"In alle dingen"

Eetkamer van de monniken van Vaals Voor LFK schreef ik een essay over “creëren”. Hier vind je enkele uittreksels (6/8) Creëren vertrekt niet zelden vanuit een ervaring van tekort. Wie helemaal verzadigd is valt in slaap. Wie honger heeft trekt erop uit. Creatieve mensen kiezen meestal bewust voor matigheid en zelfs onthouding. Niet omdat ze niet houden van lekker eten en drinken en ander plezier. Wel omdat ze weten dat soberheid een voorwaarde is om de zintuigen aan te scherpen, om te kunnen zien, horen en voelen wat zich aandient. Het is geen toeval dat vasten in bijna alle religies een belangrijke plaats inneemt. Vasten houdt wakker, maakt alert en ontvankelijk. Het is niet overdaad, maar beperking die in beweging zet. Picasso had tot op hoge leeftijd een tumultueus liefdesleven. Een groot deel van zijn meest vernieuwende werk is ontstaan in periodes van breuk met een geliefde. Veel van de grote kunstenaars waren en zijn gewonde mensen. De frustratie en het zoeken naar manieren om m...

"Je bidt voor wie honger lijdt. Daarna geef je hen te eten. Zo werkt gebed." Paus Franciscus

We moeten ons niet onthouden van het Brood van de Engelen omdat we daar geen  bewust plezier in vinden: dat zou zijn als omkomen van de honger omdat we niets smakelijks hadden om te eten. Ignatius van Loyola

Onderstaande video-beelden behoren tot de laatste die gemaakt zijn van Frans van der Lugt sj. De - fel vermagerde - Frans van der Lugt is er 3 maal te beluisteren. U kan hem beluisteren van 01.26 tot 02.10        van 02.55 tot 03.05       en van 03.50 tot 04.25. Klik hier voor de videobeelden .

Paus Franciscus geeft zijn volle steun aan een wereldwijde campagne van "Caritas" tegen de honger die van start gaat op dinsdag 10 december 2013. De Paus noemt het recht op voldoende voedsel  "een door God aan allen gegeven recht".

Hans is een jonge vijftiger. Hij heeft een leidinggevende functie in een grote maatschappelijke organisatie. Onlangs was hij met een aantal collega’s uit andere bedrijven op zakenlunch. Het gesprek ging over “wat ga ik deze avond doen?”. Elkeen kwam aan de beurt. De een ging golven, een ander ging naar een concert … Toen Hans aan de beurt kwam vertelde hij dat hij die avond met zijn vrouw naar de “School voor geloofsverdieping” zou gaan. Meteen viel het gesprek stil. Het leek wel alsof Hans iets onwelvoeglijks had gezegd. Een van de tafelgenoten “durfde het aan” om Hans te vragen wat dit voor hem betekende. De rest van de maaltijd ging op in een geanimeerd gesprek over geloven, en wat dit betekende voor de een en de ander. Aan het einde waren allen het erover eens dat het lang geleden was dat ze nog zo’n boeiend en authentiek gesprek hadden gevoerd. Geloof hoeft geen taboe te zijn. Je hoeft het niet op te dringen. Maar al te zorgvuldig zwijgen is geen zinvol alternatief. Er is honger. ...