"In alle dingen"

Hemel 21 april 2025, aardse tijd   Vertrouwelijk   Van: Ignatius van Loyola Aan: de jezuïeten Betreft: pater Jorge Bergoglio   Dierbare medebroeders,   Ik heb met grote vreugde en dankbaarheid medebroeder J. Bergoglio verwelkomd in de hemel. Ik merk dat er een tsunami van reacties is losgekomen. Opvallend is dat zoveel leiders van andere godsdiensten hun waardering voor hem uitspreken. Blijkbaar heeft Jorge veel gedaan voor verzoening in jullie zo verdeelde wereld. Je weet hoeveel belang ik daaraan hecht.   Jullie snappen dat ik geschokt, veeleer dan opgetogen was bij zijn pausverkiezing. Ik verlang van jezuïeten immers dat zij onze kerk dienen in nederige functies, niet van bovenuit. Ik heb, net als jullie, echter snel gemerkt dat onze Franciscus vanuit zijn toppositie resoluut koos voor nederigheid. Natuurlijk was daar de mij dierbare eenvoud van kledij, zijn sobere leefwijze en zijn barmhartigheid. Hij heeft jullie echter bovenal de spiegel voorgehouden van d...

Op maandag 19 augustus 2013 had Antonio Spadaro sj een exclusief interview met Paus Franciscus.  In dit uittreksel gebruikt hij een vergelijking die de geschiedenis in is gegaan. ‘Wat heeft de Kerk het meest nodig op dit historische moment? Zijn hervormingen nodig? Wat zijn uw verlangens voor de Kerk van de komende jaren? Van welke Kerk droomt u?’. Ik beschouw de Kerk een beetje als een veldhospitaal net na een slag. Het heeft geen zin om aan een zwaargewonde te vragen hoe hoog zijn cholesterolgehalte is en hoe het zit met zijn suikergehalte. Met moet eerst zijn wonden helen, pas nadien kan men over de rest praten. Wonden helen, wonden verzorgen… en men moet van onderuit beginnen’. ‘De Kerk heeft zich soms laten inkapselen in details en kleine voorschriftjes. Het belangrijkste is nochtans de Blijde Boodschap: “Jezus Christus heeft  je gered!” Daarom dienen de kerkbedienaars wezenlijk bedienaars van de barmhartigheid te zijn. 

Kardinaal Carlo Maria Martini sj was aartsbisschop van Milaan. Hij was een vermaard exegeet en spirituele meester met een grote pastorale bekommernis en ervaring. In onderstaande tekst geeft hij enkele waardevolle tips over “Hoe biechten?”. Vermits de tekst tamelijk lang is, heb ik hem opgedeeld in drie stukken. HOE BIECHTEN? SUGGESTIES VAN KARDINAAL CARLO MARIA MARTINI SJ (3/3) Een gebed dat vreugde en vrede geeft Uit het voorgaande kan dan een gebed voortkomen dat je kunt bidden met de priester: je kunt met hem een psalm opzeggen, een lofzang uit de Bijbel, een dank- of een smeekgebed of een gebed dat spontaan opwelt. Hierop kan dan de absolutie volgen als uiting van de kracht van God waar ik juist om vraag omdat ik niet in staat ben om mij in mijn eentje te verbeteren. Ik plaats me opnieuw onder het Kruis, onder deze kracht die mij gedoopt heeft en waarvan ik hoop dat ze mij opnieuw te hulp komt. Dat is dus wat ik versta onder verzoeningsgesprek. Het is dus geen psycholog...

Wijlen kardinaal Carlo Maria Martini sj was aartsbisschop van Milaan. Hij was een vermaard exegeet en spirituele meester met een grote pastorale bekommernis en ervaring. In onderstaande tekst geeft hij enkele waardevolle tips over “Hoe biechten?”. Vermits de tekst tamelijk lang is, heb ik hem opgedeeld in drie stukken. HOE BIECHTEN? SUGGESTIES VAN (WIJLEN) KARDINAAL CARLO MARIA MARTINI SJ (2/3) Je plaatsen voor Gods barmhartigheid Naar mijn mening omvat deze dialoog in essentie twee onderdelen: het eerste noem ik confessio laudis, dat wil zeggen belijdenis in de oorspronkelijke term van het woord. Ook hier kan men uitgaan van een paradox: als het elke keer zo moeilijk is om mijn zonden uit te spreken, waarom dan niet beginnen met mijn goede daden? De heilige Ignatius zelf doet deze suggestie in zijn Geestelijke Oefeningen (GO 43) wanneer hij als eerste punt de dankzegging neemt: Heer , ik wil U in de eerste plaats bedanken omdat U mij geholpen hebt, dat en dat is gebeurd, di...

Medebroeder Leo De Weerdt sj gaf  een tijd geleden  een interview aan Kerknet.be. Hij reflecteerde er over hoe zijn werk als gevangenisaalmoezenier hem de barmhartigheid langs de binnenkant heeft doen ontdekken en verdiepen. Enkele citaten: Bij een bezoek op cel durft een gedetineerde soms nauwelijks opkijken. En als hij/zij dan toch het neergebogen hoofd opheft zie je een vernederde en beschaamde blik. Ik denk dan vaak aan het gelaat van de arme en vernederde Christus zoals je die weet afgebeeld   op schilderijen en prenten en waarover de psalmist schrijft: (Ps3) “ Hoe talrijk zijn mijn tegenstanders maar U God heft eens mijn hoofd weer omhoog ”. Meestal gaan er vele jaren over heen vooraleer de gevangene terug het hoofd kan oprichten. Hij of zij raakt er bijna gewoon aan om met een neergeslagen blik door het leven te gaan. Maar dan breekt er een moment door dat verdriet en vernedering wegebben en de gevangene met de woorden van de psalmist kan zeggen: Gij...

Medebroeder Leo De Weerdt sj gaf  een tijd geleden  een interview aan Kerknet.be. Hij reflecteerde er over hoe zijn werk als gevangenisaalmoezenier hem de barmhartigheid langs de binnenkant heeft doen ontdekken en verdiepen. Enkele citaten: Het is moeilijk om in de gevangenis berouw te tonen. Hoe raar het ook klinkt maar berouw wordt dikwijls op wantrouwen onthaald. Of mensen gunnen het de dader niet om zijn of haar berouw te uiten. Bovendien is de gedetineerde niet zo vlug geneigd zijn berouw ter sprake te brengen bij derden, juist omdat hij/zij denkt dat het met scepsis zal onthaald worden. Berouw komt echter wel aan bod in de begeleidingsgesprekken. Zo ontmoet ik dikwijls een gedetineerde die nu zeven jaar geleden een moord pleegde. Het valt me telkens weer op in onze gesprekken   (maar ook uiterlijk is hij hierdoor getekend) hoe deze man lijdt. Vanaf die bewuste dag van de feiten tot op vandaag (hij heeft een lange gevangenisstraf uit te z...

Medebroeder Leo De Weerdt sj gaf  een tijd geleden  een interview aan Kerknet.be. Hij reflecteerde er over hoe zijn werk als gevangenisaalmoezenier hem de barmhartigheid langs de binnenkant heeft doen ontdekken en verdiepen. Enkele citaten.     Als christen geloof ik echter dat de mens niet bepaald wordt door of samenvalt met het kwaad dat hij/zij heeft aangericht. Het christelijk geloof laat juist toe te zeggen dat wij mensen niet “onderworpen” zijn aan het kwaad maar er ons te allen tijde kunnen van bevrijden. Daarom zeggen we tegen een jongere in de gevangenis die een diefstal pleegde ja je hebt gestolen maar je bent géén dief, of je hebt wel drugs genomen maar je bent géén verslaafde, enz… We mogen de gevangene, de verslaafde, enz… nooit herleiden tot zijn/haar misdaad, verslaving.

Medebroeder Leo De Weerdt sj gaf een tijd geleden een interview aan Kerknet.be. Hij reflecteerde er over hoe zijn werk als gevangenisaalmoezenier hem de barmhartigheid langs de binnenkant heeft doen ontdekken en verdiepen. Enkele citaten.  Barmhartigheid is een door en door bijbels begrip. Het woord is een letterlijke vertaling van het Latijnse misericordia. En je hoort daarin goed de twee woorden hart en miserie.  Een hart hebben voor de ellendelingen, ongelukkigen. Maar (en dat is essentieel) voordat we een hart kunnen hebben voor armen en gekwetsten moeten we eerst “oog” leren hebben voor het arme en het ongelukkige in onszelf. De grens tussen goed en kwaad   situeert zich niet aan de gevangenismuur maar ze loopt dwars   doorheen ons eigen leven en hart. Carl Jung, de bekende psychotherapeut, verwoordt dit heel raak   wanneer hij schrijft aan een gelovige vriend: “ Ik bewonder je als christen, omdat als je iemand ziet die hongerig is of ...

In het Johannesevangelie ervaart Thomas persoonlijk het mededogen van God. En dit mededogen heeft een concreet gelaat: het gelaat van de verrezen Heer. Als de andere apostelen hem vertellen: ‘Wij hebbend de Heer gezien’, dan gelooft Thomas dit niet. Het is voor hem niet voldoende dat Jezus dit had voorspeld en beloofd: ’Op de derde dag zal ik opstaan’. Hij wil zien. Hij wil met zijn vingers de gaten in de handen van Jezus voelen en zijn hand in de opening in zijn zijde leggen. Hoe reageert Jezus hierop? Met geduld : Jezus laat Thomas met zijn koppig ongeloof niet vallen. Hij geeft hem een week tijd. Hij doet de deur niet dicht. Hij wacht. Thomas leert zijn armoede kennen, zijn klein geloof: ‘Mijn Heer en mijn God!’ Met deze eenvoudige, maar diep gelovige  aanroeping antwoordt hij op Jezus’ geduld. Hij gaat helemaal op in Jezus’ mededogen. Hij ziet het vóór zijn ogen in de wonden van Christus’ handen en voeten en in de open zijde, en krijgt vertrouwen. Hij is een nieuwe ...

  Tien redenen waarom ik onze geliefde paus Franciscus wil danken 1.      Omdat hij handen, voeten, ogen en een stem heeft gegeven aan Jezus in onze harde wereld. 2.      Omdat hij, met woord en daad, getoond heeft dat God in de eerste plaats barmhartigheid is, veeleer dan regel, gebod of verbod. 3.      Omdat hij onvoorspelbaar was. Dat komt ervan als je elke dag lange tijd biddend naar Gods Geest luistert. 4.      Omdat hij steeds weer opkwam voor de allerminsten van deze wereld. 5.      Omdat hij heeft bijgedragen tot de bewustwording hoe belangrijk moeder aarde en de natuur wel zijn. 6.      Omdat hij, eindelijk, doorslaggevende hervormingen heeft doorgevoerd om vrouwen voluit deel te laten hebben aan de machtsuitoefening in de RKK. 7.      Omdat door de synodale logica de RKK heeft geleerd te luisteren naar de H. Geest die spreekt do...

Paus Franciscus legt uit wat de goddelijke barmhartigheid  precies inhoudt. Het Woord van God heeft zijn tent midden onder ons opgeslagen. Wij zijn zondaars die nood hebben aan barmhartigheid. Wij zouden ons moeten haasten om de genade te ontvangen die Hij ons wil schenken. Maar in plaats daarvan verhaalt het Evangelie van Johannes dat “wie van Hem waren Hem niet hebben ontvangen” (Joh. 1, 11). Te dikwijls hebben we Hem verworpen. We verkiezen ons blijvend op te sluiten in onze fouten en in de angst voor onze zonden. Maar Jezus geeft het nooit op. Hij blijft zichzelf en zijn reddende genade aanbieden. Jezus is geduldig. Hij kan geduld oefenen en Hij blijft altijd op ons wachten. Dit is een hoopvolle boodschap. Het is een oude maar altijd verfrissende boodschap van bevrijding. En wij worden opgeroepen vreugdevol te getuigen van de boodschap van het Evangelie van het leven, van de Blijde Boodschap van licht, van hoop en van liefde. Want Jezus’ boodschap is leven, licht, hoop en li...

Hieronder kan je mijn homilie lezen voor deze zondag. DERDE ZONDAG VAN DE 40 DAGENTIJD - Jaar C Ex ‪ 3,1-8a.13-15.        Ps ‪ 103                    Kor ‪ 10, 1-6.10-12                  Lc ‪ 13, 1-9 Voor ik jezuïet werd was ik advocaat. Studietijd inbegrepen heb ik 9 jaar in de juridische wereld vertoefd. Ik had het er naar mijn zin. Wetten en regels bestuderen om die vervolgens toe te passen op concrete situaties. Die regels bewonderde ik ook in de Katholieke Kerk waarin ik was opgegroeid. Ik had – en heb nog steeds - ontzag voor de katholieke leer en moraal. Indrukwekkend hoe die in de wirwar van het menselijk doen en laten allerhande, vaak subtiele richtlijnen aanbieden. In mijn familie waren trouwens heel wat juristen. Orde en regel, daar werd thuis niet mee gespot. ...

Enkele ongeruste kardinalen hebben deze zomer aan paus Franciscus vragen gesteld  over vijf leerstellige punten. Op 2 oktober 2023 is het antwoord gepubliceerd. Het is ondertekend door de paus zelf. De laatste vraag ging over de biecht. Die kardinalen vroegen of het waar is dat vergeving moet beschouwd worden als een mensenrecht en dat er een verplichting is om de absolutie te geven. In zijn antwoord geeft paus Franciscus een mooie catechese over het sacrament van de verzoening. Ik heb het voor u vertaald uit het Spaans.   a) Berouw is noodzakelijk voor de geldigheid van sacramentele absolutie en impliceert een besluit om niet te zondigen. Maar het gaat hier niet over wiskunde, en ik moet u er nogmaals aan herinneren dat de biechtstoel geen douanekantoor is. Wij zijn niet de eigenaars, wel nederige rentmeesters van de sacramenten die de gelovigen voeden omdat deze gaven van de Heer, meer dan relikwieën die bewaard moeten worden, hulpmiddelen van de Heilige Geest zijn voor het ...

Hoofdstuk 15 uit het Evangelie volgens Lucas bevat drie parabels over barmhartigheid: het verloren schaap, de verloren penning en de parabel over de vader van twee zonen. Die laatste parabel is de langste en kenmerkend voor de heilige Lucas. Het verhaal gaat over de ‘verloren zoon’ en de zoon die gelooft dat hij ‘rechtschapen’ en ‘godvrezend’ is. Deze drie parabels spreken over de vreugde van God. God is blij. Dit is toch wel opvallend: God is vervuld van vreugde! En wat betekent nu die blijdschap van God? De vreugde van God betekent barmhartigheid… Het is de blijheid van de herder die zijn lammetje terugvindt. Het is de vreugde van de vrouw die haar penning terugvindt. En het is de blijdschap van de vader die zijn verloren zoon thuis welkom heet. De zoon waarvan men dacht dat hij dood was. Maar die opnieuw tot leven is gekomen en die terug naar huis is gekeerd. Hier is het volledig Evangelie - hier! De hele Blijde Boodschap, alles van het christendom, staat hier. Maar men moet ver...

Ziehier enkele bedenkingen bij de wijze waarop het recente document van het Vaticaan over de zegening van homo-koppels wordt onthaald in de katholieke Kerk. Fiducia supplicans , het recente Vaticaans document dat toestemming geeft om koppels van hetzelfde geslacht te zegenen, wordt divers onthaald in de Katholieke Kerk. Opvallend is de sterk afwijzende reactie van een groot deel van de Afrikaanse bisschoppenconferenties. Elders in de wereld varieert de ontvangst van enthousiast verwelkomend tot kritisch restrictief.   De verklaring zelf is voorzichtig en beperkt van toepassing. Kardinaal Fernández, de prefect van het dicasterie voor de geloofsleer, benadrukt dat ze niets verandert aan de kerkelijke leer over huwelijk en homoseksualiteit. Dit document gaat over de pastorale betekenis van het zegenen van zulke relaties.   Heeft paus Franciscus zich dan vergist? Heeft hij te weinig geconsulteerd en daardoor het slechte voorbeeld gegeven inzake synodaliteit? In de synode van oktob...

Graag deel ik met u deze sterke overweging van Brian Crogan sj Het achtste hoofdstuk van het Johannesevangelie begint met het bekende verhaal over een arme, ongelukkige vrouw die gestenigd moest worden omdat  ze op echtbreuk was betrapt. Dankzij Jezus’ tussenkomst werd het leven van de vrouw gered. Nu blijkt dat sommige uitgevers - mannen –, toen het Nieuwe Testament naar boven en naar buiten begon te komen, deze episode in hun Griekse en Latijnse vertalingen ‘om pastorale redenen’ lieten vallen.  Waren ze bevreesd dat deze buitengewone barmhartigheid van Jezus door de nog broze christelijke kudde wellicht geïnterpreteerd zou kunnen worden als een toestemming om te zondigen? Een gelijkaardig vermoeden steekt de kop op bij een andere tekst die ook de indruk geeft te ver te gaan in vergiffenis en barmhartigheid. Christus’ Aramese uitroep – ‘Vader, vergeef het hen, want zij weten niet wat ze doen!’ – werd ‘door sommige autoriteiten’ in hun vertaling van het schrijnende ...