Geboorteaankondiging van iemand die niet zomaar gaat sterven en verdwijnen


Vorig jaar, tijdens de speciale Adventsviering, las de priester de stamboom van Christus voor. Misschien denk je dat een lijst van eenenveertig namen de garantie is voor een behoorlijk saaie liturgie, maar voor mij was dit het hoogtepunt. 

Hij las de stamboom voor in gedeelten. Van tijd tot tijd klonk er, tussen de gebeden en liederen door, tromgeroffel vanaf het koor en dan werden er weer de namen van een paar generaties voorgelezen, op heel ernstige toon, alsof het een begrafenis betrof. Het voelde alsof het de begrafenis van iedereen betrof. 

En we zouden ons hopeloos gevoeld hebben, als niet op een gegeven moment dat laatste tromgeroffel kwam waarmee de plotselinge verschijning van Jezus de Christus werd aangekondigd – en niet van nog iemand die zou sterven en verdwijnen.

Amy Andrews

Reacties

Anoniem zei…
De stamboom geeft Jezus expliciet een plaats in de mensengeschiedenis. Hij is één van ons. Hij heeft eeuwigheidswaarde en dankzij Hem wij met Hem. Wat een geschenk. De manier waarop deze Bijbeltekst voorgelezen wordt in de liturgie krijgt de inhoud meer diepgaande betekenis.

Meest gelezen

Het vaak vergeten eerste deel van de biecht (Hoe biechten? 2/3)

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

Hoe biechten? Tips voor mensen voor wie dit niet evident is (1/3)

De dubbele gedrevenheid van Thomas Merton vlak voor hij intrad bij de trappisten - Citaat

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj

"Niemand is veroordeeld tot middelmatigheid" - Nikolaas Sintobin sj in gesprek met Leo Fijen