Waarom ben ik jezuïet geworden? (4/6) "Van een onderzeeboot naar het onderwijs"
Als leraar en schoolpastor in Kopenhagen ben ik dus in een ander land terechtgekomen. Dat is wel eens lastig, je blijft toch op afstand, hè? Je krijgt nooit diezelfde achtergrond. Maar het heeft zo z’n voordeel: je staat wat vrijer ook. Het is waar dat veel jonge mensen openstaan voor andere culturen en graag een jaar weg zijn om ergens te werken of te helpen.
Mij trok dat internationale altijd al. Ik heb een aantal jaar bij de marine gewerkt. Varen op een onderzeeboot. Het verschil tussen de marine en de jezuïeten? Hier zit meer vrijheid en verantwoordelijkheid in. Dit past meer bij mezelf. Het is geen uitgestippeld pad. Bij je “zending”, de taak die je krijgt, wordt goed rekening gehouden met je capaciteiten en verlangens. Anderzijds is het duidelijk geen “vrijheid-blijheid”: je moet wel een bepaalde verantwoordelijkheid kunnen dragen!
Wat ik door mijn verblijf in verschillende landen, ook tijdens mijn opleiding, heb leren zien is: de problemen van je eigen kerk, bijvoorbeeld die in Nederland, Vlaanderen of Denemarken, zijn niet die van de wereldkerk. Dat ligt op een heel ander vlak, dat leert je relativeren.
Als Jezuïet zit je niet vast aan een bisdom of kerkprovincie. Ik heb veel contacten met jezuïeten in andere landen. Die verbondenheid is er; dat vind ik ook een voordeel van jezuïet zijn. Je kunt snel de grens oversteken : we zitten in vergelijkbare situaties, werken aan vergelijkbare projecten. Dat geeft enorme steun!
Reacties