sterven) zeggen   de Fransen, maar de werkelijkheid overtreft vaak die kerngedachte. Zou de kunst van het leven erin kunnen bestaan om elk moment weer afscheid te nemen van alles wat ons bezighoudt en van wat ons dierbaar is? En moet die levenskunst dan niet van kleins af aan geleerd en begeleid worden?  Moeten we ook leren afscheid te nemen van het beetje leven dat we moeizaam voor onszelf verworven hebben? Wordt ons niet zo gaandeweg de zin van het bestaan geop...

Wat het verschil kan maken als je omsingeld bent

Afbeelding
Mark Logtenberg, 23 jaar oud,  is een Nederlandse novice in de Sociëteit van Jezus. De voorbije maanden wat hij regelmatig in deze blog te gast met cursiefjes over de stage die hij thans loopt in Libanon. Nr 14 is de slotbijdrage. Deel 14 Mijn tijd in Beiroet komt helaas tot een einde. Zo is het vandaag ( 23 maart 2016) mijn laatste werkdag op kantoor en heb ik gisteren al afscheid moeten nemen van de kinderen op school. Ik ben daar nooit echt goed in geweest. In deze maanden heb met de kinderen meegeleefd. Ik heb prachtige mensen leren kennen en vrienden gemaakt. Vaarwel zeggen is dan niet gemakkelijk. Want uiteindelijk heb ik namelijk geen flauw idee of ik ooit terug kom in Libanon of niet. Het leven in Beiroet is niet altijd gemakkelijk geweest. Het is niet alleen een vreemde stad maar ook een voor mij onbekende cultuur. Daar komt nog boven op dat mijn bewegingsvrijheid erg beperkt was   waardoor ik vastzat in Beiroet.   Maar ook de bewegingsvrijheid ...