Strijd

De grootste vergadering uit de geschiedenis van de mensheid. Zo bestempelt John W. O’Malley sj het Tweede Vaticaans Concilie. In zijn boek “What happened at Vatican II” waagt O’Malley zich aan de geschiedschrijving van hét Concilie. Het leest als een historische thriller.

In een goede 300 pagina’s omschrijft de kerkhistoricus de voorgeschiedenis en het verloop van dit concilie dat 2.860 concilievaders uit de hele wereld samenbracht in Rome tussen 1962 en 1965.

Een van de zaken die mij bijblijven uit de lectuur is dat het Concilie “gemaakt” is door amper enkele tientallen van deze bisschoppen. Weliswaar bijgestaan door honderden experten in talloze commissies. Uiteraard was het telkens de grote groep van concilievaders die door te stemmen het laatste woord had. Maar het concrete denken en handelen van enkelen hebben het verschil gemaakt.

Vaak was er bikkelharde strijd en was de spanning te snijden., Heel verschillende theologische culturen en mensvisies, diametraal tegengestelde kerkvisies, onverwachte tussenkomsten van de paus, verfijnde strategieën en tactieken van allerlei aard …

De Geest is aan het werk geweest in Vaticanum II. Hij heeft gewerkt doorheen mensen. En waar mensen samenleven en –werken is er strijd. Ook bij gelovige mensen.