"In alle dingen"

  Zo  kwetsbaar. Zo afhankelijk. Zo zorgbehoevend. Zo ondraaglijk mooi.  Zo is onze God onder ons willen komen. Zijn we bereid om dit geloven? Willen we dit? Durven we dit aan? Zijn we bereid om te geloven dat dit niet eenmalig maar doorlopend – dus ook vandaag – gebeurt? Klik hier om deze wondere beelden te bekijken of klik op onderstaande foto.

  Lekker warm, rond het vuur.   Gezellig, veilig, vertrouwd. samen. Ons kent ons. Het ligt voor de hand. Je kan ook de wijde wereld intrekken. Je wagen aan het onbekende. Risico’s nemen. Wat je gekregen hebt niet voor jezelf houden. Delen. Het licht doorgeven.   De prijs kan hoog zijn. Soms aarzel je. Mislukken is mogelijk. Je ontdekt dat je de ander nodig hebt. Of het eindpunt hierbij gelijk is aan het vertrekpunt,   is nog een andere vraag. Een allegorie op de Advent? Of belooft de Advent nog iets meer? Klik hier of op onderstaande afbeelding om te kijken naar deze aangrijpende tekenfilm.

Paus Franciscus legt uit wat de goddelijke barmhartigheid  precies inhoudt. Het Woord van God heeft zijn tent midden onder ons opgeslagen. Wij zijn zondaars die nood hebben aan barmhartigheid. Wij zouden ons moeten haasten om de genade te ontvangen die Hij ons wil schenken. Maar in plaats daarvan verhaalt het Evangelie van Johannes dat “wie van Hem waren Hem niet hebben ontvangen” (Joh. 1, 11). Te dikwijls hebben we Hem verworpen. We verkiezen ons blijvend op te sluiten in onze fouten en in de angst voor onze zonden. Maar Jezus geeft het nooit op. Hij blijft zichzelf en zijn reddende genade aanbieden. Jezus is geduldig. Hij kan geduld oefenen en Hij blijft altijd op ons wachten. Dit is een hoopvolle boodschap. Het is een oude maar altijd verfrissende boodschap van bevrijding. En wij worden opgeroepen vreugdevol te getuigen van de boodschap van het Evangelie van het leven, van de Blijde Boodschap van licht, van hoop en van liefde. Want Jezus’ boodschap is leven, licht, hoop en li...

Zelfs de mus vindt een huis en de zwaluw een nest waarin ze haar jongen neerlegt, bij uw altaren, HEER van de hemelse machten, mijn koning en mijn God. Gelukkig wie wonen in uw huis, gedurig mogen zij U loven.   Psalm 84:4-5 Hoe kunnen een mus en een zwaluw ons helpen het Kerstfeest beter te begrijpen? Hierover wil ik nadenken in deze blog. Het is een radicaal concept: een liefdesrelatie met God. Voor de Griekse filosoof Aristoteles was het ondenkbaar dat de goden welke interesse dan ook zouden hebben voor de mens. De enig denkbare richting van betrokkenheid tussen goden en mens was de omgekeerde: de nietige mens moest de goddelijke volmaaktheid aanbidden. De afstand tussen mens en goden was letterlijk en figuurlijk onoverbrugbaar. De ervaring van het Joodse volk is radicaal anders. Het komt tot het geloofsinzicht dat God zich wel degelijk interesseert in de mens. Meer nog, dat Hij een voorkeursliefde heeft voor het onooglijk volkje van nomaden dat de Joden op da...

In 1936 schreef Pierre Teilhard de Chardin sj, in Peking, een tekst die hij als titel meegaf: “Enkele bedenkingen over de bekering van de wereld”. Ik vertaalde voor u de slotzinnen. (2/2) Pausen richten zich tot barbaren Zich onderdompelen om boven water te komen en op te richten. Deel hebben aan om te sublimeren. Dat is de wet zelf van de menswording. Meer dan duizend jaar geleden hebben de pausen ervoor gekozen om vaarwel te zeggen aan de Romeinse wereld en “zich te richten tot de Barbaren.” Wordt er vandaag niet een gelijkaardig en nog verdergaand gebaar verwacht? Ik denk dat de Wereld zich maar zal bekeren tot de hemelse hoop van het christendom als eerst het Christendom zich bekeert tot de hoop van de Aarde (om ze te vergoddelijken).

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Thérèse van Lisieux een van de grote heiligen van onze Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel.  Ziehier een uittreksel voor deze zondag. Nalv haar verlangen om regelmatig de communie te mogen ontvangen (iets wat toen niet gebruikelijk was) schrijft Theresia het volgende: "God daalt niet iedere dag uit de hemel af om in een gouden ciborie te verblijven; Hij zoekt een andere hemel die Hem oneindig veel dierbaarder is dan de eerste, namelijk de hemel van onze ziel, die naar zijn beeld gemaakt is, de levende tempel van de aanbiddelijke Drie-eenheid."

De advent is het begin van het hele verhaal van Jezus.  Het hele verhaal.  Voor iedereen.  Ook voor jou. Ook voor mij.  

In deze video legt Nikolaas Sintobin sj uit waarom Hemelvaart en Pinksteren samenhoren en hoe zij de beweging van  Kerst en Pasen aanvullen en afsluiten.

Homilie voor Pinksteren  Handelingen 2,1-11  1 Corinthiërs 12,3b-7.12-13   Johannes 14,15-16.23b-26 Vandaag vieren we het einde van de paascyclus: eerst veertigdagentijd, Goede Week en Paasfeest, vorige week   Hemelvaart en vandaag het Pinksterfeest. We zijn het gewoon. Het komt elk jaar terug. Nochtans is het, op zijn zachtst gezegd, een vreemde aaneenschakeling: een doorgoed Mens   wordt tijdens een schijnproces veroordeeld en wordt op een wreedaardige wijze ter dood gebracht. Zijn volgelingen laten Hem in de steek. Na enige tijd blijkt dat Hij opnieuw leeft. Geleidelijk aan vatten zijn voormalige vrienden en vriendinnen terug moed en beginnen opnieuw gemeenschappen te vormen. Af en toe ontmoeten zij hun verrezen Heer, maar ze hebben het moeilijk om Hem te herkennen. Toch geven die ontmoetingen hen moed en kracht. En als ze dan geleidelijk aan ervan overtuigd beginnen te geraken dat Jezus terug leeft, stijgt Hij op naar de hemel en verdwijnt v...

Waarop bereid jij je voor? Waar ben jij op voorbereid? Wat of wie verwacht je?   Op leuke dingen? En wat met de minder leuke dingen? Wie of wat geeft jou vertrouwen in het leven? Wie of wat maakt dat jij risico durft te nemen?