Wat je in het uiterste Noorden van Schotland kan leren over het mysterie dat God is


Toen ik begin twintig was, trok ik eens door Schotland met een rugzak. Op mijn meest noordelijke bestemming verbleef ik in een schapenboerderij. Ik herinner dat ik in het midden van de nacht wakker werd en op mijn horloge keek. Het was nog maar vier uur en ik was stomverbaasd om te zien hoe de zon buiten volop straalde over de velden. Omdat ik duisternis verwachtte, leek de zon ondraaglijk helder. Later, op het eiland Skye, zag ik hoe de zon onderging om tien uur ‘s avonds en hoe de hemel geleidelijk aan donkerder blauw werd, maar nooit zwart.

Ik weet zeker dat de plaatselijke bewoners dit nauwelijks opmerkten, maar voor mij leek dit eeuwige daglicht een teken. Hoewel we ons soms afkeren van het licht en de voorkeur geven aan de duisternis, schijnt daarbuiten het licht altijd, gaat het met de grootst mogelijke snelheid door het heelal – het blijft maar schijnen, een eeuwige dageraad in de duisternis.

Amy Andrews

Reacties

Meest gelezen

Amerikaanse kardinalen zeggen Trump de wacht aan - Lees hier de tekst (in het Nederlands)

Licht dat leven geeft: Tim van de Veen sj legt uit waarover de komende 40-dagenretraite zal gaan

Wat is het belangrijkst: Jezus of het Heilig Sacrament - Anthony de Mello sj

De kunst van het luisteren: interview met Nikolaas Sintobin sj over geestelijke begeleiding (video-gesprek)

Hoe ervaring van zwakte je sterker kan maken - Help, het gaat niet goed met mij (10/13)

Wat de doop van Jezus ons leert over de "preëxistentie" van de Zoon - Homilie van Nikolaas Sintobin sj