Over cyberangst en cybertheologie (1/3)



In het tijdschrift “Rondom gezin” publiceerde ik onlangs een bijdrage over de blijvende omwenteling die het internet teweegbrengt in alle mogelijke domeinen van onze mensenwerkelijkheid, ons geloofsleven incluis. Enkele uittreksels.

Zelf ben ik als internetpastor dagelijks actief op Facebook, Twitter en andere sociale media. In gesprekken met volwassenen van alle generaties merk ik steeds weer dat bij nogal wat mensen grote weerstand bestaat tegenover deze media.  Zelf zou ik meer in het bijzonder spreken van angst: angst om tijd te verliezen, om aan privacy in te boeten, angst voor vervlakking,  vereenzaming of verslaving,  en vaak ook,  al wordt dit minder vlot toegegeven, angst dat men zich dit nieuwe medium  niet zal kunnen eigen maken en zijn gezicht dreigt te verliezen.

Allemaal heel menselijk. Maar analoge reacties zijn er, mutatis mutandis, in het verleden nog geweest. Toen in de liturgie voor het eerst gedrukte boeken werden gebruikt, botste dit op veel weerstand. Immers, zo oordeelden velen, perkament was veel waardiger en geschikter voor de eredienst vermits het duurzamer was.  We weten dat je perkament nu enkel nog in de musea kan vinden. De  impact en de omvang van de internetrevolutie en de sociale media zijn van die aard dat de vraag niet meer is of we er al of niet aan meedoen. Wél hoe we ons op de meest verstandige en zinvolle manier kunnen inschakelen in deze globale dynamiek.

Reacties

Anoniem zei…
Je redenering kan ik helemaal onderschrijven. Jammer dat je de weerstand die je ervaart onmiddellijk onder de noemer angst brengt. Is het mogelijk dat je weerstand voelt omdat de snelheid van evolutie niet door iedereen te volgen is. Niet iedereen kan even snel lopen, weet je? En hoe ouder mensen worden, hoe trager om nieuwe technologieën eigen te maken. En uiteraard is er ook de interesse voor technologische vernieuwing die een rol speelt. Angst zou ik graag ook vertaald zien in "moeheid" om alles wat zich op ons dienbord aandient te verorberen. En wanneer de locomotief vertrokken is en de wagonnetjes volgen niet, dat rijdt de machinist alleen. Misschien ook een aandachtspunt voor de hedendaagse sociale media: verlies niet de grote achterban m.n. de oudere generatie.
Verder zie ik heel veel mogelijkheden in deze vernieuwing en blijft het de verantwoordelijkheid van eenieder om er zo goed als kan mee om te gaan.
Beste Anonymous, Ik ben het met je eens. Het hoeft idd niet a priori angst te zijn. Zeker niet bij oudere mensen.

Dank voor uw reflectie!

Nikolaas

Meest gelezen

Een verrassend TV-gesprek met Nikolaas Sintobin sj en Etienne Vermeersch over de verkiezing van paus Franciscus

Hoe paus Franciscus reageert op zijn eigen, spontane woede - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben

Ignatius van Loyola legt uit hoe je, met een té drukke agenda, toch je rust kan bewaren - citaat

De toespraak van 4 minuten die ervoor zorgde dat Bergoglio werd verkozen tot paus - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben

Wat maakt vasten tot christelijk vasten? Nikolaas Sintobin sj legt het kort en bondig uit - video

Paus Franciscus ongezouten: over de ravage die een snelkookpan kan aanrichten - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben

Wie is Jorge Maria Bergoglio: "Ik ben een gewiekste zondaar" - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben: citaat

Paus Franciscus over de enige zekerheid die hij heeft - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben - citaat