"Die koude stal ben jezelf!" - Hoe omgaan met kille eenzaamheid op Kerst?

Beste Lezer, graag wens ik je een zalig Kerstfeest toe. Dat Gods liefde zich steeds dieper en breder in jou moge verankeren. Ook al gaat dat soms langs omwegen. Niet erg. God schrijft recht op onze kromme lijnen. 

De heilige Pierre Favre sj beschrijft daar een sterk staaltje van.

Pierre Favre was een van de eerste gezellen van Ignatius en erg beslagen in de onderscheiding van de geesten. Niet alleen tijdens de terugblik voor het slapen gaan. Maar ook op het ogenblik zelf. Zo kon een ervaring van droefheid een opstap worden naar vreugde.

Hieronder beschrijft Favre wat hem overkwam, 482 jaar geleden, in de vroege kerstmorgen, vlak voor hij ging communiëren in de herdersmis. Tot zijn ontzetting voelt hij zich helemaal kil en koud.

25 december 1542 in Mainz

"Tijdens de eerste mis voelde ik me voor de communie helemaal koud en ik was bedroefd geen beter voorbereide verblijfplaats te hebben.

Een levendige geest kwam toen naar mij en gaf mij dit antwoord dat gepaard ging met een inwendig gevoel van toewijding dat mij tot tranen toe bewoog : “dit is de betekenis van Christus die naar een stal komt; want, zo je reeds erg vurig was geweest, dan zou je in deze ervaring niet de menselijkheid van je Heer gezien hebben; want geestelijk zou je niet zo geleken hebben op die stal.

Ik werd dus getroost in de Heer zelf omdat Hij zich verwaardigde om binnen te komen in zo’n kille verblijfplaats. Wat mij betreft, ik had liever gehad dat ze mooi versierd was geweest om daarin troost te vinden; ”maar ik zag in welke omstandigheden de Heer gehuisvest was en dat gaf me troost. Indien het mij dus, om goede redenen, geweigerd wordt om in mijzelf het gedrag en de houding aan te treffen die ik zou willen hebben ten aanzien van mijn God, Jezus, zijn moeder of zijn heiligen, moge ik door de genade verkrijgen om te zien en te voelen welke zijn houding en gedrag zijn ten aanzien van mij.”

Memoriale 197