Een, twee en drie

Als je er voor jezelf woorden op kan plakken, dan kan dat een hele stap vooruit zijn. Wij zijn immers wezens van het woord.

Als je het uit kan spreken tegenover een medemens, dan wordt het nog helemaal anders. Wij zijn immers wezens van relatie.

Als je het tenslotte ook nog kan loslaten, uit handen geven, toevertrouwen, afgeven … dan heb je een groot geschenk ontvangen. Wij zijn immers wezens van God. Hij draagt ons. Ook onze zorgen.

Reacties

Meest gelezen

Waarom katholieken heiligen vereren

Deze blog en de blogger gaan er even tusssenuit, maar laten je niet alleen

Gebed is niet nuttig. Wat is het dan wel?

Ignatius van Loyola: de moed om te kiezen voor het onzekere - anecdote - animatiefilm

Wonder

Onderscheiding voor fijnproevers: Pierre Favre sj: "Voelen dat je begrijpt"

Doet God aan marketing? Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag