"In alle dingen"

Beschouw je leven niet als een te winnen race. Richt je niet op het bereiken van de top, want elke piek die je bereikt, geeft een duidelijker beeld van de volgende top, die al bezet is door een andere concurrent in het spel van het leven.  Loop elke race alsof het je laatste is, maar beslis eerst waarom je deze rent. In plaats van te concurreren met mij of iemand anders, waarom zou je geen energie bijdragen om van ons betere mensen te maken, door je coaching, liefde, inspirerend voorbeeld of nobele missie? In plaats van te proberen de race te winnen, waarom niet de missie op je nemen om bij te dragen aan het ras, het menselijk ras, door jouw hoekje van de wereld rechtvaardiger, liefdevoller en gelukkiger te maken. Chris Lowney

Onderstaande overweging is van de hand van een gewezen topbankier. Als wij onze aandacht bewust richten op kijken en luisteren, dan kunnen wij God vinden: midden onder ons en overal om ons heen, ons onophoudelijk aansprekend. Maar als wij ons niet inspannen om te kijken, dan krijgen we ook de indruk dat er niets te zien is. De Britse dichteres, Elisabeth Barrett, 19 e eeuw, beschrijft licht ironiserend de mensen die vaak niet eens opmerken wat er vlak vóór hun voeten ligt: De aarde is helemaal gevuld met hemel, iedere simpele brandende heester met God. Slechts hij die het ziet trekt daar zijn schoenen uit. De rest loopt wat rond, doet aan aardbeienpluk. De dichteres verwijst naar het Exodusverhaal waar Mozes, als hij in het brandende braambos God ontmoet, zijn sandalen uittrekt en Gods roep hoort om zijn volk uit de slavernij weg te leiden naar het Beloofde Land. Zoals Mozes worden wij er eerst toe opgeroepen te erkennen dat wij leven en werken op een...

Onderstaand citaat verschijnt vandaag op www.gewijderuimte.org.   Ik gebruik een duidelijke woordenboekdefinitie van leiderschap wanneer ik workshops geef: Leiderschap is het vermogen om “een weg, richting of doel aan te wijzen … en om anderen te beïnvloeden zodat ze die richting opgaan.” Is het niet waar dat ieder van ons de hele tijd op de een of andere manier leiding geeft? Ouders “wijzen op een bepaalde manier van doen” voor hun kinderen wanneer ze deugden voorleven zoals geduld, discipline of rechtvaardigheid – of, helaas, racisme, hebzucht of zelfgerichtheid. We kunnen ten goede en ten kwade leiden. Studenten wijzen op een bepaalde manier van doen wanneer ze hard werken en zich inzetten voor persoonlijke groei. Zoals de grote filantroop Albert Schweitzer het zei: “Voorbeeld is niet het belangrijkste in het beïnvloeden van anderen. Het is het enige.” Chris Lowney

Onderstaande overweging verschijnt vandaag op www.gewijderuimte.org. Soms worden wij opgejaagd door het ‘dat-zou-ik-zo-graag-willen-hebben’ virus’. Ik wil een topfunctie in onze firma, of die aantrekkelijke persoon als partner, of rijk zijn, of als een belangrijk man erkend worden, of het mooiste huis bezitten, of een opwindender leven leiden. En daarbij bedriegen wij soms onszelf door te denken dat wij het voorwerp van ons hevige verlangen (de   job, de wagen, de partner, het huis) terecht mogen hebben, omdat wij er zo intens naar verlangen. Soms zijn onze verlangens ook goede signalen. Die vertellen ons waarheen we moeten gaan en welke weg wij moeten nemen. Maar soms is juist het tegendeel waar. Wat ik zo dolgraag wil hebben zal mijn opdringerig ego zeker wat krasjes bezorgen. Maar vooral, het stimuleert mijn eigenlijke levensplan helemaal niet. Het kan mij zelfs op een dwaalspoor brengen, weg van mijn levensplan.  Hebzucht, hoogmoed, of elke andere vorm van...

Vandaag verschijnt onderstaande overweging op www.gewijderuimte.org . Hoe kijken wij terug op ons levensverhaal?   Nu eens lijkt het rijkelijk   bedeeld   met prachtige mogelijkheden en realisaties; dan weer een samenloop van ontgoochelingen en onverwachte en onvoorspelbare wendingen? Hoe gaan we reageren als de dood of een financiële ramp ons dwingen ons opnieuw te vragen wat we van het leven verwachten? Wij verwachten dat   leraren en mentoren bij ons talenten vinden en tot ontwikkeling brengen, talenten waarvan we ons niet bewust waren dat we die bezaten; dat we successen scoren die onze wildste dromen overstijgen; dat bedrijfsleiders onze loopbaan in onvoorziene, maar gelukkige richtingen sturen; dat we naast de job pakken die we zo graag zouden willen; dat vrienden ons wijzen op mogelijkheden waarvan we niet wisten dat ze bestonden; of nog, dat we, tegen alle verwachtingen op succes in, een persoonlijke zaak heel gepassioneerd blijven najagen, all...

In zijn boek “Heroic Living” vertelt Chris Lowney volgende anekdote. “Het verhaal doet de ronde dat de persoonlijke secretaris van Johannes XXIII hardnekkig probeerde om de Paus ervan te weerhouden het Tweede Vaticaans Concilie bijeen te roepen. Hij vreesde dat dit gewichtige initiatief zou uitdraaien op een ramp en de reputatie van de Paus zou aantasten. Het antwoord van de Paus aan zijn weerbarstige secretaris toont dat hij een meester was in de onderscheiding, zoals Ignatius die verstond: “U hecht nog teveel belang aan uw ego. U geeft nog teveel om een goede reputatie. Iemand kan pas ten volle en echt vrij worden wanneer zijn ego is vertrapt geworden.” Je zou dit zo kunnen verstaan: het is pas wanneer je inwendig voldoende vrij bent om het risico te nemen van te mislukken, dat je klaar bent voor succes."