Wat je in het uiterste Noorden van Schotland kan leren over het mysterie dat God is


Toen ik begin twintig was, trok ik eens door Schotland met een rugzak. Op mijn meest noordelijke bestemming verbleef ik in een schapenboerderij. Ik herinner dat ik in het midden van de nacht wakker werd en op mijn horloge keek. Het was nog maar vier uur en ik was stomverbaasd om te zien hoe de zon buiten volop straalde over de velden. Omdat ik duisternis verwachtte, leek de zon ondraaglijk helder. Later, op het eiland Skye, zag ik hoe de zon onderging om tien uur ‘s avonds en hoe de hemel geleidelijk aan donkerder blauw werd, maar nooit zwart.

Ik weet zeker dat de plaatselijke bewoners dit nauwelijks opmerkten, maar voor mij leek dit eeuwige daglicht een teken. Hoewel we ons soms afkeren van het licht en de voorkeur geven aan de duisternis, schijnt daarbuiten het licht altijd, gaat het met de grootst mogelijke snelheid door het heelal – het blijft maar schijnen, een eeuwige dageraad in de duisternis.

Amy Andrews

Reacties

Meest gelezen

Nieuw boek Nikolaas Sintobin sj: een commentaar op "Het verhaal van de pelgrim"

Wat is de echte vreugde? Het onthutsende antwoord van Franciscus van Assisi - citaat

Geen seks, geen gegniffel - Een getuigenis zoals een ander

Twee redenen waarom protestanten zo houden van de ignatiaanse spiritualiteit - videoclip met Nikolaas Sintobin sj

Waarom het goed is "maar een mens" te zijn: homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Podcast met Nikolaas Sintobin sj over zijn commentaar op "Het verhaal van de pelgrim", de autobiografie van Ignatius van Loyola

Hoe de bijna-dood-ervaring inzicht kan verschaffen in wat vergeving is - Homilie van Nikolaas Sintobin sj

Waarom christenen niet geloven in de God van Plato en Aristoteles - Homilie voor deze zondag