"In alle dingen"

“ Mogen wordt moeten, terwijl het eigenlijk mogen zou moeten blijven .” Deze gebalde, bijna poëtische zin hoorde ik onlangs een vrouw uitspreken in een groepsgesprek over hoe we  vaak , tegen beter weten in, omgaan met gebed en het vieren van de eucharistie. Stof tot nadenken. 

De kracht van de verbeelding is groot. Creativiteit is zo typisch menselijk dat het iets goddelijk heeft. Het kan voeren tot heel onverwachte en nieuwe ervaringen, inzichten of verwezenlijkingen. Het kan ook leiden tot je reinste illusie. De scheidingslijn tussen beide is niet altijd makkelijk te trekken. Kijk maar naar de avonturen van Bob.

Graag deel ik me u een stukje uit de inleidende overweging van Gewijde Ruimte voor deze nieuwe week. Nu november dichterbij komt, is het goed na te denken over de dood en hoe haar moedig tegemoet te treden “zodat  u niet bedroefd bent zoals de andere mensen die geen hoop hebben” (1 Tes 4,13).  Als wij de dood zien als een eindloze val in de duisternis, dan boezemt zij ons angst in, maar het christelijke geloof schenkt ons de betrouwbare en vaste hoop dat Jezus, mijn levensgezel, mij opwacht om mij in zijn huis welkom te heten. In het uur van mijn dood ben ik voor God even belangrijk als ik dit tijdens mijn leven zelf was. Gods liefde heeft mij mijn leven lang ondersteund. Het is immers mijn door God vastgestelde eindbestemming om in zijn tegenwoordigheid verder in liefde te blijven leven (Ef 1,4). Sint-Elisabeth van de Heilige Drieëenheid zegt: “Daar is Iemand, wiens naam Liefde is, en die naar gezelschap verlangt”. In die liefde zal ik veilig zijn, een glimlach...

Waar kijk je naar? Wat zie je? Wat is voor jou belangrijk genoeg om er aandacht aan te besteden? Op beelden van veiligheidscamera’s, zoals in videootje,  of op beelden van je eigen leven.  Er gebeuren zovele goede dingen. Kijken we er naar? Besteden we er aandacht aan? Dat deze wijsheid wordt gerecupererd voor commerciële doeleinden neem ik er graag even bij.

Graag nodig ik u uit om de blog van Bénédicte te ontdekken. Hij luistert naar de mooie naam "Live simply" . Bénédicte is een jonge Vlaamse vrouw die zich  geëngageerd heeft bij de " Jesuit Volunteer Community ". Gedurende één jaar vormt zij, in een Engelse stad, een gemeenschap met enkele andere jongeren en doet zij fulltime vrijwilligerswerk in de sociale sector, het geheel omkaderd en ondersteund door de ignatiaanse spiritualiteit en familie. In haar blog blikt Bénédicte regelmatig terug op haar ervaringen. Uit het leven gegrepen en meeslepend!

In de serie 't hoeft niet altijd serieus te zijn ... Hieronder vind je een rap-lied over het leven van Ignatius. Het is lekker creatief en gewoon goed! Het zingen begin na 47 seconden.

Het is een regelrecht wonder: dat je leeft en dat je blijft leven.  Een onwaarschijnlijke kans. Een uitnodiging.   Zo maar. Wat doe je ermee?

Tijdens een interview dd 16 oktober 2012 nalv de Synode voor de nieuwe evangelisatie, noemde de Paus drie redenen om hoopvol te zijn voor de toekomst van het christendom. 1.      Ten eerste, “het verlangen naar God is ingeschreven in het diepste van elke mens en kan niet verdwijnen.” Hij verwees hierbij naar de heilige Augustinus die zegt dat de mens geen rust kan kennen zolang hij God niet kent. 2.      Vervolgens, zo stelt Benedictus, “het Evangelie van Christus is gewoon waar, en de waarheid veroudert nooit.” Hij is van mening dat “de dagen van de ideologieën geteld zijn”. Ze kunnen weliswaar “krachtig en onweerstaanbaar” lijken. Toch verouderen ze snel en verliezen ze hun kracht. “Het ontbreekt hun aan diepe waarheid.”: “Het zijn splinters van waarheid, maar uiteindelijk vernietigen ze zichzelf.” Hieruit volgt dat “vermits het Evangelie steeds nieuwe dimensies laat kennen in elk tijdperk van de geschiedenis” de Paus ervan “overtuig...

Onlangs moest ik voor een voordracht in een groot regionaal ziekenhuis zijn. Langsheen indrukwekkende moderne architectuur belandde ik in een prachtig ingerichte multimediale conferentieruimte. In het publiek zaten enkele bejaarde zusters, met kapje en traditionele zwarte kledij. Zij behoorden tot de religieuze gemeenschap die aan de oorsprong lag van dit ziekenhuis. Het waren twee werelden en tijdperken die samenkwamen. Ooit vielen ze bijna samen. Vandaag leken ze bijna volledig vreemd aan mekaar. Toch wonen deze zusters nog steeds in dit ziekenhuis. En ik durf te hopen dat ook in deze moderne gezondheidstempel duurzaam plaats kan worden ingeruimd voor de gratuïteit van de caritas die aan zijn oorsprong ligt. In mijn voordracht gaf ik een reflectie over hoe (pre)evangeliseren in onze digitale, postmoderne cultuur. Een bewust gekozen religieuze levenshouding lijkt te passen als een tang op een varken in deze hoogtechnologische en hypergeïndividualiseerde samenleving. Ik had h...

Laat dit de eerste regel van je handelen zijn: Vertrouw zo op God alsof het resultaat van je werk van jou afhangt en niet van God; en zet je zo in alsof niets door jou maar alles door God tot stand gebracht zal worden. Ignatius van Loyola

Doorgaans benaderen we dit probleem langs de andere kant van de sociale ladder. Tijden veranderen … Met of zonder witte boord, mensen willen erbij horen. Ze hebben gelijk.

Onderstaand interview met uw dienaar staat deze week in het weekblad TERTIO . Nikolaas Sintobin sj benut al enkele jaren enthousiast en met groeiend succes het internet voor de verkondiging en zelfs om te bidden. Hoe kun je in godsnaam de Blijde Boodschap binnenbrengen in die virtuele ruimte? Het antwoord daarop geeft de jezuïet tijdens een lezing over het evangelie en YouTube op 13 oktober 2012 in Aalst. Tertio surfte alvast met hem mee langs het wereldwijde web. Kunnen iPads gebruikt worden in de liturgie? De Australische bisschoppenconferentie vindt van niet, maar in Amerika lezen veel priesters hun preek van dergelijke toestellen af. “ Toen vroeger de eerste liturgische boeken verschenen, vonden velen dat ook ongepast ”, vertelt jezuïet Nikolaas Sintobin. “ Ze vonden de rollen perkament waardiger want duurzamer. Zelf schakel ik steeds vaker mijn ¬iPhone in om langs www.gewijderuimte.org – de Nederlandstalige gebedswebsite van de jezuïeten met tweeduizend regelmatige gebrui...

Vandaag, 11 oktober 2012, gaat VolgConcilie officieel van start. Het is een combinatie van een website  en een community op Facebook . Je vindt er alle mogelijke info, dag aan dag, over hoe het Tweede Vaticaans Concilie, net 50 jaar geleden gestart, verlopen is. Op interactieve en dialogale wijze, multimediaal, met medewerking van de beste specialisten en met heel wat boeiend archiefmateriaal. Het wordt één lange, boeiende en verrassende verkenningstocht. Hieronder vind je de eerste van vele video's: Concilie voor dummies

Korte videohandleiding over hoe je best niet omgaat met internet en sociale media, ook en zeker niet als het gaat over Evangelie en Kerk. Dank voor je begrip ...

Een commercial voor brood. Gewoon mooi. Hij bleef hangen in mijn geheugen. Misschien wel omdat hij me de vraag deed stellen naar de “fundamentals” in een mensenleven. Welke zijn de - eenvoudige - dingen die mij/u uiteindelijk de kracht geven om te leven, die mij/u voeden, naar lichaam, geest en ziel? Immers, een mens leeft toch niet van brood alleen ...

Lieve geeft een levensles over wat christen-zijn kan betekenen als je oud en afhankelijk wordt. Een nieuwe, mooie productie van TV zorg

In de serie: 't Hoeft niet altijd serieus te zijn Het is zo oud als de straat. Leeftijd doet er niet toe. We komen er graag goed voor. En als het even kan, ietsje beter. Soms zijn we zelfs bereid om een loopje te nemen met de waarheid. Het is zo menselijk. Ken jezelf. Het is het begin van de wijsheid.

Soms lukt het gewoon. Kwestie van toeval? Of kwestie van oefenen en werken. Wanneer lukken de dingen in jouw leven? Welke houding, wat wel wat niet te doen. Het is waar dat soms het toeval meespeelt. Maar vaak heb je het toch meer wel dan niet in de hand. Onze vrijheis is weliswaar beperkt. Maar ze is wel reëel. Dus ook onze verantwoordelijkheid. Naar onszelf en naar anderen.

In 1546 schreef Ignatius een brief aan de drie gezellen (Lainez, Salmerón en Favre) die hij naar het Concilie van Trente had gestuurd. Zij zouden daar een belangrijke rol spelen als geestelijke begeleiders van de concilievaders en als theologische experten van de Paus. In deze brief geeft Ignatius precieze instructies over hoe te communiceren. Hieronder vindt u drie concrete tips van Ignatius uit deze brief. 1. Ik zou langzaam in het spreken zijn, bedachtzaam en minzaam, vooral bij de bekrachtiging van die dingen die op het concilie onderhandeld worden of zouden kunnen besproken worden. 2. Ik zou langzaam in het spreken zijn zodat het luisteren voor mij nuttig wordt, vooral rustig om opvattingen, gevoelens en wil van de anderen die aan het woord zijn, te vernemen en te leren kennen, om zo dan beter te kunnen antwoorden of te zwijgen. 3. Wanneer over het één of ander gesproken wordt, dan geef je redenen aan beide kanten (partijen), zodat je niet toont door het eigen vooroordeel...

“ We reizen snel en we stoppen zelden. We luisteren naar fragmenten. Nooit naar het geheel. Schrijven doen we op onze telefoon. We trouwen niet voor altijd. We kijken naar filmen zonder de bioscoop binnen te gaan. We beluisteren voordrachten online eerder dan boeken te lezen. Heel deze wijze van in het leven staan zonder wortels en zonder gewicht brengt een leven voort dat ons uiterst aantrekkelijk en zinvol lijkt. Alles is te vinden aan de oppervlakte. Ook de zin wordt daar geschreven .” Deze cultuuranalyse las ik in een artikel van een Italiaans journalist (Alessandro Baricco). Hij beschouwt deze evolutie helemaal niet als negatief en ziet heel wat positieve aspecten in de komst van wat hij noemt de “barbaren” (waartoe hij ook zichzelf rekent). Zelf herken ik heel wat van die lapidaire beschrijving van onze postmoderne werkelijkheid. Waar ik hem niet volg is zijn claim dat de zin voortaan niet meer te vinden is in de diepte, maar wel aan de oppervlakte ( oppervlakkigheid ...

U weet het, het internet is een even heerlijk als onverbiddelijk medium. De mogelijkheden ervan nemen alsmaar toe. De keerzijde is dat je voortdurend je gewoontes moet aanpassen aan de alsmaar snellere evolutie. Om die reden, u heeft het al gemerkt, heb ik de layout van deze blog veranderd. Amper 2 jaar oud, was de template hopeloos verouderd. Ik geef u twee tips mee.  1. Wil u naar de links, het archief ...van de blog, ga dan met de cursor naar de smalle verticale zwarte  balk aan de rechterzijde die meteen zal openvallen. 2. Links boven ziet u staan "Magazine". Als u met de cursor daarop komt staan, valt een menu open. Daar kan u kiezen voor andere templates (opmaak). Verkiest u  bv de vorige layout, dan volstaat het om te klikken op "Classic". Ad majorem Dei gloriam!

Herken je het? Ons verlangen stoot steeds weer op de onzekerheid die het leven kenmerkt. Durf je het aan om risico’s te nemen? Aangrijpend want heel herkenbaar videoverhaal

Enkele dagen geleden ging de evangelielezing van de dag over de zaligsprekingen. In Gewijde Ruimte stond volgende korte commentaar. Zelden las ik zo'n indringende en bondige commentaar op de zaligsprekingen. "De zaligsprekingen slaan in als een granaatregen. Ze zijn revolutionair.  Elk van de zaligsprekingen daagt ons comfortabel, zorvuldig opgebouwd waardensysteem uit.  De grootste schat en vreugde is niets anders te bezitten dan God. Ik moet bevrijd worden van alle nutteloze zaken en banden."

Gisteren mocht ik voorgaan in de uitvaart van Mia, 95 jaar oud. Graag deel ik met u de homilie. We hoorden zonet een vreemd verhaal. Het is een van de oudste verhalen uit het Johannesevangelie, een verschijningsverhaal. De verrezen Jezus verschijnt er aan een goede vriendin van Hem, Maria Van Magdala. Zij is kapot van verdriet. De dood van Jezus heeft haar wereld doen ineenstorten. Ok, haar goede vriend Jezus had wel tussen de lijnen door aangekondigd dat het leven en de liefde in Hem zo sterk waren, dat niets die kapot zouden kunnen krijgen, ook de dood niet. Maar als de verrezen Heer in persoon voor haar verschijnt, dan herkent zij Hem niet. De ontmoeting die ons beschreven werd, verwijst naar de kern van het christelijk geloof. Ze verwijst naar heel bijzondere ervaringen van een nieuwe aanwezigheid van de gestorven en verrezen Jezus onder de mensen. Het  zijn de getuigenissen over deze ervaringen die aan de oorsprong liggen van het christendom. Laten we die tekst e...

  De paralympische spelen voor mensen met beperkingen hebben als onverwacht effect dat het abortusvraagstuk opnieuw ter discussie wordt gesteld. Ook in dit aangrijpend video-getuigenis over het leven van drie zusjes ergens in Vlaanderen wordt de vraag van abortus en euthanasie op een "andere wijze" gesteld.

Toegegeven, het is grof. Maar het stelt wel een pertinente vraag. Hoe gaan we om met onze boosheid. Of ruimer, hoe gaan we om met onze kwetsuren? Gaan we naar de eigenlijke oorzaak? Of verkiezen we te vluchten in makkelijke en vooral "veilige" vluchtwegen? En wie betaalt dan de prijs?

“ Houd van de moslims en bid voor hen, het zijn jullie broeders . » Is dit de uitdrukking van een bijna provocerende  “onnozele naïviteit”  of gaat het hier over iets anders. Deze woorden kwamen uit de mond van Paus Benedictus voorbije zaterdagavond. Uiteraard, in het kader van een veel ruimere, genuanceerde toespraak. Hij sprak ze uit in Libanon tot de Patriarchen van het Midden-Oosten:  mannen die allen leven in landen waar de christenen de grootste moeite hebben om te overleven als geloofsgemeenschap. Ik vermoed dat het dus wel degelijk over “iets anders” gaat. Caritas richt zich tot elke medemens. Gods liefde is onverdiend, zo maar. Dat maakt haar kwetsbaar. Maar is net zo goed haar kracht. Christenen kunnen geen christenen zijn en hebben dus ook geen toekomst als zij niet leven vanuit en voor die caritas. Dat geldt voor het Nabije Oosten. Dat geldt net zo goed voor ons. Ja, die Benedictus ... is echt een stevige jongen. Hij wéét wat het be...

Gisteren mocht ik in Amiens het huwelijk inzegen van twee jonge vijftigers. Graag deel ik met u de homilie. Chers Hélène et Franck, Je ne suis pas près d’oublier le coup de fil qu’Hélène m’a passé au début du mois de mars pour m’annoncer votre projet de mariage. C’était une explosion de joie. Et lorsque nous avons passé quelques jours ensemble pour préparer votre mariage, il a été beaucoup question de cette joie et du bonheur qui vous habitent. A travers les lectures que nous venons d’entendre vous avez voulu exprimer, me semble-t-il, quelque chose du grand désir qui vous habite, mais aussi d’une lucidité et d’une conscience des limites, qui sont également les vôtres. Regardons ces lectures de plus près, et concentrons-nous sur le texte qui peut étonner le plus, le récit que fait Saint Marc de la rencontre entre Jésus et le jeune homme riche. A première vue, ce récit semble raconter un échec. Quelqu’un sent le désir de se mettre à la suite du Christ et se rapproche de L...

Het is zo makkelijk en voor de hand liggend om   voorgeprogrammeerde paden te volgen. Op zoek gaan naar je eigen weg vraagt vaak moed. Het kan “storen”. Vrijheid, echte vrijheid, heeft zijn prijs.

Op 2 juni 2012 vond de laatste ontmoeting plaats tussen Kardinaal Martini sj en Paus Benedictus XVI. Aanleiding was de komst van de Paus naar Milaan voor de wereldontmoeting van de families. Onderstaande beelden tonen een door ziekte afgetakelde Martini. De beelden van de begroeting zijn aangrijpend. Het spel van de handen en de wederzijdse omhelzing spreken boekdelen over wat Kerk-zijn betekent, in en doorheen de verscheidenheid. Hier vindt u het "testament" van kardinaal Carlo Maria Martini sj