Rust en tijd

Het kind liep barvoets op het gras en begon plots te brullen. Een doorn in het voetje die hij er overigens zelf meteen wist uit te peuteren. Luid huilend kwam hij bij mama die hem rustig troostte, een dikke zoen gaf op de voet … Na 3 minuten was hij terug aan het stoeien in de tuin. Een beetje later zag ik moeder en zoon een gezelschapspel spelen; wel een half uur lang. Tijdens het tafelgesprek vertelde de moeder dat ze de voorbije dagen regelmatig op bezoek ging bij ouders en schoonouders die sukkelden met hun gezondheid.

Er was rust en tijd. Tijd en rust.

Ik had er deugd van.

Reacties

Meest gelezen

Nikolaas Sintobin sj: hoe een bekende atheïstische vriend me uitdaagde om christen te worden

Hoe sluit ik vrede met mijn donkere kanten? - Overweging van Nikolaas Sintobin sj

Word je geboren als christen? - Het antwoord van Nikolaas Sintobin sj

Karl Rahner sj over de toekomst van Katholieke Kerk - citaat

Ken jij het machtigste wapen tegen wanhoop?

Geen seks, geen gegniffel - Een getuigenis zoals een ander

Bidden op het feest van Maria Geboorte met de Brugse jezuïeten van 1762

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj