"In alle dingen"

Verdriet en hoop Pijn en vreugde Angst en vertrouwen, Tranen en lachen. Ze sluiten mekaar niet uit. Ook nu niet, tweeduizend jaar na die onwaarschijnlijke maaltijd die Jezus aanrichtte met zijn leerlingen. Ook niet in 1996 in Algerije. Een gemeenschap van trappisten koos er toen voor om niet te vluchten voor  de burgeroorlog. Ze bleven solidair met de mensen van het dorpje waar ze woonden. Diezelfde nacht werden ze ontvoerd om vervolgens onthoofd te worden. Hoe mooi is de mens die de strijd aandurft.

Niet zien wat nochtans duidelijker en duidelijker wordt.  Wat betekent dat in jouw levensverhaal of ruimer  in onze samenleving. Vroeger, nu? Welke omwegen zijn we bereid om te maken om toch maar te doen  alsof er niets aan de hand is? Hoe groot is jouw “verdraagzaamheid” tav wat eigenlijk niet kan? In je eigen leven? In de samenleving?

Mark Logtenberg, 23 jaar oud,  is een Nederlandse novice in de Sociëteit van Jezus. Deze maanden is hij regelmatig in deze blog te gast met cursiefjes over de stage die hij loopt in Libanon. Deel 13 Misschien was afgelopen week wel een van de moeilijkste weken van mijn tijd hier in Libanon. Ditmaal was het niet de ongelijkheid of de misère van al datgene wat ik om me heen zie maar was het meer persoonlijk. Op donderdag, net voor de lunch, kreeg ik een telefoontje van mijn moeder met de boodschap dat mijn grootvader plotseling was overleden. Hij had alzheimer en zijn gezondheid ging al een tijdje achteruit. Toch was zijn overlijden onverwacht. Op dat moment merk je dat je ver weg zit van thuis en van familie. Het is een moment waarop ik me buitengewoon alleen voelde. Wij zijn altijd een hechte familie geweest en op momenten als dit is voel je dat ook. Je wilt er voor hen zijn, voor mijn vader en moeder, maar ook vooral voor mijn oma. Tegelijkertijd ...

De tijd doen stilstaan. Even maar. Soms zouden we het zo graag willen. Onderstaande beelden geven alvast twee redenen waarom het niet kan. Ten eerste hangt onze werkelijkheid niet alleen van ons af. Heel wat touwtjes hebben we niet in handen. Ten tweede, heb je goed gekeken? Geen van de vier personnages slaagt erin om ook maar één minuut onbeweeglijk te blijven. We zijn daar gewoon niet voor gemaakt. Wel voor het leven.

De voorbije dagen werd de tekst gepubliceerd van een uitzonderlijk interview dat paus emeritus Benedictus gaf aan de Belgische jezuïet Jacques Servais. Het is, zoals we gewoon zijn, een juweeltje van intellectueel vernuft en spirituele wijsheid. Op het internet circuleren nogal wat suggestieve “citaten”, in het bijzonder aangaande wat Benedictus gezegd zou hebben over de gevolgen van Vaticanum II. Niet altijd even subtiel. Ik heb daarom de betreffende paragrafen even voor u vertaald om Benedictus zelf aan het woord te laten. Volledige tekst in het Engels Volledige tekst in het Frans Benedictus XVI : Het staat buiten kijf dat op dit punt we te maken hebben met een diepgaande evolutie van het dogma. De kerkvaders en de theologen uit de middeleeuwen konden nog denken dat, ten gronde, de hele mensheid katholiek was geworden en dat het heidendom enkel nog maar bestond in grensgebieden. De ontdekking van de Nieuwe wereld en het begin van de moderniteit veranderde deze perspe...

In oktober 2016 komt in Rome de 36ste Algemene Congregatie van de Sociëteit van Jezus samen. Zij is samengesteld uit iets meer dan 200 afgevaardigden van de 17.000 jezuïeten wereldwijd. Zij zullen een nieuwe algemene overste kiezen, de dertigste opvolger van Ignatius van Loyola. Hieronder vind je een gebed ter voorbereiding van deze belangrijke gebeurtenis. Gebed voor het welslagen van de ALGEMENE CONGREGATIE God onze Vader, machtig en barmhartig; U hebt uw Zoon Jezus tot ons gezonden,             uw levend Woord,             om de mensheid te redden door zijn leven, zijn dood en verrijzenis. U hebt de Heilige Geest gezonden             om uw volk onderweg op aarde, uw kerk,             te leiden en te vergezellen. Met vertrouwen bidden wij...

Herwig Arts sj is een Vlaams jezuïet die lange tijd hoogleraar geweest is aan onze universiteit van Antwerp. Hij was een geliefd lesgever, op het raakvlak van spiritualiteit, psychologie en antropologie. Hieronder kan je Herwig uitvoerig aan het woord horen over de vraag: waarom geloven in God?

“Ik moet meer werk maken van mijn gebed”, hoor je wel eens zeggen. Een zelfaansporing waarbij je aangeeft dat je wat meer zorg wil besteden aan je innerlijk leven, om langs die weg tot gebed te komen. Heel belangrijk en waardevol, zo’n uitspraak. Want indien we ons innerlijk leven niet zelf wat in handen nemen, verglijden we onvermijdelijk naar oppervlakkigheid.  En toch schuilt er achter die zelfaansporing ook een zeker gevaar. Zij kan ons namelijk tot de overtuiging brengen dat wij het zijn die ons innerlijk leven geheel in de hand hebben. Het initiatief voor de verbondenheid met God – daar gaat het toch over in het innerlijk leven – ligt echter niet bij ons, maar bij God. Hij is naar ons op zoek. Hij wakkert in ons het verlangen aan om met Hem verbonden te leven.  Met een beeld dat Jezus graag gebruikte: God is als de zaaier, wij zijn de grond die het zaad ontvangt en het onder de regen en zon van Zijn genade laat kiemen tot rijke vruchten. Team Oude Abdi...