Vertrouwen


Maurice is een Franse medebroeder van midden de 50. Twee maal woonden we in dezelfde gemeenschap. Na lang gewerkt te hebben in het studentenmilieu van Parijs, werkt Maurice nu voor de Jesuit Refugee Service. Hier volgt een stukje uit een mail die ik onlangs van hem kreeg.

Ik bevind me thans in Tchaad, in het Oosten van het land. Ik ben hier verantwoordelijk voor 15 scholen voor Tchadianen die vluchteling zijn in eigen land en bereid de overdracht van mijn verantwoordelijkheden voor vóór het einde van de maand januari. Ik heb net vernomen dat ik begin 2009 een nieuwe taak zal krijgen. Het schudt me dooreen, ook in mijn opwegzijn met de vluchtelingen en de verplaatsen. Ik weet nog niet wat de toekomst me zal brengen … net zoals zovele mannen en vrouwen in de streek van de Grote Meren aan de grens tussen Congo en Rwanda, en zoals nog vele anderen hier, aan de grens met Soedan. De vrede hier is erg kwetsbaar. We verwachten ons eraan dat alles hier weldra gaat ontploffen. De overgangsperiode van de Amerikaanse verkiezingen is een buitenkans voor de krijgsheren, maar ook voor allerhande bandieten die min of meer gestuurd worden vanuit Kartoem en Njamena. Ik heb vertrouwen.

Reacties

Meest gelezen

Paus Franciscus: of ik mij meer Paus dan wel jezuïet voel?

Hoe kan je een mens een gevoel van eigenwaarde geven?

Creativiteit, wat is dat? - Een nieuwe serie van Nikolaas Sintobin sj over "Creëren, teken van hoop" (1/8)"

Twee tips van Jezus voor een goed leven - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Kan je leren vergeven?

Waarom creëren altijd iets nieuws heeft - Serie van Nikolaas Sintobin sj over "Creëren, teken van hoop" (2/8)

Wat een stervende vrouw me leerde over dankbaarheid - Mijmering van Nikolaas Sintobin sj

Ook een blog(ger) doet het graag soms wat rustiger aan ...