"In alle dingen"

"In een huis dat goed draait moeten de ouderen leven zoals de jongeren en de jongeren zoals de ouderen; zodanig dat eerstgenoemden  blijk kunnen geven van de vinnigheid van de jeugd en de laatstgenoemden van het oordeelsvermogen van de wijsheid van jaren." Ignatius

--> In het najaar van 2016 hield ik in het kader van “Bruisende Kerk”, een congres voor jonge katholieken in Gouda, een inleiding met als titel: “Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels. 7/8      Het luciferprincipe Een tweede tip gaat over hoe je heikele punten over de Kerk ter sprake kan brengen bij de betrokkenen. De voorkeursoptie voor dankbaarheid is immers geen vrijgeleide voor leugen. Wie echt houdt van de Kerk durft haar te confronteren met haar schaduwzijden. Maar hoe doe je dat best? Hier wil ik iets zeggen over het luciferprincipe. De etymologie van lucifer is eenvoudig. Lux (licht) en ferre (dragen). Lucifer is de lichtdrager, diegene die het licht aanreikt, het licht van de waarheid. In het Nieuwe Testament verwijzen licht en waarheid doorgaans naar Jezus. Maar Lucifer is ook een naam van de duivel. Is aanreiken van het licht van de waarheid dan duivels? Wat ...

Rechtstreekse beelden van de eucharistieviering ter ere van  Maria, de moeder van God, in het Vaticaan

Graag deel ik met u een stukje uit een homilie van medebroeder Hugo Roeffaers sj “Tussen de vele wensen die ik mocht ontvangen, luidde een als volgt: Zou het niet fijn zijn als het leven een afstandsbediening zou hebben? Terugspoelen voor alle mooie momenten. Snel vooruit   voor alle slechte momenten. En... pauze voor alle momenten waarvan je zou willen dat ze nooit voorbij gaan. Ik moest aan deze wens denken toen ik vandaag in het Evangelie hoorde: “Zij bewaarde alles in haar hart”. Ja, ALLES, zowel de goede momenten als de pijnlijke, gelukkige EN ongelukkige momenten. Vaak isoleren we de vreugde in ons leven, juist zoals we dat met verdriet en pijn doen. In feite slingeren we   zo voortdurend tussen twee werelden. Onze vreugde zal   voorbijgaand zijn, want zij leeft alleen bij de gratie van afwezigheid van verdriet en pijn. Echte vreugde maakt maar een kans als wij het aandurven niet langer in twee werelden te leven, maar in één werkelijkhei...

Op de laatste dag van het jaar, een beeldoverzicht van enkele van de betekenisvolle activiteiten van onze paus gedurende 2016. Welke beelden komen jou voor de ogen als je terugdenkt aan jouw voorbije jaar? Meer in het bijzonder, waar ben je dankbaar voor?

Michaël Campbell-Johnston sj is een bejaarde Britse medebroeder. Hij heeft belangrijke verantwoordelijkheden gedragen in de Sociëteit van Jezus; in GB maar ook wereldwijd. Hij wordt onder meer beschouwd als de stichter van de Jesuit Refugee Service. Michael is nu hoogbejaard. Toen ik hem in Londen ontmoette gaf hij mij zijn kerstwens, met onderstaand gedicht van zijn hand. De oorspronkelijke Engelse versie vindt u onderaan. De Oude Dag De Oude Dag sluipt gestaag voort, een trein knarsend op zijn spoor, soms snel, soms traag, maar zonder ook maar even halt te houden. In een weidse omhelzing omvat hij gezicht, gehoor, spraak en gevoel, geheugen, verstand en wil, systematisch schakelt hij de verbindende delen uit die mij maken tot wie ik ben en stort hij mij in het niets. Het gevaar schuilt erin herleid te worden tot slapen, eten en het lozen van darmen en blaas; het koninkrijk van de rolstoel, de wandelstok en de rubberen lakens. Een lou...

Een van mijn mooiste persoonlijke kerstherinneringen. Intussen ruim 40 jaar geleden in het kinderkoor waarvan ik als knaap deel uitmaakte, samen met broers en zussen.  Onderaan vindt u de (Latijnse tekst) en een vertaling in het Nederlands. Pueri concinite,                                   nato Regi psallite,                               voce pia dicite,                                  apparuit,               ...

Middernachtmis in de Sint-Pietersbasiliek in Rome, met paus Franciscus als voorganger. Rechtstreekse beelden.

Deze dagen bereiden we ons voor om de geboorte te herdenken van een mens. Enzo Bianchi, stichter van de monastieke gemeenschap van Bose (Italië), legt met veel overtuiging uit dat precies dit de eigenheid is van het christendom.

In de Geestelijke Oefeningen brengt Ignatius Menswording en Paasmysterie als vanzelfsprekend bij elkaar: ‘De Heer moest geboren worden in uiterste armoede, om na zoveel honger, dorst, hitte en kou, beledigingen en aanvechtingen te hebben doorstaan te sterven aan het kruis. En dat alles voor mij [116]. Reeds vanaf de geboorte worden de krijtlijnen getekend van Jezus op het kruis, waar Johannes Hem uittekent als een koning zonder rijkdom, zonder macht, zonder geweld. In je gebed kun je zowel vanaf de geboorte kijken naar Jezus die zijn dood tegemoet gaat, als vanaf zijn dood naar de geboorte toe. In Bethlehem was er geen plaats voor Hem, in Jeruzalem wordt Hij gekruisigd buiten de stad. In beide gebeurtenissen was de armoede totaal. Al vlug wordt het kind Jezus naar het leven gestaan en moet het kleine gezin op de vlucht slaan. Na 33 jaar zullen ze Hem effectief  ter dood brengen. Jezus is ons komen bevrijden van zonde en kwaad, niet met pracht en praal, niet met ijzere...

In het najaar van 2016 hield ik in het kader van “Bruisende Kerk”, een congres voor jonge katholieken in Gouda, een inleiding met als titel: “Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels.  6/8 De uitnodiging om prioriteit te geven aan de dankbaarheid tav de Kerk betekent niet dat je de problemen en ook de zondigheid van de Kerk onder de mat zou moeten vegen. Welintegendeel. Hoe meer je van de Kerk leert houden, hoe gevoeliger je wordt voor haar gebreken. Wie echt loyaal is kan heel kritisch zijn. Maar kritiek die wordt ingegeven door liefde is heel anders dan kritiek die wordt ingegeven door ergernis of boosheid. Dergelijke kritiek is bijna per definitie opbouwend en zal daarom veel meer effect hebben. --> Deze voorkeursoptie voor de dankbaarheid is een bewuste spirituele keuze. De ervaring leert immers dat wij bij het reflecteren spontaan eerder aandacht geven aan het negatieve, en dus ...