Een, twee en drie

Als je er voor jezelf woorden op kan plakken, dan kan dat een hele stap vooruit zijn. Wij zijn immers wezens van het woord.

Als je het uit kan spreken tegenover een medemens, dan wordt het nog helemaal anders. Wij zijn immers wezens van relatie.

Als je het tenslotte ook nog kan loslaten, uit handen geven, toevertrouwen, afgeven … dan heb je een groot geschenk ontvangen. Wij zijn immers wezens van God. Hij draagt ons. Ook onze zorgen.

Reacties

Meest gelezen

Waarom katholieken heiligen vereren

Deze blog en de blogger gaan er even tusssenuit, maar laten je niet alleen

Gebed is niet nuttig. Wat is het dan wel?

Wonder

"Jezuïeten grappen. Humor en spiritualiteit": boekpresentatie in het Ignatiushuis in Amsterdam:

Ignatiaanse pedagogie als springplank naar meer menselijkheid: humaniora - Serie van Nikolaas Sintobin sj over ignatiaanse pedagogie (6/6)

Moet je als christen zélf al de miserie van de wereld dragen? Homilie Nikolaas Sintobin sj