Joseph Wresinsky

“Met een plechtige eucharistieviering in de basiliek van Sint-Jan-van-Lateranen, waarin vicesecretaris Melchior Sanchez de Toca y Alameda van de Pauselijke Raad voor de Cultuur voorging, werd op 13 februari in Rome het startschot gegeven voor het proces voor de zaligverklaring van priester Joseph Wresinski, de geestelijke vader van de ATD-Vierdewereldbeweging.” Dit goede nieuws stond onlangs te lezen op Kerknet.

Zelf heb ik in Parijs een aantal jaren als vrijwilliger meegewerkt met ATD, in een project voor mensen die op straat leefden. Ik heb toen nogal wat kunnen grasduinen in de geschriften van “Le Père Joseph”. Joseph Wresinsky moet een wondere man geweest zijn.

Uit zijn geschriften blijkt niet alleen dat hij zélf aan den lijve heeft ervaren wat extreme armoede kan doen met een mens. Maar ook zijn liefhebbende en tegelijk lucide en realistische manier van omgaan met de mensen; basisvoorwaarde om de mens, welke ook zijn levenscondities zijn, te doen groeien.

Getuige hiervan onderstaande tekst van zijn hand over hoe liefdevol naar de ander toegaan.

Mensen graag zien, is teder zijn en op afstand blijven;
het is hartelijk zijn maar je hoofd koel houden;
het is één worden zonder jezelf te verliezen;
het is begrijpen zonder te rationaliseren.

Eigenlijk loont het de moeite om graag te zien,
als de liefde buiten zichzelf treedt en een ánder werk wordt,
het werk van de ander,
hetzelfde, en toch reeds anders,
reeds zelfstandig, reeds vrij.

Père Joseph