"In alle dingen"

Ik heb vaak nagedacht over de engel die Maria bezoekt. Onze feesten, liederen en iconen vieren de Aankondiging, of de Annunciatie; maar ik had nooit nagedacht over het moment waarop het allemaal voorbij was. Ik kan me alleen maar voorstellen dat het zoiets was als wat de schrijfster Annie Dillard ervoer toen ze uitkeek op wat zij dacht dat een veld van engelen was. “Ik stond helemaal stukgeslagen,” schrijft ze, “bang dat ik niet in staat was om me te bewegen. Er was iets gebeurd dat de wereld volledig uit zijn evenwicht had gebracht.”  Later beschrijft ze de donkere en sombere stilte, de “onverdraaglijke groene” en de “door God doorstraalde, verlamde” velden. Mensen hebben het altijd over de moed van het “Ja” van Maria; ik heb dit nooit goed begrepen – zou niet iedereen “Ja” zeggen tegen een engel? Maar het lijkt me onuitsprekelijk dapper wanneer ik me dat moment erna inbeeld, toen Maria stond voor die door God doorstraalde, verlamde dag en zag hoe de engel vertrok. ...

Toen ik begin twintig was, trok ik eens door Schotland met een rugzak. Op mijn meest noordelijke bestemming verbleef ik in een schapenboerderij. Ik herinner dat ik in het midden van de nacht wakker werd en op mijn horloge keek. Het was nog maar vier uur en ik was stomverbaasd om te zien hoe de zon buiten volop straalde over de velden. Omdat ik duisternis verwachtte, leek de zon ondraaglijk helder. Later, op het eiland Skye, zag ik hoe de zon onderging om tien uur ‘s avonds en hoe de hemel geleidelijk aan donkerder blauw werd, maar nooit zwart. Ik weet zeker dat de plaatselijke bewoners dit nauwelijks opmerkten, maar voor mij leek dit eeuwige daglicht een teken. Hoewel we ons soms afkeren van het licht en de voorkeur geven aan de duisternis, schijnt daarbuiten het licht altijd, gaat het met de grootst mogelijke snelheid door het heelal – het blijft maar schijnen, een eeuwige dageraad in de duisternis. Amy Andrews

Vorig jaar, tijdens de speciale Adventsviering, las de priester de stamboom van Christus voor. Misschien denk je dat een lijst van eenenveertig namen de garantie is voor een behoorlijk saaie liturgie, maar voor mij was dit het hoogtepunt.  Hij las de stamboom voor in gedeelten. Van tijd tot tijd klonk er, tussen de gebeden en liederen door, tromgeroffel vanaf het koor en dan werden er weer de namen van een paar generaties voorgelezen, op heel ernstige toon, alsof het een begrafenis betrof. Het voelde alsof het de begrafenis van iedereen betrof.  En we zouden ons hopeloos gevoeld hebben, als niet op een gegeven moment dat laatste tromgeroffel kwam waarmee de plotselinge verschijning van Jezus de Christus werd aangekondigd – en niet van nog iemand die zou sterven en verdwijnen. Amy Andrews

Het is verleidelijk om altijd bezig te zijn; er is zoveel te doen en er zijn zoveel mensen in nood. Maar het nut van al dit rondrennen is om het echte werk van het leven te ondersteunen. “Je maakt je bezorgd en druk over van alles,” zei Jezus eens tegen Marta die “het heel druk (had) met bedienen.” Toen zei Hij: “Slechts één ding is nodig.” Maria, Marta's zus, zat in plaats daarvan aan zijn voeten. Het is niet gemakkelijk om te weten hoe we onze energie moeten richten. Maar als ons drukke leven, zelfs geleefd in dienstbaarheid aan anderen, ons nooit toestaat om te stoppen en te zijn met degenen die we liefhebben dan gaan we aan het doel voorbij.  Het is de Goede Week, een tijd voor bezinning. Dus neem een ​​ pauze van het vele bedienen en vind dat wat het meest nodig is. Amy Andrews

Ik geloof niet dat het christendom losstaat van alles wat ervoor kwam. Ik geloof niet dat, in sommige opzichten, er iets nieuws onder de zon is. En toch veranderde de geboorte van Jezus alles. Voordat Hij kwam, was er een groot verlangen, uitgedrukt in de mythen, in de filosofie, in de woorden van de profeten. Deze stemmen schreeuwden hun hoop uit dat God ons niet zou overleveren aan de dood, dat de dood niet het einde zou zijn. Met Kerstmis werd het leven dat deze stemmen aankondigen zichtbaar gemaakt. Het kwam niet als iets nieuws, maar als een bevestiging, een afkondiging dat waar al lang op gehoopt werd, waarover al lang getheoretiseerd werd en geprofeteerd, nu onder de zon lag net zo echt als jij en ik. Amy Andrews