"In alle dingen"

Gisteren vierden we eucharistie in het “Martyrium”, een klein kapelletje op Mont Martre. Het is een van de oudste christelijke heilige plaatsen van Parijs. De eerste verwijzingen naar deze plaats gaan terug tot de derde eeuw. Ook voor de ignatiaanse familie is het een bijzondere plaats. Het is om die reden dat we daar met InYgo, het Internationaal Ignatiaans Jeugdnetwerk, onze algemene vergadering afsloten. Op 15 augustus 1534 legden Ignatius van Loyola en zijn 6 eerste gezellen hier geloften af van armoede en zuiverheid. Dit was 14 jaar ná de bekering van Ignatius in Loyola. De eigenlijke oprichting van de Sociëteit van Jezus zou nog 4 jaar op zich laten wachten. Vanaf zijn bekering is Ignatius een pelgrim geworden. Een zoeker, die stap voor stap vooruitging. Op het ritme van de stem van God die hij hoorde in zijn biddende hart. Pas na 14 jaar pelgrimeren, in gebed en studie, was het hem duidelijk geworden dat hij, samen met zijn gezellen, geroepen werd tot religieus leven. Toc...

Mijn jaarlijkse vergadersessie in Rome zit er weer op: drie dagen in ons huis van “San Saba” voor het Internationaal Ignatiaans Jeugdnetwerk. Overnachten deed ik in het Pauselijk Bijbelinstituut, een SJ-Universiteit in het hartje van het oude Rome. Lang vergaderen. Maar ook elke morgen en avond een mooie wandeling van de ene kant van de stad naar de andere en heel wat ontmoetingen en leuke gesprekjes: over de Kerk en de Sociëteit in Vietnam of de USA, over de begeleiding van bekeerlingen naar het christendom in een bepaald moslimland, over het vluchtelingenwerk in Afrika en Malta, of nog over de onderliggende tendenzen in het Romeinse beleid van de heiligverklaringen. Leuk ook om vast te stellen dat ik, na 20 jaar in de Sociëteit, medebroeders ken uit de hele wereld. Het is me deze keer op opgevallen dat er aan onze universiteiten hier meer en meer medebroeders uit het Verre Oosten opduiken onder de professoren. Bij de studenten was dit uiteraard al lange jaren het geval. De Katholie...

InYgo , het internationaal ignatiaans jeugdnetwerk organiseert dit WE een vormingssessie over de affectieve opvoeding van de jeugd. Een echtpaar met reeds meer dan 35 jaar huwelijk achter zich gaf er een boeiende terugblik op^hun eigen affectief parcours. Ze hadden het onder meer over “chastity”, ttz kuisheid. Wat betekent “kuisheid” voor ons? Toen we pubers waren was kuisheid een negatief begrip. Het werd voorgesteld als onthouding, als de kunst van het elkaar niet aanraken. Vandaag zouden we spontaan net het tegenovergestelde zeggen. Kuisheid is de kunst van het elkaar aanraken op de juiste wijze. We geloven dat dit niet enkel geldt voor gehuwde mensen, maar eigenlijk voor alle mensen en zeker ook voor jongvolwassenen. Kuisheid betekent: helder en transparant zijn als gesexueerde persoon. Deze transparantie geldt zowel voor onze verbale communicatie als voor niet-verbale communicatie.