"In alle dingen"

Wat is het verschil tussen een gewoon mens en een heilige? In de Bijbel is heiligheid bij uitstek de eigenschap van God. God ís heilig. In het begin van de Bijbel staat geschreven dat God de mensen zo geschapen heeft ‘dat ze op Hem leken’ 1 . Vandaar dat het logisch is dat die heiligheid van God doorstraalt in de levens van hen die zich door God laten inspireren. Daarom was het in de eerste eeuwen van het christendom de gewoonte dat de priester de gelovigen tijdens de viering aansprak als ‘jullie, de heiligen’. Nog altijd laten christenen zich door God inspireren. Dus hopelijk weerspiegelen zij ook vandaag iets van Gods heiligheid. Bij de meesten gebeurt dit op een onopvallende manier, maar bij sommigen springt het in het oog. Vandaar dat in de Katholieke Kerk de gewoonte bestaat om, na een lang en diepgaand onderzoek, sommige overleden christenen officieel heilig te verklaren. De meeste heiligen zijn en blijven echter onbekend. Behalve voor God dan. Katholieke chr...

ALLERHEILIGEN Openbaring ‪ 7,2-4.9-14.   -   Psalm ‪ 24(23),1-2.3-4ab.5-6.    1 Johannes ‪ 3,1-3.    Matteüs ‪ 5,1-12a Een tijd geleden nam ik de trein in Schiphol naar Amsterdam. Op het ogenblik dat ik wilde gaan zitten merkte ik dat een bejaarde man aanstalten maakte om ook plaats te nemen, en wel in de zetel tegenover mij. Ik had de man vlak ervoor opgemerkt op het perron. Hij was ongeschoren en ongekamd, net niet in lompen gekleed, droeg allerhande tassen, had een groot blik bier in de hand, zijn ogen waren bloeddoorlopen. De eerste gedachte die me door het hoofd schoot was: Neen, hier heb ik geen zin in, ik ga naar de andere kant van de wagon . Maar meteen hoorde ik een innerlijk stemmetje dat me zei: Nikolaas, dat kan je niet maken. Deze man is een mens zoals jij, een kind van God, zoals jij . Ik besloot dus toch maar te gaan zitten, vlak tegenover mijn “broer”. Hij zette zijn bierblik op het tafeltje, toverde een schriftje uit een van zi...

Op RTV Noord werd ik geïnterviewd over oorsprong en betekenis van Halloween, Allerheiligen en Allerzielen. Hieronder kan je  beide fragmenten van elk 3 minuten beluisteren.

Deze zomer ging ik voor in de uitvaart van K, moeder van drie kleine kinderen. Hieronder vind je een stuk uit mijn homilie. Ik probeer er iets uit te leggen over verrijzenis en over de gemeenschap van de heiligen Toen het duidelijk werd dat de dagen van K. waren geteld hebben jullie besloten daar met jullie kinderen over te praten. Mama gaat naar de hemel hebben jullie toen gezegd. Hoe leg je zoiets uit aan kleine kinderen?   Daarnet hoorden we de apostel Paulus spreken over de verrijzenis. Zijn bijna militante woorden en de onwankelbaarheid van zijn geloof in het leven na de dood zullen velen onder ons vreemd in de oren klinken. Paulus had de verschrikkelijke dood van Jezus niet met eigen ogen gezien. De apostelen wel. Misschien hadden ze daarom wel de grootste moeite om te geloven in de verrijzenis. De pijn en de ontgoocheling waren zo immens, dat het hun te mooi leek. Toch zijn ook bij hen, tot hun verbazing, het geloof en de ervaring van iets nieuws gegroeid. Het tart alle ver...

Vandaag vieren we al de heiligen die nooit werden heilig verklaard . D e moeders en vaders die trouw bleven aan elkaar en aan hun families . D e alleenstaande vrouwen en mannen die onopgemerkt goede daden stelden. Zij die God vonden door de pijn die ze doorstonden. Al diegene die we liefhadden en die zichzelf nooit als heiligen beschouwden , maar wiens goedheid duidelijk was voor degenen die dicht bij hen stonden .  Hoor ik daarbij? Van een onbekende schrijver

Vandaag vieren we Allerheiligen. Graag onderstaand citaat van  Paus Benedictus, nalv Allerheiligen in 2007: “Soms denkt men dat de heiligheid een privilege is, voorbehouden voor een klein groepje uitverkorenen. Maar eigenlijk wordt elke christen uitgenodigd om heilig te worden. Meer nog, zou je mogen zeggen, het geldt voor elke mens. Alle mensen worden geroepen tot heiligheid. In laatste instantie betekent dit leven als kinderen van God, in “gelijkenis” op Hem naar wiens beeld we geschapen zijn.” Alle mensen zijn kinderen van God en allen moeten worden wat ze zijn, langsheen de eisende weg van de vrijheid.”

Op 1 november ll was er in de parochiekerk van mijn ouders een herdenkingsviering voor de overledenen van het voorbije jaar en dus ook voor mijn vader. Op de eerste rij zaten een tiental van mijn neefjes en nichtjes, allen van lagere-school-leeftijd. Bij het begin van de offerande had de koster-accoliet het uitstekende idee om aan drie van hen te vragen de gaven aan te brengen. De kinderen waren zo enthousiast dat ze plots alle tien aan de credenstafel stonden. Geen probleem, de koster slaagde erin om elk kind toch iets te laten doen. Nr 10 mocht de grote bel luiden tijdens de consecratie. Ik vermoed dat de negen andere kinderen zelden zo geconcentreerd een consecratie hebben meegemaakt. Ze keken toe alsof hun leven ervan afhing. Achteraf waren ze het er allen roerend over eens dat het een heel mooi viering was geweest. Liturgie heeft een theatrale kant. Het is goed te zien en te horen dat er iets gebeurt. Kinderen zijn daar bijzonder gevoelig voor. Zij niet alleen trouwen...